Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!
Όταν δεν υπάρχουν αρκετά σπίτια, τι κάνεις; Φροντίζεις να αυξηθούν ή δίνεις περισσότερα χρήματα στους υποψήφιους αγοραστές ώστε διεκδικήσουν τα υφιστάμενα;
Η απάντηση μοιάζει αυτονόητη. Όχι, όμως και για την στεγαστική πολιτική της κυβέρνησης.
Ο Αντώνης Σαμαράς επανέφερε χθες στο προσκήνιο μια κραυγαλέα αντίφαση. Εκατοντάδες χιλιάδες κατοικίες παραμένουν κλειστές, την ώρα που χιλιάδες νέοι αδυνατούν να εξασφαλίσουν προσιτή στέγη. Και πρότεινε το αυτονόητο: να ανοίξουν.
Με χαμηλότοκα δάνεια ανακαίνισης, φορολογικά κίνητρα, απεμπλοκή κληρονομικών εκκρεμοτήτων και παρεμβάσεις που θα αυξήσουν την προσφορά κατοικιών.
Η απάντηση της κυβέρνησης, διά της αρμόδιας υπουργού Δόμνας Μιχαηλίδου, ήταν αποκαλυπτική.
Όχι μόνο εφαρμόζονται ήδη οι προτάσεις του υποστήριξε, αλλά υπάρχουν και άλλες 43 στεγαστικές πολιτικές σε αντίστοιχη κατεύθυνση! Και προς επίρρωση επικαλέστηκε τα προγράμματα «Σπίτι μου Ι» και «Σπίτι μου ΙΙ», μέσω των οποίων, όπως είπε, 25.000 πολίτες απέκτησαν κατοικία.
Μόνο που ο Σαμαράς μιλούσε για περισσότερα διαθέσιμα σπίτια. Και η υπουργός επικαλέστηκε, μεταξύ άλλων, περισσότερους αγοραστές.
Τα προγράμματα «Σπίτι μου» διευκολύνουν την απόκτηση υφιστάμενων κατοικιών. Αναμφίβολα ωφελούν τους δικαιούχους τους. Δεν προσθέτουν, όμως, αυτομάτως ούτε ένα σπίτι στο συνολικό στεγαστικό απόθεμα. Αντιθέτως, όταν ενισχύεις την αγοραστική δύναμη σε μια αγορά με περιορισμένη προσφορά, κινδυνεύεις να τροφοδοτήσεις τις τιμές.
Και οι τιμές εξακολουθούν να ανεβαίνουν. Κατά 5,5% αυξήθηκαν σε ετήσια βάση οι τιμές των διαμερισμάτων το δεύτερο τρίμηνο του 2026, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος.
Δεν σημαίνει ότι ευθύνονται γι' αυτό τα προγράμματα «Σπίτι μου». Σημαίνει, όμως, ότι η επιδότηση της ζήτησης δεν αποτελεί από μόνη της θεραπεία της στεγαστικής κρίσης.
Η κυβέρνηση διαθέτει, βεβαίως, και μέτρα ενίσχυσης της προσφοράς. Το «Ανακαινίζω – Νοικιάζω», φορολογικές απαλλαγές και κίνητρα για την αξιοποίηση κλειστών ακινήτων.
Ποια ήταν, όμως, τα αποτελέσματά τους; Η ίδια η υπουργός ανέφερε ότι από 14.000 αιτήσεις για κλειστά ακίνητα, 3.500 έχουν περάσει στη δεύτερη φάση του προγράμματος ανακαίνισης.
Πόσες ολοκληρώθηκαν; Πόσα σπίτια άνοιξαν; Πόσα διατίθενται σε προσιτά ενοίκια;
Διότι οι αιτήσεις δεν στεγάζουν ανθρώπους. Τα σπίτια τούς στεγάζουν.
Ούτε, βεβαίως, σημαίνει ότι οι περισσότερες από 500.000 κλειστές κατοικίες της Αττικής που επικαλείται ο Α. Σαμαράς είναι όλες άμεσα αξιοποιήσιμες. Όμως, πόσες μπορούν να αξιοποιηθούν; Και γιατί δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια πόσες έχουν ήδη επιστρέψει στην αγορά;
Εδώ η συζήτηση ξεπερνά τα ακίνητα και συναντά το δημογραφικό.
Πώς να δημιουργήσουν οικογένεια οι νέοι όταν δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν στέγη; Πώς να αποκτήσουν παιδιά όταν το κόστος κατοικίας απορροφά δυσανάλογο μέρος του εισοδήματός τους;
Το πρόβλημα δεν λύνεται με την καταμέτρηση προγραμμάτων. Ούτε με την πολιτική αντιπαράθεση για την πατρότητα των προτάσεων. Λύνεται όταν περισσότερα σπίτια γίνονται πραγματικά διαθέσιμα, σε τιμές που αντέχουν τα νοικοκυριά.
Η κυβέρνηση μετρά πόσους βοήθησε να αγοράσουν σπίτι. Σωστά. Ας μας πει, όμως, και πόσα περισσότερα προσιτά σπίτια υπάρχουν χάρη στις πολιτικές της. Διαφορετικά, κινδυνεύει να επιδοτεί τον ανταγωνισμό για τα ίδια ακίνητα, αντί να αντιμετωπίζει την έλλειψή τους.
Και όσο τα σπίτια θα μένουν κλειστά, τόσο θα μένει ανοιχτή και η πληγή.
Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.