QUEST I: Η γερμανική GLS είπε τελικά «όχι» στην εξαγορά του υπόλοιπου 80% της ACS και η Quest του Θεόδωρου Φέσσα βγαίνει από τη συμφωνία με χρηματοοικονομικό όφελος περίπου 37 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με τη δική της ανακοίνωση.
Θυμίζουμε ότι τον Οκτώβριο του 2024 η Quest πούλησε στη GLS το 20% της ACS έναντι 74 εκατ. ευρώ, συν προσαρμογές περίπου 3 εκατ. ευρώ. Οι αγοραστές είχαν δικαίωμα εξαγοράς του υπόλοιπου 80%, με ελάχιστο τίμημα 296 εκατ. ευρώ.
Δεν το άσκησαν και η Quest ενεργοποίησε αμέσως το δικό της δικαίωμα επαναγοράς του 20%, έναντι 37 εκατ. ευρώ, συν τις προβλεπόμενες προσαρμογές. Εφόσον ολοκληρωθεί η συναλλαγή, στα τέλη Νοεμβρίου, η ACS θα επιστρέψει εξ ολοκλήρου στον ελληνικό όμιλο.
Καθόλου άσχημα! Ιδίως αφού η Quest παίρνει πίσω μια εταιρεία που συνεχίζει να μεγαλώνει. Στο πρώτο εξάμηνο του 2026 η ACS αύξησε τις πωλήσεις της κατά 8,4%, στα 83,1 εκατ. ευρώ, και τα EBITDA κατά... 19%, στα 15,9 εκατ. ευρώ.
Προκύπτει όμως ένα εύλογο ερώτημα. Αφού είναι έτσι, γιατί εγκατέλειψε η GLS την εξαγορά, αφήνοντας στο τραπέζι περίπου 40 εκατ. ευρώ;
Από ελληνικής πλευράς υποστηρίζεται ότι πρόκειται για επιχειρηματική απόφαση της GLS, άσχετη με την ACS. Μια εξήγηση μπορεί να αφορά το γεγονός ότι τον Απρίλιο του 2025, δηλαδή μετά την αρχική συμφωνία, η μητρική της GLS, η IDS, πέρασε στον έλεγχο του ομίλου EP, συμφερόντων του Ντάνιελ Κρετίνσκι.
Έξι μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο του 2025, η GLS άφησε να περάσει άπρακτη η πρώτη ευκαιρία εξαγοράς της ACS. Νέος ιδιοκτήτης, ενδεχομένως και νέες στρατηγικές προτεραιότητες.
Επιπλέον, η μητρική IDS εμφανίζει πλέον σημαντικά αυξημένο δανεισμό, ενώ τα λειτουργικά κέρδη της GLS υποχώρησαν κατά 17% στην τελευταία χρήση, στοιχεία που ενδεχομένως εξηγούν γιατί η εξαγορά της ACS έπαψε να αποτελεί προτεραιότητα.
QUEST II: Eπειδή πάντως δεν υπάρχει εταιρεία που να αποχωρεί άπρακτη πληρώνοντας δεκάδες εκατομμύρια, χωρίς σημαντικό λόγο, είναι βέβαιο ότι η κίνηση έχει δημιουργήσει απορίες στους επενδυτές.
Η σημαντικότερη πάντως, αφορά την επόμενη ημέρα.
Διότι τα 37 εκατ. ευρώ είναι ασφαλώς αξιόλογο όφελος. Υπάρχουν, όμως, και τα 296 εκατ. ευρώ που θα μπορούσε να εισπράξει ο όμιλος από την πώληση του υπόλοιπου 80%.
Δεν πρόκειται, βέβαια, για ζημιά. Η Quest διατηρεί μια κερδοφόρα επιχείρηση, στην οποία συνέχισε να επενδύει ακόμη και όταν η πώλησή της φαινόταν πιθανή.
Πρόκειται όμως για ουσιαστική αλλαγή δεδομένων. Τα 296 εκατ. θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν νέες εξαγορές και επενδύσεις ή να επιστρέψουν, εν μέρει, στους μετόχους.
Τώρα το ερώτημα είναι ποια στρατηγική θα ακολουθήσει η Quest για την ACS. Ο Θεόδωρος Φέσσας είχε δηλώσει παλαιότερα ότι κάθε συμμετοχή του ομίλου την αναπτύσσουν «σαν να την έχουμε εφ' όρου ζωής», χωρίς να αποκλείουν μια συμφέρουσα πώληση.
Η στάση αυτή αφήνει ανοικτές και τις δύο επιλογές.
Υπάρχει, τέλος, και μια λογιστική «λεπτομέρεια» που πρέπει να επισημάνουμε. Τα 37 εκατ. δεν σημαίνουν αυτομάτως ισόποση αύξηση των ενοποιημένων κερδών. Η αρχική πώληση καταχωρήθηκε στα ίδια κεφάλαια, ενώ οι αποτιμήσεις των σχετικών δικαιωμάτων έχουν ήδη επηρεάσει τα αποτελέσματα.
SERVICERS: Με πολιτικές… αμυχές βγήκε η κυβέρνηση -αφήνοντας έντονα δυσαρεστημένους τους servicers- από τη σύντομη πολιτική περιπέτεια της διάταξης του άρθρου 23 που θα έδινε στις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων το δικαίωμα να προχωρούν άμεσα σε κατασχέσεις και πλειστηριασμούς, όταν ο οφειλέτης θα σταματούσε να εξυπηρετεί μια διμερή ρύθμιση οφειλών.
Για να ευλογήσουμε τα γένια μας θυμίζουμε ότι το Euro2day.gr ήταν το πρώτο ειδησεογραφικό μέσο που ανέδειξε το θέμα από τις 19 Οκτωβρίου, πολύ πριν δηλαδή αποτελέσει αντικείμενο έντονης δημόσιας αντιπαράθεσης.
Πέρα από τη νομική διάσταση του θέματος, που μπορεί να φαίνεται στριφνή και δυσνόητη στους περισσότερους, έχει σημασία να γίνει κατανοητό ότι δεν πρόκειται για μια συζήτηση που άνοιξε ξαφνικά.
Οι servicers εδώ και πολύ καιρό ζητούσαν από την κυβέρνηση μια σημαντική απλούστευση διαδικασιών: όταν συμφωνείται μια ρύθμιση με τον οφειλέτη, να μπορούν χωρίς άλλες δικαστικές διαδικασίες, που είναι πάντα χρονοβόρες, να προχωρούν στην αναγκαστική εκτέλεση, εάν η ρύθμιση δεν τηρείται.
Με αυτό τον τρόπο, έλεγαν, θα επιταχύνονταν οι ανακτήσεις «κόκκινων» δανείων και, κυρίως, όσων ενδιαφέρουν ιδιαίτερα την κυβέρνηση, δηλαδή εκείνων που έχουν τιτλοποιηθεί με τις κρατικές εγγυήσεις του σχεδίου «Ηρακλής».
Η κυβέρνηση αποφάσισε, με το τελευταίο, πιθανότατα, σχετικό νομοσχέδιο που κατατέθηκε πριν τις προσεχείς εκλογές, να κάνει δεκτό αυτό το αίτημα, ελπίζοντας ίσως ότι οι δυσμενείς, για τους οφειλέτες, συνέπειες θα καλύπτονταν πολιτικά από τις γενικά ευνοϊκές, άλλες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου.
Μάλιστα, μέχρι την τελευταία στιγμή, κύκλοι του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών υπερασπίζονταν σθεναρά τη ρύθμιση, επιμένοντας ότι δεν αποδυναμώνονται τα δικαιώματα των οφειλετών.
SERVICERS ΙΙ: Στο νήμα αυτής της κούρσας, όμως, ο αγώνας χάθηκε και το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών προτίμησε να σαλπίσει υποχώρηση και να αποσύρει τη σχετική διάταξη από το νομοσχέδιο.
Τι ήταν αυτό που βάρυνε περισσότερο; Οχι μόνο οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης, με πιο ηχηρές αυτές από την πλευρά της Μιλένας Αποστολάκη. Ηταν οι θυελλώδεις αντιδράσεις από τους δικηγόρους, που έγιναν σαφείς όταν εξέδωσε «πύρινη» σχετική ανακοίνωση η Συντονιστική Επιτροπή της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος.
Εκτός από την ανησυχία τους για τα ίδια τα δικαιώματα των οφειλετών, προφανές είναι ότι οι δικηγόροι της χώρας θορυβήθηκαν έντονα από το γεγονός ότι θα χανόταν σε μια νύχτα τεράστια δικηγορική ύλη -οι ανακοπές κατά των διαταγών πληρωμής.
Επειδή όλα αυτά δεν συνέβησαν σε πολιτικό κενό, αλλά με την κυβέρνηση να μετρά με αγωνία και την τελευταία ψήφο στις επόμενες εκλογές της άνοιξης, τελικά έγινε μονόδρομος για το υπουργείο η απόσυρσή της: το κόστος της αντιπαράθεσης με εκατοντάδες χιλιάδες οφειλέτες και τους δικηγόρους όλης της χώρας «μετρήθηκε» ως πολύ μεγαλύτερο από το κόστος της απόσυρσης μιας ρύθμισης που θα ευνοούσε την επιτάχυνση διαδικασιών και θα διευκόλυνε την ανάκτηση απαιτήσεων από τους servicers.
Στην πλευρά των servicers όταν έγινε γνωστό ότι η διάταξη βρήκε... τοίχο επικράτησε «παγωμάρα» και έντονος σκεπτικισμός. Βλέπουν ότι μια ρύθμιση που διεκδικούσαν με έντονο lobbying εδώ και πολύ καιρό, «τορπιλίστηκε» την ύστατη ώρα. Και τώρα είναι εντελώς αβέβαιο αν, πότε και με ποια κυβέρνηση θα επανέλθει σε κάποιο μελλοντικό νομοσχέδιο.
Υπάρχει και μια παρηγοριά, βέβαια: τα δάνεια του «Ηρακλή» λήγουν τη δεκαετία του 2070, οπότε ο χρόνος δεν έχει εξαντληθεί…
ΠΑΣΟΚ: Την αίσθηση ότι η αξιωματική αντιπολίτευση βρίσκεται ante portas από τον σχηματισμό προοδευτικής κυβέρνησης μετά τις πρώτες (ή …τις δεύτερες) εθνικές κάλπες, επιχειρεί να περάσει η Χαριλάου Τρικούπη. Οχι τόσο για να τονώσει το ηθικό του «πράσινου» ακροατηρίου όσο για να δείξει ότι θεωρεί «βέβαιο» τον ηγετικό ρόλο του κόμματος στον κεντροαριστερό χώρο - δηλαδή την πρωτιά του έναντι του Αλέξη Τσίπρα.
Για τον λόγο αυτό, ο Νίκος Ανδρουλάκης προχώρησε σε μία κίνηση με σημασία: στην πρόσφατη (Παρασκευή) συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου ανακοίνωσε ότι θα δημιουργήσει «ομάδα κρούσης» του κόμματος με αντικείμενο την ιεράρχηση των μείζονος σημασίας θεμάτων που θα (πρέπει να) προβάλλει η Ελληνική Προεδρία της Ε.Ε. το δεύτερο εξάμηνο του 2027.
Κάτι σαν «θα είμαστε έτοιμοι για τις εντός χώρας κινήσεις αλλά και για τις ευρωπαϊκές προτεραιότητες», δηλαδή.
Επικεφαλής αυτής της ομάδας θα τεθεί ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης (σ.σ. και έμπειρος περί των ενεργειακών λόγω προτέρου υπουργικού βίου) ο οποίος θα περιβάλλεται από στελέχη και νυν/πρώην ευρωβουλευτές του κόμματος, καθώς και από καθηγητές.
Με τέτοια προετοιμασία που κάνει η Χαριλάου Τρικούπη, μοιάζει να θεωρεί όχι απλώς δεδομένη την εκλογική νίκη, αλλά και να βιάζεται για την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης - «του ΠΑΣΟΚ ή με κορμό το ΠΑΣΟΚ», όπως λένε στελέχη της.
ΝΑΥΤΙΛΙΑ: Ιστορική αλλαγή ηγεσίας για το Institute of Chartered Shipbrokers (ICS), καθώς η Ναταλία Μαργιόλη έγινε η πρώτη γυναίκα και η πρώτη Ελληνίδα που αναλαμβάνει την προεδρία του οργανισμού στα 115 χρόνια λειτουργίας του.
Η Μαργιόλη, managing director του ελληνικού γραφείου της ICS, εξελέγη από το διοικητικό συμβούλιο στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, διαδεχόμενη τον Punit Oza, ο οποίος ολοκλήρωσε τη διετή θητεία του.
Όπως δήλωσε, η εκλογή αποτελεί ιδιαίτερο ορόσημο σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο, καθώς συνδέεται με το Ινστιτούτο για περισσότερα από 20 χρόνια. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ελληνική παρουσία, επισημαίνοντας ότι το ελληνικό παράρτημα έχει εξελιχθεί σε ένα από τα ισχυρότερα και πιο ενεργά του διεθνούς δικτύου.
Οι προτεραιότητές της περιλαμβάνουν την ενίσχυση της ναυτιλιακής εκπαίδευσης, τη συνεργασία με νέους επαγγελματίες και την προσαρμογή του Ινστιτούτου στις τεχνολογικές και κανονιστικές αλλαγές της ναυτιλίας. Η ICS ιδρύθηκε στο Λονδίνο το 1911 και αριθμεί περίπου 4.000 μέλη και fellows, με 27 γραφεία διεθνώς.
ΝΑΥΤΙΛΙΑ ΙΙ: Έντονη κινητικότητα καταγράφεται στην αγορά μεταχειρισμένων δεξαμενόπλοιων suezmax, με τους Έλληνες εφοπλιστές να κυριαρχούν τόσο στις αγορές όσο και στις πωλήσεις, καθώς η εκρηκτική άνοδος των VLCC στρέφει επενδυτές και πλοιοκτήτες σε φθηνότερο τονάζ.
Σύμφωνα με στοιχεία της Veson Nautical (VesselsValue), από τις αρχές του 2026 έχουν αλλάξει χέρια 124 suezmaxes, αριθμός αυξημένος κατά 35% σε σχέση με τα 92 της αντίστοιχης περιόδου πέρυσι. Η Ελλάδα αντιπροσωπεύει το 21% των αγορών, ενώ βρίσκεται στην πρώτη θέση και στις πωλήσεις, με μερίδιο 33%.
Μεταξύ των πωλητών ξεχωρίζει η Dynacom Tankers Management του Γιώργου Προκοπίου, η οποία έχει διαθέσει εννέα πλοία.
Ενδεικτική της εκτόξευσης των αξιών είναι η περίπτωση της Delta Tankers του Διαμαντή Διαμαντίδη. Το suezmax Delta Sky, που αγοράστηκε το 2025 από την ελληνική Liquimar έναντι 55,5 εκατ. δολαρίων, αποτιμάται σήμερα στα 105 εκατ. δολάρια.
Οι αξίες ενός 15ετούς suezmax έχουν αυξηθεί κατά περίπου 135% από την αρχή του έτους, ενώ οι ετήσιοι ναύλοι χρονοναύλωσης έχουν εκτιναχθεί κατά 301%, στα 161.054 δολάρια ημερησίως.
ΠΙΣΤΙΟΛΗΣ: Σε νέα αναδιάρθρωση του αριθμού των μετοχών της προχώρησε η Rubico, συμφερόντων του Έλληνα εφοπλιστή Ευάγγελου Πιστιόλη, επιχειρώντας να ενισχύσει την τιμή της στο Nasdaq και να διασφαλίσει τη συμμόρφωση με τις ελάχιστες προϋποθέσεις παραμονής στο αμερικανικό χρηματιστήριο.
Η εισηγμένη ανακοίνωσε reverse stock split σε αναλογία 1 προς 25, το τέταρτο αντίστοιχο μέτρο από τις αρχές του 2026. Η κίνηση περιόρισε τις μετοχές από περίπου 13,5 εκατ. σε 540.694, ενώ η τιμή διαμορφώθηκε στα 2,76 δολάρια, από 0,11 δολάρια στην προηγούμενη συνεδρίαση. Ο Nasdaq απαιτεί ελάχιστη τιμή 1 δολαρίου ανά μετοχή.
Η Rubico διαθέτει δύο σύγχρονα suezmaxes και έχει υπό ναυπήγηση τρία MR δεξαμενόπλοια, με παραδόσεις το 2029, καθώς και μία μεγάλη θαλαμηγό.
Σύμφωνα με τη VesselsValue, τα δύο suezmaxes αποτιμώνται στα 307 εκατ. δολάρια και τα MR στα 141 εκατ., έναντι χρηματιστηριακής αξίας μόλις 35 εκατ. δολαρίων. Παράλληλα, η Top Ships, επίσης συμφερόντων Πιστιόλη, ανακοίνωσε reverse split 1 προς 10, με ισχύ στις 5 Νοεμβρίου.
ΔΑΑ: «Βαριά» έπεσε στη μετοχή του «Ελ. Βενιζέλος» η υποβάθμιση από τη UBS την Παρασκευή, με τον οίκο να δίνει τη -σπάνια, είναι η αλήθεια- σύσταση «πώλησης» της μετοχής.
Η UBS μείωσε και την τιμή-στόχο για τη μετοχή στα 10,3 από 10,7 ευρώ, εκτιμώντας ότι υπάρχει περιθώριο πτώσης περίπου 19% από τα τρέχοντα επίπεδα. Η μετοχή υπέστη βαριές απώλειες που ενδοσυνεδριακά ξεπέρασαν και το 5%, για να κλείσει τελικώς στα 12,21 ευρώ με απώλειες 4,61% και ισχυρό τζίρο.
Στην έκθεσή του ο οίκος αποδίδει την υποβάθμιση αφενός στη χαμηλότερη αποτίμηση των εμπορικών δραστηριοτήτων λόγω της περιορισμένης εμπορικής επέκτασης που συνεπάγεται το πρόγραμμα κεφαλαιακών δαπανών και αφετέρου στην αβεβαιότητα για την επιβατική κίνηση του 2027, καθώς οι αεροπορικές εταιρίες επανεξετάζουν τη χωρητικότητα των πτήσεών τους.
FRIGOGLASS: Διήμερο... επαναφοράς πραγματοποίησε η μετοχή, σε συνέχεια της ανακοίνωσης για έναρξη συνεργασίας με την Coca Cola 3Ε από το 2027, με την παροχή τεχνικών υπηρεσιών μέσω της θυγατρικής BevServ.
Ο τίτλος συμπλήρωσε δεύτερη ημέρα ισχυρών κερδών την Παρασκευή, κλείνοντας με άλμα 8% στα 0,392 ευρώ. Σωρευτικά στο διήμερο, τα κέρδη για τη μετοχή αγγίζουν το 25%. Ωστόσο, το πρόσημο στη φετινή χρονιά παραμένει ακόμη αρνητικό...
ΟΤE: Αργά, αλλά σταθερά, ο oργανισμός βελτιώνει τις επιδόσεις του. Στο τρίτο τρίμηνο τα προσαρμοσμένα EBITDA (EBITDAaL) ανήλθαν σε 371,4 εκατ. ευρώ (+3,1%), οριακά υψηλότερα των εκτιμήσεων αγοράς.
Το περιθώριο EBITDAaL βελτιώθηκε κατά 90μ.β. σε 42,1%, χάρη στις κινήσεις μείωσης προσωπικού και βελτίωσης της λειτουργικής αποτελεσματικότητας.
Τα δημοσιευμένα καθαρά κέρδη διαμορφώθηκαν σε 179 εκατ. ευρώ και τα προσαρμοσμένα σε 182,5 εκατ. ευρώ (+7,4%). Το τρέχον τρίμηνο έχει πιο δύσκολη βάση σύγκρισης, ενώ η διοίκηση διατήρησε αμετάβλητους τους φετινούς στόχους (προσαρμοσμένα EBITDA +3%, capex 600 εκατ. ευρώ και ελεύθερες ταμειακές ροές 750 εκατ. ευρώ).
ΝΕΜΠΗΣ: Αρνήθηκε να σχολιάσει την τιμολογιακή στρατηγική της ΔΕH στην αγορά σταθερής ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ, Κώστας Νεμπής, κατά την τηλεδιάσκεψη της Παρασκευής για τα αποτελέσματα του τρίτου τριμήνου του 2026.
«Δεν μπορώ να σχολιάσω την τιμολογιακή στρατηγική της ΔΕH όσον αφορά τις υπηρεσίες σταθερής», απάντησε χαρακτηριστικά ο κ. Νεμπής σε σχετική ερώτηση που δέχθηκε.
Πάντως, παρά το γεγονός ότι ο ανταγωνισμός στην αγορά σταθερής έχει ενταθεί από τις αρχές του έτους, ο ΟΤE καταφέρνει να διατηρεί σε γενικές γραμμές σταθερή την πελατειακή του βάση στις ευρυζωνικές συνδέσεις λιανικής, με μερίδιο περίπου 50%, όπως υπογράμμισε ο κ. Νεμπής.
Παράλληλα, επισήμανε ότι τα συνολικά έσοδα του oμίλου από υπηρεσίες σταθερής στη λιανική παραμένουν σε θετική τροχιά, διατηρώντας τη δυναμική των προηγούμενων τριμήνων και επιβεβαιώνοντας τις προβλέψεις για το σύνολο του έτους.
Ο επικεφαλής του ΟΤΕ απέφυγε συγχρόνως να σχολιάσει το ενδεχόμενο εισόδου της ΔΕH στην κινητή τηλεφωνία μέσω της επόμενης δημοπρασίας φάσματος, ενώ περιορίστηκε να επισημάνει ότι δεν έχει ακόμη αποφασιστεί ούτε το χρονοδιάγραμμα ούτε η δομή της διαδικασίας.
Κλειστά κράτησε τα χαρτιά του και ως προς την τιμολογιακή πολιτική που θα ακολουθήσει ο ΟΤE το 2027. Μετά την τροποποίηση των όρων των συμβολαίων τον περασμένο Ιούλιο, που επιτρέπει αναπροσαρμογές βάσει του ετήσιου δείκτη τιμών καταναλωτή, με ανώτατο όριο περίπου 2,80 ευρώ, ο κ. Νεμπής σημείωσε ότι η αλλαγή παρέχει στον ;oμιλο την απαραίτητη ευελιξία για την εφαρμογή του μηχανισμού σε ετήσια βάση.
Σε ερώτηση για το εάν θα υπάρξουν αυξήσεις από τον προσεχή Φεβρουάριο, ο ίδιος αρκέστηκε να πει ότι οι σχετικές αποφάσεις θα ληφθούν με γνώμονα τις συνθήκες της αγοράς, την αξία που προσφέρει ο ΟΤΕ στους πελάτες του και τη συνολική εμπορική στρατηγική του.