Το ευρωπαϊκό «φτάνει πια» στον Τραμπ

Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Ούτε κατονόμασαν τις ΗΠΑ ως τον υπαίτιο της πρόδηλης οργής τους ούτε δήλωσαν ευθέως ότι απειλείται η ενότητα του ΝΑΤΟ ως συμμαχίας. Όμως από την κοινή δήλωση που εξέδωσαν χθες οι ηγέτες της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Πολωνίας, της Ισπανίας, της Βρετανίας και της Δανίας ως απάντηση στις απειλές του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ότι θα καταλάβει την Γροιλανδία, είναι απολύτως σαφές ότι ακριβώς αυτά εννοούν.

Πρόκειται για μια συλλογική δήλωση κυρίαρχων κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, που στρέφεται κατά του κυριότερου από πλευράς ισχύος μέλους του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, γεγονός πρωτοφανές, το οποίο σημειώνεται ως απάντηση στην εξίσου πρωτοφανή θέση των ΗΠΑ ότι «χρειάζονται» τη Γροιλανδία για λόγους ασφάλειας.

Όλα αυτά τα πρωτοφανή, όμως, τα οποία σημειώνονται μεταξύ συμμάχων, αφορούν ευθέως και τη χώρα μας, καθώς στο ίδιο αμυντικό πλαίσιο, αυτό του ΝΑΤΟ, υφίσταται αντίστοιχη αναλογία και για την Ελλάδα, η οποία αντιμετωπίζει τις αναθεωρητικές ορέξεις της γείτονός της, Τουρκίας. Μιας, θεωρητικά, συμμάχου χώρας η οποία αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα αλλά και την κυριαρχία της Ελλάδος, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τα νησιά του ΒΑ Αιγαίου.

Πρόκειται, δε, για την πρώτη συλλογική έκφραση θέσης εκ μέρους ορισμένων εκ των κυριοτέρων ευρωπαϊκών κρατών, έως τώρα στενών συμμάχων των ΗΠΑ, που πλέον αρθρώνουν ανεξάρτητη φωνή έναντι της -επίσης έως τώρα- θεωρούμενης ως ηγέτιδας χώρας της Δύσης.

Αν και τα έργα από τις πράξεις συχνά απέχουν πολύ, η θέση των 7 ευρωπαϊκών κρατών ότι «η Γροιλανδία ανήκει στον λαό της. Η Δανία και η Γροιλανδία, και μόνο αυτές, έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν για θέματα που αφορούν τη Δανία και τη Γροιλανδία», αποτελεί μία σαφή υπόμνηση ότι οι ζώνες επιρροής έχουν αξία μόνον εάν μπορούν να υποστηρίζονται, αφενός, έμπρακτα -κάτι ως προς το οποίο η Ευρώπη ακόμη υπολείπεται των λοιπών ισχυρών του πλανήτη-, αφετέρου, από σεβασμό προς θεμελιώδεις έννοιες του διεθνούς δικαίου, όπως η εθνική κυριαρχία.

Ποιο το νόημα συμμετοχής σε μια συμμαχία, μέλη της οποίας δεν σέβονται την εθνική κυριαρχία των άλλων κρατών-μελών, είναι το -μηδέποτε ευθέως διατυπωθέν αλλά προφανές- ερώτημα το οποίο απηύθυναν αυτές οι 7 χώρες προς τις ΗΠΑ, σε περίπτωση που όντως υλοποιήσουν τις απειλές τους κατά της Γροιλανδίας.

Πρόκειται δε για ακριβώς το ίδιο ερώτημα που αφορά και τη χώρα μας σε περίπτωση που απειληθεί η κυριαρχία της από την Τουρκία, το οποίο εμπράκτως διετύπωσε και η πατρίδα μας, με την απόφαση της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Καραμανλή, στις 14 Αυγούστου 1974, να αποσύρει την Ελλάδα από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ.

Υπ’ αυτό το πρίσμα, από τη στάση που θα τηρήσουν οι ΗΠΑ έναντι του ζητήματος της Γροιλανδίας, την οποία πολλοί προεξοφλούν ως αρνητική (βλέπε Γιατί η Γροιλανδία μπορεί να αποτελέσει το επόμενο θύμα του Τραμπ) υπό το φως της αμερικανικής επέμβασης και στη Βενεζουέλα, όντως θα κριθεί η συνοχή ή η διάλυση του ΝΑΤΟ, όπως κατέστησε σαφές η πρωθυπουργός της Δανίας Μέτε Φρεντέρικσεν.

«Εάν οι ΗΠΑ επιτεθούν σε μια άλλη χώρα του ΝΑΤΟ, τα πάντα σταματούν», δήλωσε η Φρεντέρικσεν, εκφράζοντας, όπως φάνηκε και από τη χθεσινή δήλωση των 7 ευρωπαϊκών κρατών, τις απόψεις πλειάδας άλλων κρατών-μελών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Μήπως όμως είναι ακριβώς αυτός ο στόχος του φίλτατου Ντόναλντ Τραμπ;