Η παγίδα της Αγκυρας

Φίλτατοι καλή σας ημέρα!

Σε μία εποχή κατά την οποία το διεθνές δίκαιο τείνει να καταστεί κουρελόχαρτο, η Ελλάδα εμφανίζεται ενώπιον κρίσιμων αποφάσεων στα εθνικά της ζητήματα.

Η γείτονα Τουρκία την καλεί στην Άγκυρα, δια στόματος του υπουργού Εξωτερικών Χ. Φιντάν, και μάλιστα εσπευσμένα, εντός του πρώτου δεκαπενθημέρου του Φεβρουαρίου, για την εξεύρεση “μόνιμης λύσης” στο Αιγαίο.

Για την ακρίβεια, απαντώντας σε ερωτήματα του Μ. Κωστίδη (Καθημερινή και ΣΚΑΙ) ο κ.Φιντάν δήλωσε ότι το “πρόβλημα” αφορά στα χωρικά ύδατα και στην υφαλοκρηπίδα και ότι «δεν θα σηκωθούμε από το τραπέζι μέχρι την επίλυσή του.»

Δήλωσε δε ευθέως ο Τούρκος υπουργός ότι ο λόγος για τον οποίο έως τώρα παραμένει ανεπίλυτο αυτό το πρόβλημα είναι το πολιτικό κόστος που θα κληθεί να αναλάβει όποιος Έλληνας πολιτικός προχωρήσει στην “επίλυσή του”. Με άλλα λόγια, ότι η λύση που επιδιώκει η Τουρκία συνεπάγεται, εκ της φύσεώς της, πολιτικό κόστος για όποιον Έλληνα πολιτικό, την υιοθετήσει.

Εμμέσως, δε, αλλά με περισσή σαφήνεια άφησε να εννοηθεί ότι η διετής περίοδος “ήρεμων νερών” στο Αιγαίο, μπορεί να λήξει σε περίπτωση μη επίτευξης συμφωνίας επ’ αυτών των θεμάτων.

Όλα τούτα δε ενώ μία ημέρα νωρίτερα ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κ. Τασούλας, είχε κατ’ιδίαν συνάντηση με τον πρώην πρωθυπουργό και γνωστό για τις απόψεις του επί των εθνικών θεμάτων, Κώστα Καραμανλή, ενώ έχει επίσης γίνει γνωστό ότι επίκεινται αντίστοιχες συναντήσεις και με τους κ.κ. Α. Σαμαρά, Α. Τσίπρα και Γ. Παπανδρέου.

Από την πλευρά της η ελληνική κυβέρνηση, δια στόματος εκπροσώπου της, Π. Μαρινάκη, αν και επιβεβαίωσε ότι οι δυο πλευρές βρίσκονται σε αναζήτηση ημερομηνίας συνάντησης των κ.κ. Κυρ. Μητσοτάκη και Ρ. Τ. Ερντογάν, επανέλαβε την πάγια ελληνική θέση περί μίας διαφοράς με την γείτονα, η οποία αφορά την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ, επιλέγοντας να μην αναφερθεί στο ζήτημα των χωρικών υδάτων ή να σχολιάσει περαιτέρω την αναφορά Φιντάν σε αυτό.

Αντίθετα, το ΠΑΣΟΚ δηλώνει προβληματισμένο από την σύνδεση της συνάντησης Μητσοτάκη Ερντογάν με μία “μόνιμη λύση” στο Αιγαίο και “υπενθυμίζει” ότι το ζήτημα των χωρικών υδάτων είναι ένα ζήτημα κυριαρχίας και όχι κυριαρχικών δικαιωμάτων, όπως η ΑΟΖ. “ ...ως εκ τούτου δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο οποιαδήποτε διαπραγμάτευσης.”

Κατά την πάγια ελληνική θέση, η οποία εδράζεται επί της UNCLOS, η επέκτασή των χωρικών υδάτων συνιστά μονομερές δικαίωμα της κάθε χώρας, η άσκηση του οποίου δεν τελεί υπό οποιαδήποτε αίρεση ή άδεια ή συμφωνία με τρίτα κράτη.

Από τις 8 Ιουνίου 1995, οπότε η τουρκική Εθνοσυνέλευση, με ομόφωνη απόφασή της, εξουσιοδότησε την εκεί κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα, περιλαμβανομένων και των στρατιωτικών, εναντίον της Ελλάδας, σε περίπτωση που η τελευταία επέκτεινε τα χωρικά της ύδατα (αιγιαλίτιδα ζώνη) από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια, το τουρκικό casus belli στέκει ως ανάχωμα στην άσκηση αυτού του δικαιώματος εκ μέρους της Ελλάδας.

Παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις των εκάστοτε υπουργών Εξωτερικών ότι ο χρόνος άσκησης αυτού του δικαιώματος παραμένει στην διακριτική ευχέρεια της χώρας, εν τούτοις ακόμη αυτό δεν έχει ασκηθεί, ευλόγως εξαιτίας της στάσης της Τουρκίας.

Σήμερα, η γείτονα δηλώνει ότι έφτασε η ώρα να λυθεί το θέμα και ότι έχει την βούληση ως προς αυτό. Το ζήτημα, όμως, είναι ότι συζητά για την κυριαρχία της Ελλάδας και μάλιστα επαναφέροντας στο τραπέζι του διαλόγου μία απειλή και μία υπόρρητη προσφορά. Αυτήν της επανέναρξης της έντασης στο Αιγαίο ή με άλλα λόγια ενός θερμού επεισοδίου με την Ελλάδα, σε περίπτωση μη λύσης και εκείνην της συνεκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, σε περίπτωση “επίλυσης του προβλήματος”. Όλα αυτά δε διεκδικώντας τμήμα της ελληνικής κυριαρχίας.

Προφανώς ο κ.Φιντάν έχει δίκιο όταν αναφέρεται σε δυνητικό πολιτικό κόστος για όποιον Έλληνα πολιτικό συνταχθεί με αυτήν την λύση. Δεν δίνεις κομμάτι της πατρίδας σου, δίχως επιπτώσεις…