Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!
Την ίδια ημέρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοινώνει μέτρα για το πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης, διευρύνει τις 72 δόσεις σε 120 και προαναγγέλλει αυστηρότερο πλαίσιο για τους servicers, αισθάνεται την ανάγκη να υπενθυμίσει στους υπουργούς του ότι ο λόγος τους πρέπει να είναι «μετρημένος, ενιαίος και ακριβής».
Και δεν μένει εκεί. «Όλους θα μας κρίνουν οι πολίτες», λέει, «αλλά μέχρι τότε, βέβαια, είναι δική μου ευθύνη να αξιολογώ ατομικές συμπεριφορές Βουλευτών και Υπουργών».
Μία τοποθέτηση που δύσκολα μπορεί να αποσυνδεθεί από τη συζήτηση των τελευταίων ημερών και, κυρίως, από τη δημόσια παρέμβαση της Ντόρας Μπακογιάννη, η οποία είχε μιλήσει ευθέως για αλαζονεία υπουργών και τους είχε καλέσει να «ξεκαβαλικέψουν». Το μήνυμα του πρωθυπουργού είναι σαφές: την αξιολόγηση των στελεχών της κυβέρνησης δεν την κάνουν ούτε οι βουλευτές ούτε τα κομματικά στελέχη. Την κάνει ο ίδιος.
Ορθώς. Μόνον που αυτή η επισήμανση έχει και μία αναπόφευκτη δεύτερη ανάγνωση.
Εάν η αξιολόγηση αυτών των συμπεριφορών αποτελεί ευθύνη του πρωθυπουργού, τότε η ευθύνη αυτή δεν γεννήθηκε χθες στο Υπουργικό Συμβούλιο. Υπήρχε και όταν τα «φάλτσα» άρχισαν να συσσωρεύονται. Υπήρχε όταν κυβερνητικά στελέχη έδιναν την εντύπωση ότι αντιμετωπίζουν αφ’ υψηλού ανθρώπους που μετρούν τα ευρώ για να βγάλουν τον μήνα. Και υπήρχε όταν η κριτική για φαινόμενα αλαζονείας άρχισε να διατυπώνεται δημοσίως μέσα από την ίδια τη Νέα Δημοκρατία.
Η Ντόρα Μπακογιάννη κάλεσε υπουργούς να «ξεκαβαλικέψουν». Ο Δημήτρης Καιρίδης αναγνώρισε φαινόμενα αλαζονείας. Ο Κώστας Μπακογιάννης ήταν ακόμη σαφέστερος: «ο κόσμος το έχει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι».
Δεν πρόκειται, συνεπώς, για μία ακόμη αντιπολιτευτική καταγγελία.
Και μετά ήρθαν οι «κακομοίρηδες» και οι «νοικοκύρηδες».
Ο Χάρης Θεοχάρης αναγνώρισε ότι χρησιμοποίησε λανθασμένη φράση. Καλώς. Όμως οι λέξεις έχουν βάρος, ιδίως όταν εκφέρονται από ανθρώπους που ασκούν εξουσία και ακόμη περισσότερο όταν η συζήτηση αφορά την ακρίβεια και τις οικονομικές δυσκολίες των πολιτών.
Οι πολίτες δεν χρειάζονται μαθήματα για το πώς πρέπει να αντιλαμβάνονται την οικονομική τους κατάσταση. Γνωρίζουν πολύ καλύτερα από οποιονδήποτε υπουργό τι σημαίνει να πληρώνεις τη βενζίνη, το ρεύμα, το σούπερ μάρκετ ή τη δόση στο τέλος του μήνα. Και δεν χωρίζονται σε «κακομοίρηδες» και «νοικοκύρηδες» αναλόγως του πολιτικού χώρου στον οποίο απευθύνονται.
Δεν μπορεί μία κυβέρνηση από τη μία να αναγνωρίζει, μέσω των ίδιων των μέτρων της, ότι ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας πιέζεται και από την άλλη στελέχη της να δημιουργούν την εντύπωση ότι δεν αντιλαμβάνονται αυτήν ακριβώς την πίεση.
Διότι τότε το ένα μήνυμα ακυρώνει το άλλο.
Και από τη στιγμή που ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι η αξιολόγηση των συμπεριφορών αποτελεί δική του ευθύνη, αναλαμβάνει μαζί και το βάρος αυτής της δήλωσης. Οι δημόσιες συστάσεις έχουν ασφαλώς την αξία τους. Μέχρι στιγμής, όμως, δεν έχει υπάρξει, τουλάχιστον δημοσίως, κάποια συγκεκριμένη συνέπεια για τα περιστατικά που τροφοδότησαν αυτή τη συζήτηση.
Κάποτε, άλλωστε, το «ξεκαβαλικέψτε» πρέπει να αποκτήσει και πρακτικό περιεχόμενο.
Διότι το πρόβλημα δεν είναι ένα ακόμη «φάλτσο». Είναι η επανάληψή του και, τελικά, το μήνυμα που αυτή εκπέμπει. Ιδίως όταν η κυβέρνηση ζητεί από τους πολίτες εμπιστοσύνη σε μία περίοδο κατά την οποία τους καλεί ταυτόχρονα να αντέξουν ακόμη έναν δύσκολο χειμώνα.
Η μάχη με την ακρίβεια είναι δύσκολη και τα μέτρα κρίνονται από το αποτέλεσμά τους. Υπάρχει όμως και μία άλλη μάχη, στην οποία ούτε οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου ούτε οι αγορές μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως δικαιολογία.
Η μάχη της κυβέρνησης με τον «κακό εαυτό» της. Και αυτή είναι αποκλειστικά δική της ευθύνη
Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.