Γιατί αρμενίζουμε στραβά…

Ο εκσυγχρονισμός στην Ελλάδα κινδυνεύει ήδη να χαθεί στην ατολμία και στη διαμάχη για τη διατήρηση των προνομίων των διάφορων συντεχνιών - για να μην πούμε ότι πνέει ήδη τα λοίσθια. Ο προϋπολογισμός του 2006 είναι ”νεκρός”, εκτός από το θέμα για την πορεία του ελλείμματος, και για άλλους λόγους, γράφει ο κ. Α. Κεφαλάς.

Δημοσιεύθηκε: 21 Νοεμβρίου 2005 - 10:32

του Αντώνη Κεφαλά (*)

Ο εκσυγχρονισμός στην Ελλάδα κινδυνεύει ήδη να χαθεί στην ατολμία και στη διαμάχη για τη διατήρηση των προνομίων των διάφορων συντεχνιών - για να μην πούμε ότι πνέει ήδη τα λοίσθια.

Ο προϋπολογισμός του 2006 είναι ”νεκρός”, εκτός από το θέμα για την πορεία του ελλείμματος, και για άλλους λόγους.

Συγκεκριμένα, τα μέτρα που ακροθιγώς αναφέρονται ή προκύπτουν είναι ευχολόγια και δεν θα έχουν ουσιαστική επίδραση στην εκτέλεση του προϋπολογισμού.

Παράδειγμα:

* Οι περίφημες συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα παραμένουν στα χαρτιά. Αν ξεκινήσουν στο β΄ εξάμηνο του 2006 θα είναι... θαύμα.

* Η σύλληψη της φοροδιαφυγής συνεπάγεται δραστικές αλλαγές στους εισπρακτικούς μηχανισμούς. Ας βγει η κυβέρνηση να ρωτήσει την αγορά αν υπάρχει έστω και ένας Έλληνας που πιστεύει ότι κάτι άλλαξε - οπότε θα μπορούσε να δικαιολογηθεί έστω ένα μέρος της αισιοδοξίας για την τεράστια άνοδο των φορολογικών εσόδων που προγραμματίζει η κυβέρνηση.

* Οι αλλαγές στους φορολογικούς συντελεστές ελάχιστα επηρεάζουν την οικονομική δραστηριότητα - είναι πολύ οριακές. Αν είχαν προχωρήσει άλλες μεταρρυθμίσεις θα μπορούσαν να έχουν κάποια σημασία και να ήταν και μεγαλύτερες.

* Ξένες επενδύσεις δεν γίνονται. Είναι τραγική η κατάντια ενός κράτους το οποίο επαίρεται ότι με προσωπική παρέμβαση του ίδιου του πρωθυπουργού κατάφεραν να απεμπλακούν δέκα επενδύσεις. Αυτό έπρεπε να είχε αποσιωπηθεί, όχι να είχε προβληθεί. Τι θα σκέπτονται υποψήφιοι επενδυτές όταν βλέπουν αυτή την κατάσταση; Όσο για τη μείωση της γραφειοκρατίας ή για το one stop shop (βλέπε ΕΛΚΕ), καλύτερα να μη μιλήσουμε.

* Η επίδραση του αναπτυξιακού νόμου στους εγχώριους επενδύτες δείχνει να είναι ελάχιστη. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, δεν έχει ενταχθεί σ’ αυτόν ούτε το 10% του συνόλου.

* Η άσκηση ουσιαστικού ελέγχου στις ΔΕΚΟ κινδυνεύει να χαθεί στις διαμάχες των υπουργών για την εξυπηρέτηση της πελατείας τους.

* Σε πολλές περιπτώσεις οι μηχανισμοί της διαπλοκής, της διαφθοράς, της γραφειοκρατίας παραμένουν ανέγγιχτοι, ισχυροί και αποτελεσματικοί. Πάνε τόσο βαθιά, ώστε οι υπουργοί δεν τολμούν να τους ξηλώσουν.

Πού μας οδηγούν όλα αυτά;

Πρώτον, στο ότι η συζήτηση για το έλλειμμα είναι δευτερεύουσα - για να μην πούμε άσχετη. Το μόνο θέμα που θα έπρεπε να συζητεί ο πολιτικός κόσμος σήμερα είναι το θέμα του εκσυγχρονισμού και των μεταρρυθμίσεων που απαιτούνται.

Δεύτερον, ότι η σημερινή πορεία και τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ”στραβά αρμενίζουμε”, δεν ”είναι ”στραβός ο γιαλός”. Και, τρίτον, αν δεν αφεθούν ορισμένα βασικά στελέχη της Ν.Δ. να κάνουν τη δουλειά τους και αν δεν ενισχυθούν με άλλα ικανά και σύγχρονα, τότε θα αρχίσουμε να μιλάμε και πάλι για ”δεξιά παρένθεση”.

Και το θέμα δεν είναι ποιος κυβερνά τον τόπο, αλλά ποιος μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει εκσυγχρονισμός και αν θέλει να τον κάνει. Τα υπόλοιπα είναι για... άρτο και θεάματα.

(*) Το κείμενο αποτελεί αναδημοσίευση από το φύλλο 400 της εφημερίδας ΜΕΤΟΧΟΣ & ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ.

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.