Οι εξαγορές επιστρέφουν στην τραπεζική ατζέντα

Η συγχώνευση της Banca Intesa με τη Sanpaolo IMI πυροδότησε για μία ακόμη φορά σενάρια για μια ευρεία γκάμα πιθανών deals στον ευρωπαϊκό τραπεζικό κλάδο. Με τη διαδικασία εγχώριας σύγκλισης να έχει σχεδόν εξαντληθεί εικάζεται ότι οι διοικήσεις των τραπεζών θα κυνηγήσουν πλέον διασυνοριακούς στόχους. Εν τω μεταξύ, σε πρόσφατη έκθεση, στις ελκυστικότερες τράπεζες της Ευρώπης συγκαταλέγονται η Εθνική και η Τράπεζα Κύπρου.

Δημοσιεύθηκε: 4 Σεπτεμβρίου 2006 - 12:01

του Peter Thal Larsen, ρεπόρτερ τραπεζών των FT

Η συγχώνευση της Banca Intesa με τη Sanpaolo IMI που ανακοινώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα πυροδότησε για μία ακόμη φορά σενάρια για μια ευρεία γκάμα πιθανών deals, καθώς τα στελέχη και οι επενδυτές προσπαθούν να αντιληφθούν τις αλλαγές που επιφέρει στο ευρωπαϊκό τραπεζικό τοπίο.

Με μια πρώτη ματιά η συγχώνευση της δεύτερης με την τρίτη μεγαλύτερη τράπεζα στην Ιταλία φαίνεται απίθανο να πυροδοτήσει διασυνοριακές συμφωνίες. Αν και ο συνδυασμένος όμιλος Intesa - Sanpaolo συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες τράπεζες της Ευρώπης, με βάση την κεφαλαιοποίηση, παραμένει ένας αμιγώς ιταλικός ”παίκτης”, με ελάχιστη επιρροή εκτός συνόρων.

Όμως η πραγματική σημασία του deal βρίσκεται στο ότι πιθανότατα είναι μία από τις τελευταίες μεγάλες συγχωνεύσεις μεταξύ δύο τραπεζών της ίδιας χώρας, που λαμβάνει χώρα στην Ευρώπη. Στις περισσότερες χώρες -με εξαίρεση τη Γερμανία- αυτή η διαδικασία έχει εξαντληθεί. Ως εκ τούτου, οι διοικήσεις των τραπεζών είναι πιθανότερο να κυνηγήσουν πλέον διασυνοριακούς στόχους.

”Όσο ολοκληρώνεται η τροχιά τραπεζικής σύγκλισης στις εγχώριες αγορές, τόσο πλησιάζουμε τη διασυνοριακή ενοποίηση”, σχολιάζει ο Stefano Marsaglia, επικεφαλής του κλάδου των διεθνών τραπεζών για τη Rothschild.

”Μέχρι τώρα η τραπεζική σύγκλιση αποτελούταν από μεγάλες τράπεζες που αγόραζαν μικρότερα ιδρύματα, αλλά από τη στιγμή που δεν έχουν μείνει πολλές μικρές τράπεζες πλέον, εκτιμώ ότι θα δοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στις συγχωνεύσεις μεταξύ ίσων. Δεν είναι ζήτημα εάν, αλλά πότε”.

Διάφοροι παράγοντες ευνοούν αυτή τη μεταβολή. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενθαρρύνει τις διασυνοριακές συγχωνεύσεις ως μια μέθοδο για την προώθηση της πανευρωπαϊκής αγοράς χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και τη δημιουργία ενός ομίλου τραπεζικών κολοσσών, ικανών να ανταγωνιστούν τα αμερικανικά ιδρύματα.

Μετά από πολλά χρόνια ευνοϊκών οικονομικών συνθηκών, οι τράπεζες έχουν συγκεντρώσει διαθέσιμα κεφάλαια. Ταυτόχρονα, οι θεσμικοί επενδυτές φαίνονται να έχουν εγκαταλείψει τον σκεπτικισμό τους για τα διασυνοριακά deals και έχουν χαιρετίσει συναλλαγές όπως η εξαγορά της Banca Nazionale del Lavoro από τη BNP Paribas.

Συμφωνίες όπως η εξαγορά της βρετανικής Abbey από τη Santander ανέτρεψαν την έως τότε κυρίαρχη άποψη ότι οι διασυνοριακές εξαγορές δεν παράγουν σημαντικό περιορισμό στα κόστη. Βελτιώνοντας τον περιορισμό του κόστους της Abbey και συνδυάζοντας τις πλατφόρμες πληροφορικής, η Santander έπεισε τους επενδυτές ότι το deal είχε επιχειρηματική λογική.

Οι περισσότεροι τραπεζίτες πλέον εκτιμούν ότι οι μεγάλες τράπεζες θα είναι ικανές να περικόψουν 10% από το κόστος βάσης μιας διασυνοριακής εξαγοράς, καθιστώντας συμφέρουσα ακόμη και την καταβολή premium για τη συναλλαγή.

Παρ΄όλα αυτά, οι αυθεντικές διασυνοριακές συγχωνεύσεις παραμένουν δύσκολες στην εκτέλεση. Αν και πολλές τράπεζες έχουν εξετάσει το ενδεχόμενο πιθανών deals, οι εθνικιστικές διαμάχες και οι ασυμφωνίες για τον καθορισμό των προσώπων που θα καλύψουν τις διοικητικές θέσεις στον συνδυασμένο όμιλο έχουν αποδειχθεί δυσκολοκατάβλητες.

Ακόμη και οι Indesa και Sanpaolo -που οι έδρες τους δεν απέχουν περισσότερο από 100 μίλια- έπρεπε να προχωρήσουν στο πρωτοφανές βήμα της δημιουργίας διττής δομής διοικητικού συμβουλίου για να συνεχίσουν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους και οι δύο πρόεδροι των Δ.Σ.

Μια πρόσφατη ανάλυση της Mercer Oliver Wyman συμπεραίνει ότι οι τράπεζες μπορούν να πετύχουν καλύτερες αποδόσεις από μικρά deals, παρά από μεγαλύτερες συγχωνεύσεις.

Από την αρχή του έτους οι μετοχές πολλών μικρών ευρωπαϊκών τραπεζών έχουν ενισχυθεί σημαντικά, καθώς οι επενδυτές περιμένουν ότι θα καταστούν στόχοι των μεγαλύτερων ιδρυμάτων στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης διαδικασίας σύγκλισης του κλάδου.

Οι αναλυτές της Keefe, Bruyette & Woods έχουν αξιολογήσει την ελκυστικότητα των ευρωπαϊκών τραπεζών με βάση την κεφαλαιοποίηση, το μέγεθος και το ποσοστό των μετοχών τους που βρίσκεται σε δημόσια διαπραγμάτευση: η λίστα με τις 10 κορυφαίες περιλαμβάνει τρεις βρετανικές τράπεζες, τις Northern Rock, Alliance & Leicester και Bradford and Bingley, την Τράπεζα Κύπρου, την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, την Anglo-Irish Bank και την Banca Popolare Italiana.

© The Financial Times Limited 2006. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation