Μπορεί πραγματικά κανείς να προβλέψει πώς θα μοιάζει η διεθνής αγορά ενέργειας το 2040; Σίγουρα πολλοί έχουν προσπαθήσει – τόσο εταιρίες όσο και κυβερνήσεις- αλλά καμία πρόβλεψη δεν αξίζει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη και σίγουρα δεν θα πρέπει να είναι η βάση για τη λήψη αποφάσεων.
Οι μακροπρόθεσμες παγκόσμιες προβλέψεις της Energy Information Administration των ΗΠΑ για το 2040 που μόλις δημοσιεύθηκαν είναι, όπως θα περίμενε κανείς μια λεπτομερής, σχολαστική και αυστηρή αμερόληπτη μελέτη. Η ΕΙΑ είναι ένας εξαιρετικός οργανισμός και θα ήθελα να βγάλω το καπέλο σε αυτούς που έχουν δημιουργήσει μια τέτοια ανάλυση κοιτώντας 27 χρόνια στο μέλλον. Το μόνο πρόβλημα είναι πως είναι λάθος.
Η έκθεση επιβεβαιώνει όλες τις προβλέψεις που κυριαρχούν στους κόλπους των αναλυτών- οι υδρογονάνθρακες θα κρατήσουν το 80% της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας, η ζήτηση θα αυξηθεί πολύ περισσότερο στον αναπτυσσόμενο κόσμο (αύξηση έως 90%) από ό, τι στις χώρες του ΟΟΣΑ (αύξηση μόλις 17%), το φυσικό αέριο και η ηλεκτρική ενέργεια θα αυξηθούν, αλλά ο άνθρακας θα διατηρήσει ένα σημαντικό μερίδιο της αγοράς, με αποτέλεσμα οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα να αυξηθούν κατά 46%.
Οι αριθμοί βγαίνουν. Αλλά το μεγάλο θεμελιώδες λάθος είναι η απουσία οποιασδήποτε αίσθησης ότι αυτό είναι μια δυναμική βιομηχανία, σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο πολιτικό περιβάλλον όπου οι επικρατούσες προβλέψεις δεν επαληθεύονται σχεδόν ποτέ.
Ας πάμε πίσω 27 χρόνια. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί το 1986 κάποιο από τα παρακάτω:
- Ότι η Κεντρική Ασία θα μεταμορφωνόταν από ένα σύνολο υποτελών επαρχιών στη Σοβιετική Ένωση σε ένα σύνολο ανεξάρτητων παραγωγών ενέργειας.
- Τη δραματική μετατόπιση στη γεωγραφική ζήτηση ενέργειας προς Ανατολάς. Εκείνη την εποχή η Κίνα κατανάλωνε λιγότερο από 2 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα . Τώρα η κατανάλωσή της ξεπερνά τα 10 εκατομμύρια. Η ζήτηση έχει αυξηθεί κατά περισσότερο από 500% σε 27 χρόνια.
- Ότι παρατάθηκε η διάρκεια ζωής για κοιτάσματα στη Βόρεια Θάλασσα, την Αλάσκα και τη Δυτική Σιβηρία, όχι μόνο για ένα ή δύο χρόνια, αλλά για δεκαετίες.
- Την ανάπτυξη του σχιστολιθικού φυσικού αερίου
- Την ανάδειξη της κλιματικής αλλαγής σε πολιτικό ζήτημα, που οδήγησε σε στροφή των ενεργειακών πολιτικών σε χώρες από τη Γερμανία έως την Αυστραλία.
Οι προβλέψεις στην παρούσα έκθεση προσκαλούν τους αναγνώστες να υποθέσουν ότι η αλλαγή ή η πρόοδος ή όπως αλλιώς θέλετε να την ονομάσετε έχει σταματήσει. Αυτό δεν είναι απλά λάθος, αλλά αν οι ιθύνοντες της πολιτικής και οι επενδυτές ενεργήσουν με βάση αυτούς τους υπολογισμούς τότε υπάρχει πιθανός κίνδυνος. Θα μπορούσαμε, για παράδειγμα, να υποθέσουμε ότι αν η ζήτηση αυξάνεται τότε θα αυξάνονται και οι τιμές. Όπως, όμως, είδαμε από τον κλάδο των ηλεκτρονικών υπολογιστών αυτή δεν είναι μία ασφαλής υπόθεση. Γιατί; Επειδή η τεχνολογία έχει προχωρήσει.
Οι συντάκτες αυτής της έκθεσης είναι προφανώς εξειδικευμένοι και ευφυείς άνθρωποι που πρέπει να γνωρίζουν ότι οι προβλέψεις τους δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια όμορφα ισορροπημένη συσσώρευση αριθμών και μια αποτύπωση της τρέχουσας συμβατικής γνώσης. Θα πρέπει να είναι πιο ανοικτοί και ειλικρινείς εξηγώντας τους περιορισμούς που υπάρχουν. Τα πράγματα δεν θα εξελιχθούν έτσι. Αυτό που προκαλεί απογοήτευση είναι πως η έκθεση δεν διευκρινίζει τι θα μπορούσε να αλλάξει. Ποιες είναι οι πέντε αλλαγές στην τεχνολογία, την πολιτική ή τη συμπεριφορά που θα μπορούσαν να έχουν το μεγαλύτερο αντίκτυπο;
Δεν υπάρχει και δεν θα μπορούσε να υπάρχει συναίνεση σε αυτές τις προβλέψεις. Ιδού η δική μου προσπάθεια:
- Αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε να αποθηκεύουμε ενέργεια – ειδικότερα με τη μορφή της ηλεκτρικής ενέργειας
- Υπάρχει μια σημαντική ανακάλυψη στον τομέα της ηλιακής θερμικής ή των βιοεπιστημών η οποία θα μετατρέψει την πλευρά της προσφοράς της στον κλάδο ενέργειας.
- Εκσυγχρονίζονται ριζικά τα έθνη στη Μέση Ανατολή, καθιστώντας το Ιράν, για παράδειγμα, ένα αξιόπιστο προμηθευτή πετρελαίου και φυσικού αερίου.
- Τερματίζεται η υπόθεση της συνεχούς ανάπτυξης στην Κίνα.
- Ή…προκύπτει ένας εξωγενής παράγοντας, εκτός ενεργειακού τομέα, όπως μια παγκόσμια σύγκρουση ή μια καταστροφική ιατρική επείγουσα κατάσταση.
Ο καθένας μπορεί να παίξει αυτό το παιχνίδι και να φτιάξει τη δική του λίστα. Δεν θα είναι ακριβείς προβλέψεις, αλλά μπορούν να είναι οιωνός για το τι θα πρέπει να περιμένουν οι ιθύνοντες στις κυβερνήσεις και τις επιχειρήσεις.
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το μέλλον, γι’ αυτό και η αντοχή είναι ακόμη πιο σημαντική, διότι για τους επενδυτές και τις κυβερνήσεις το βασικό πράγμα που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι ότι το εύρος της αβεβαιότητας γύρω από τα περισσότερα από τα νούμερα σε εκθέσεις όπως αυτή είναι συν/πλην 30%, τουλάχιστον. Μια πρόβλεψη που θα βασιζόταν σε αυτό το δεδομένο θα ήταν πιο ενδιαφέρουσα και πιο χρήσιμη από αυτή την τελικά ήπια πρόβλεψη για έναν κόσμο που δεν θα δούμε ποτέ.
© The Financial Times Limited 2013. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation