Πέρα από τα ουσιώδη (γεω)πολιτικά που αφορούν στο GSI υπάρχει και η επιχειρηματική/επενδυτική διάσταση.
Για τα πρώτα, τόσο ο Γιώργος Φιντικάκης με τα θέματά του (Στο πεδίο δοκιμάζεται η επανέναρξη των ερευνών και τα τρία σενάρια για το καλώδιο μετά τις δηλώσεις Φιντάν) όσο και οι Φίλιππος Πανταζής (Η ώρα της κρίσης στην έρευνα για το GSI) και Νίκος Δρόσος (Τα δικαιώματα, οι μεσολαβητές και η σιωπή) υπερκαλύπτουν το θέμα.
Θα περιοριστώ στη διάσταση που σχετίζεται με τις Nexans και Hellenic Cables. Ως γνωστόν, η Ελληνικά Καλώδια είναι ο κλάδος παραγωγής καλωδίων της Cenergy Holdings, με 5 μονάδες παραγωγής σε τρεις χώρες. Στο έργο του GSI εμπλέκεται σε συμφωνίες-πλαίσιο που συνδέονται με τα μεγάλα καλωδιακά έργα του ΑΔΜΗΕ και της Nexans για τις διασυνδέσεις, αναλαμβάνοντας μέρος των βιομηχανικών και κατασκευαστικών απαιτήσεων των ενεργειακών διασυνδέσεων στην ευρύτερη περιοχή. Κάτι σαν υπεργολάβος, δηλαδή.
Παράλληλα, όμως, έχει αναλάβει, απευθείας, τα συμβόλαια κατασκευής καλωδίων για έργα του ΑΔΜΗΕ όπου δεν υπάρχει η κάλυψη/«πλάτη» του γαλλικού παράγοντα, της Nexans. Πρόκειται για εξίσου σημαντικά projects διασυνδέσεων επίσης «ευαίσθητων», όπως λ.χ. της σύνδεσης μεταξύ νήσων των Δωδεκανήσων αλλά και της Κορίνθου-Κω.
Προφανώς, μένει να φανεί πώς θα προχωρήσει η υλοποίηση του GSI (για τον οποίο υφίσταται η κάλυψη/«πλάτη» του Παρισιού), εάν θα μπορούσε να λειτουργήσει ως «πιλότος» και τι θα γίνει με τα άλλα έργα (όπου δεν θα υπάρχει η κάλυψη/«πλάτη» της Γαλλίας).