ΤΡΑΠΕΖΕΣ: Σχεδόν το μισό βάρος από το σκέλος «Δίκαιη Φορολόγηση» του προγράμματος της ΕΛΑΣ που παρουσιάστηκε προχθές καλούνται να σηκώσουν οι τράπεζες.
Το δημοσιονομικό πρόγραμμα έχει στόχο έσοδα 2,02 δισ. ευρώ σε βάθος τετραετίας. Εξ αυτών τα 900 εκατ. προβλέπεται να αντληθούν από το τραπεζικό σύστημα για το οποίο προβλέπεται απόσβεση του αναβαλλόμενου φόρου και φορολόγηση. Γίνεται λόγος για ειδική εισφορά 22% επί περίπου 4,5 δισ. ευρώ κερδών και ρήτρα λήξης μαζί με τον αναβαλλόμενο φόρο. Τα έσοδα θα προκύψουν το 2030.
Αντίθετα, ήδη από την επόμενη χρονιά θα αλλάξει η φορολόγηση των μερισμάτων με στόχο έσοδα 400 εκατ. ευρώ. Προβλέπεται προοδευτική φορολόγηση: 5% έως 100.000 ευρώ, 10% για το τμήμα 100.000–200.000 ευρώ και 15% για ποσά πάνω από τις 200.000 ευρώ.
GAMING-ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ: Βαρύς πέφτει ο πέλεκυς και στο gaming. Προβλέπεται ενιαία φορολόγηση κερδών και διαφημιστικής προβολής στα τυχερά παίγνια με στόχο επιπλέον έσοδα 240 εκατ. ευρώ από το 2027.
Συγκεκριμένα, 200 εκατ. ευρώ από ενιαία φορολόγηση κερδών παικτών και €40 εκατ. από ειδικό φόρο σε περίπου 199 εκατ. ευρώ διαφημιστικής και χορηγικής δαπάνης.
Εξτρα 30 εκατ. ευρώ θα κληθεί να συνεισφέρει το Χρηματιστήριο μέσω της αύξησης του φόρου στις συναλλαγές.
ΤΣΙΠΡΑΣ: Χθες, πάντως, γράφαμε ότι «θα γίνει χαμός» με το οικονομικό πρόγραμμα του Αλέξη Τσίπρα. Δεν χρειάστηκε να περιμένουμε πολύ.
Από το πρωί κυβέρνηση και ΝΔ έχουν ανοίξει κανονικό πόλεμο με την ΕΛΑΣ. Το οικονομικό επιτελείο ανεβάζει τον λογαριασμό των εξαγγελιών ακόμη και στα 13,4 δισ. ευρώ τον χρόνο, ο Παύλος Μαρινάκης μιλά για «ακοστολόγητες υποσχέσεις» και επιστροφή στις αυταπάτες του 2014, ενώ η άλλη πλευρά απαντά ότι το κόστος είναι περίπου 7,5 δισ. στην τετραετία.
Και, για να γίνει ακόμη πιο ενδιαφέρον το... ματς, η ΕΛΑΣ σήκωσε το γάντι ανακοινώνοντας ότι στέλνει τη Δευτέρα το πρόγραμμα στο Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο για ανεξάρτητη κοστολόγηση.
Κάπως έτσι, όμως, ο Τσίπρας πέτυχε ήδη αυτό που προφανώς επεδίωκε όταν αποφάσισε να μπει σφήνα και να μιλήσει πρώτος στη Θεσσαλονίκη. Αντί να συζητάμε τι θα εξαγγείλει το Σάββατο ο Μητσοτάκης, συζητάμε τι εξήγγειλε την Τετάρτη ο Τσίπρας.
ΤΣΙΠΡΑΣ ΙΙ: Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η αντίδραση του ΠΑΣΟΚ. Η Χαριλάου Τρικούπη δεν περιορίστηκε στο γνωστό επιχείρημα για την κυβερνητική θητεία Τσίπρα. Τον κατηγόρησε ότι έκανε «copy paste» μέχρι και το 80% του προγράμματός της κι ότι βιάστηκε να μιλήσει πριν από τον Ανδρουλάκη για να εμφανίσει ως... δικές του, προτάσεις που είχε ήδη παρουσιάσει το ΠΑΣΟΚ.
Με άλλα λόγια, μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο ο Τσίπρας κατάφερε να βάλει και τους δύο βασικούς αντιπάλους του να παίζουν στο δικό του γήπεδο.
Η κυβέρνηση συζητά αν ο λογαριασμός είναι 7,5 ή 13,4 δισ. ευρώ και το ΠΑΣΟΚ αν οι προτάσεις είναι του Τσίπρα ή… δικές του. Κι όλα αυτά πριν ακόμη μιλήσει ο πρωθυπουργός.
Μένει να δούμε πόσο αντέχει το πρόγραμμα στην κοστολόγηση και, κυρίως, πόσο πείθει τους πολίτες. Το πρώτο επικοινωνιακό στοίχημα, πάντως, το κέρδισε: λίγες ημέρες πριν από τη ΔΕΘ, την ατζέντα την έβαλε αυτός.
Και στην πολιτική, μόνο μικρό πράγμα δεν είναι.
ΝΑΥΤΙΛΙΑ: Το παράθυρο για κερδοφόρα asset plays στα capesize φαίνεται πως αξιοποιούν ορισμένοι από τους μεγαλύτερους Έλληνες εφοπλιστές, καθώς οι υψηλές αξίες των πλοίων και οι ισχυροί ναύλοι ενισχύουν τη ζήτηση στην αγορά των μεταχειρισμένων.
Η Navios Maritime Partners της Αγγελικής Φράγκου φέρεται να συμφώνησε την πώληση του 180.700 dwt Navios Pollux, κατασκευής 2009, έναντι 30,75 εκατ. δολαρίων. Μάλιστα, το πλοίο αποκτήθηκε μέσω sale-and-leaseback, με τη Navios να έχει καταβάλει πρόσφατα 6,9 εκατ. δολάρια για την άσκηση option αγοράς, πριν το μεταπωλήσει σε κινεζικά συμφέροντα.
Στο παιχνίδι και η Lavinia Bulkers του Πάνου Λασκαρίδη, που φέρεται να πούλησε το 180.100 dwt Erato έναντι περίπου 38 εκατ. δολαρίων, ουσιαστικά ανακτώντας την αρχική επένδυση των 29 εκατ. δολαρίων.
Στους πρόσφατους πωλητές προστέθηκαν επίσης η Nereus Shipping με το Heroic και, σύμφωνα με πληροφορίες της Tradewinds, η Capital Axis Maritime του Ευάγγελου Μαρινάκη με το Attikos.
ΜΠΑΚΟΛΙΤΣΑΣ: Η Sea Pioneer Shipping του Βασίλη Μπακολίτσα φέρεται να έχει συμφωνήσει με τη νοτιοκορεατική SK Oceanplant για την κατασκευή έως οκτώ aframax δεξαμενόπλοιων μεταφοράς αργού πετρελαίου.
Το ντιλ αφορά παραγγελία έξι πλοίων και options για δύο ακόμη, με τα πρώτα έξι να προβλέπεται ότι θα παραδοθούν έως τον Ιούνιο του 2030. Η αξία των έξι πλοίων ανέρχεται σε περίπου 593 δισ. γουόν ή 430 εκατ. δολάρια, δηλαδή περίπου 71,6 εκατ. δολάρια ανά πλοίο.
Εφόσον επιβεβαιωθεί, τα aframax θα είναι τα μεγαλύτερα πλοία του στόλου της Sea Pioneer. Η εταιρεία διαθέτει σήμερα 17 πλοία, εκ των οποίων οκτώ MR tankers και εννέα bulk carriers, ενώ έχει συνολικά επτά νεότευκτα υπό παραγγελία σε ναυπηγεία της Άπω Ανατολής.
ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Οι κρατικές πετρελαϊκές εταιρείες του Κόλπου αναμένεται να συνεχίσουν τις αγορές μεγάλων τάνκερ (VLCC), προκειμένου να εξασφαλίσουν χωρητικότητα για τη μεταφορά αργού μέσω των Στενών του Ορμούζ, εκτιμά ο Τζέρι Καλογηράτος, CEO της Capital Tankers, του ομίλου του Ευάγγελου Μαρινάκη.
Όπως σημείωσε, η ζήτηση για σύγχρονα πλοία έχει αυξήσει σημαντικά τις αξίες και έχει περιορίσει τις διαθέσιμες επιλογές στη secondhand αγορά. Συνολικά, 365 tankers άλλαξαν χέρια στο επτάμηνο, έναντι μόλις 140 την αντίστοιχη περυσινή περίοδο, εκ των οποίων περισσότερα από 80 ήταν VLCC.
Σύμφωνα με τον κ. Καλογηράτο, η τάση αυτή αναμένεται να συνεχιστεί το 2027 και το 2028, καθώς εταιρείες όπως η Adnoc και η Cosco αναζητούν ενεργά χωρητικότητα.
Παράλληλα, αρκετά πλοία έχουν τεθεί εκτός λειτουργίας λόγω επιθέσεων με πυραύλους και drones, περιορίζοντας περαιτέρω τη διαθέσιμη χωρητικότητα. Οι εξελίξεις είναι ιδιαίτερα θετικές για την Capital Tankers, η οποία έχει 18 νεότευκτα σε παραγγελίες με παραδόσεις κυρίως το 2027.
IDEAL: Η κίνηση επαναγοράς του 25% της Kymora από την Oak Hill Advisors (OHA) -του εταιρικού οχήματος που ελέγχει τη Byte, τη Μπάρμπα Στάθης και το 70% των Αττικών Πολυκαταστημάτων-
στέλνει ένα ενδιαφέρον διπλό μήνυμα στην αγορά.
Από τη μία, ανοίγει τον δρόμο είτε για την εισαγωγή στο Χρηματιστήριο κάποιας από τις δύο μη εισηγμένες εταιρείες είτε για πιθανές «συγχωνεύσεις και εξαγορές» ή και πώληση στο προσεχές μέλλον, χωρίς, σε αμφότερες τις περιπτώσεις, να απαιτείται πλέον η συμφωνία ενός άλλου ισχυρού μετόχου, όπως ήταν έως τώρα η OHA.
Από την άλλη όμως, το γεγονός ότι η έμπειρη ομάδα της IDEAL, με επικεφαλής τον Λάμπρο Παπακωνσταντίνου, που έχει πλούσια δραστηριότητα δεκαετιών στα χρηματιστήρια και τις εξαγορές, αποφάσισε να επενδύσει τα χρήματα της αύξησης κεφαλαίου προς αυτή την κατεύθυνση, δίνει κι ένα άλλο, όχι τόσο ευχάριστο μήνυμα για την αγορά:
Ότι έψαξαν επί μήνες και δεν βρήκαν ενδιαφέροντα στόχο εξαγοράς στην κατάλληλη αποτίμηση, ώστε να αισθάνονται ασφαλείς ότι θα πετύχουν τις αποδόσεις που επιθυμούν.
Στο χθεσινό, conference call ειπώθηκε μάλιστα ότι εξετάστηκαν συγκεκριμένα… 10 διαφορετικές επενδύσεις: πέντε στον κλάδο παραγωγής τροφίμων, τρεις στην πληροφορική και δύο στη βιομηχανία.
Ονόματα δεν ειπώθηκαν, για ευνόητους λόγους, αλλά δεν χρειάζεται να είναι κάποιος μάντης για να καταλάβει ότι ορισμένα από αυτά έχουν ακουστεί στο πλαίσιο διαφόρων deals.
Τα κουκιά είναι κάπως μετρημένα στην αγορά μας…
IDEAL II: Μάλλον δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι το 25% αγοράστηκε από την OHA με τους ίδιους πολλαπλασιαστές αποτίμησης με εκείνους στους οποίους είχε πουληθεί.
Το κέρδος που έβγαλε η OHA ήταν σεβαστό για τον μέσο χρόνο παραμονής της στην επένδυση -περίπου 15 μήνες- και έφτασε περίπου στο 16% συνολικά. Προήλθε όμως, όπως μάθαμε, από την αύξηση των μεγεθών των εταιρειών και όχι από αύξηση των πολλαπλασιαστών που χρησιμοποιήθηκαν.
Που σημαίνει, κατά την άποψή μας, ότι η ομάδα της IDEAL θεωρεί μάλλον υπερβολικούς για τη δεδομένη συγκυρία, τους πολλαπλασιαστές αποτίμησης που ζητούν διάφοροι πωλητές.
Κι αυτό ίσως λέει πολλά για την πιθανότητα νέων σημαντικών deals στην ελληνική αγορά, τουλάχιστον όταν το τίμημα δεν είναι «χαρτιά με χαρτιά».
Κάποιοι βεβαίως θα σπεύσουν να… διαφωνήσουν. Ιδίως όσοι έχουν «σηκώσει» φρέσκα χρήματα στα funds τους και κάτι πρέπει να τα κάνουν.
Αυτό που ακούμε όμως ευρύτερα στην αγορά, από έμπειρα στελέχη, είναι ότι οι εν δυνάμει πωλητές ζητούν πλέον συχνά «τη μάνα και τον πατέρα τους», έχοντας παρακολουθήσει την πορεία των αποτιμήσεων στην Ελλάδα και —ιδίως— στο εξωτερικό.
Παρότι, σε πολλές περιπτώσεις, τέτοιες συγκρίσεις είναι αυτό που λέμε «μήλα με πορτοκάλια».
Οπότε, το ενδεχόμενο να έχουμε πιάσει «ταβάνι» στις αποτιμήσεις δεν είναι καθόλου απίθανο, ιδίως με τις αποδόσεις των ομολόγων -και συντόμως, όπως όλα δείχνουν, τα επιτόκια των κεντρικών τραπεζών- να έχουν πάρει για τα καλά την ανιούσα.