Ο κίνδυνος ατυχήματος στις γερμανικές εκλογές

Για να πάρετε μία καλή ιδέα ως προς το τι σημαίνει για τους Γερμανούς ευημερία κάντε μία βόλτα ένα σαββατιάτικο απόγευμα στην Koeningsallee του Ντίσελντορφ. Ο πιο εμπορικός δρόμος της γερμανικής πόλης δεν είναι ούτε λαμπερός, ούτε τρομερά μοντέρνος. Είναι, όμως, πολύ πλούσιος. Οι σοβαροί καταναλωτές, αλλά και όσοι απλώς κάνουν βόλτες παλεύουν για λίγο χώρο στο πεζοδρόμιο στην αριστερή πλευρά του δρόμου γύρω από το ποτάμι της παλιάς πόλης. Η άλλη πλευρά του δρόμου είναι γεμάτη από τράπεζες και χρηματοοικονομικούς οίκους με τα κέρδη των οποίων δημιουργήθηκε ο πλούτος της πόλης.

Αυτό το Σαββατοκύριακο, η καρδιά της πόλης της Ρηνανίας πανηγύριζε. Δίπλα από τις όχθες του ποταμού και μέσα στα καλντερίμια της παλιάς πόλης (Altstadt) ο κόσμος πανηγύριζε τα 725 χρόνια από την ίδρυση του Ντίσελντορφ.

Είναι το είδος των εορταστικών περιστάσεων που η Γερμανία κάνει τόσο καλά. Στις πλατείες της αγοράς συνωστισμός από πάγκους που πωλούσαν καπέλα και παραδοσιακές χειροτεχνίες, ψωμί σίκαλης και κέικ από κανέλα, μαύρη μπίρα του Ντίσελντορφ και λουκάνικα κάθε σχήματος και μεγέθους. Μεσαιωνικές γκάιντες, μουσική μπαρόκ, ζογκλέρ και ακροβάτες πάλευαν για λίγο χώρο ανάμεσα σε ποδήλατα, καρότσια και τσάντες. Τα παιδιά κυνηγούσαν μπαλόνια και κανείς δεν φαινόταν να νοιάζεται για τη βροχή.

Στην πόλη ήταν και η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ σε προεκλογική συγκέντρωση που έγινε σε στάδιο χόκεϊ επί πάγου, όπου επιδίωξε να κινητοποιήσει τους υποστηρικτές των Χριστιανοδημοκρατών στην τελευταία μεγάλη προσπάθεια να κερδίσει το κόμμα της τις γενικές εκλογές.

Για τους κατοίκους της Ρηνανίας όμως, κάτι άλλο ήταν πιο σημαντικό. Τα τοπικά ξενοδοχεία ήταν γεμάτα με 175.000 επισκέπτες για την επικρατέστερη σύγχρονη δραστηριότητα της Γερμανίας: μία εμπορική έκθεση, που σε αυτή την περίπτωση ήταν για κινητές κατοικίες και τροχόσπιτα. Η μεσαιωνική μουσική και η κομματική πολιτική ήταν περιθωριακά ζητήματα συγκριτικά με την έκθεση.

Σημειώστε παράλληλα ότι κανείς δεν μπορεί να νικήσει στις εκλογές της 22ας Σεπτεμβρίου. Οι δρόμοι μπορεί να είναι γεμάτοι με αφίσες και πανό των υποψηφίων, από τους πιο ελπιδοφόρους μέχρι τους πιο απελπισμένους. Τα μεγάλα κόμματα, το CDU της Μέρκελ και το αντίπαλο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, είναι πολύ βαρετά.

Το στραβό χαμόγελο της καγκελαρίου είναι πανταχού παρόν και καθησυχάζει. Ο αντίπαλός της, Π. Στάινμπρουκ, μοιάζει εμπόλεμος, ενώ προσπαθεί να δείξει ότι νοιάζεται. Τα μικρότερα κόμματα έχουν τη μεγαλύτερη πλάκα. «Το να μοιράζεσαι είναι διασκεδαστικό», δηλώνει το ακροαριστερό κόμμα Linke. «Φορολογήστε τους εκατομμυριούχους».

Η ευημερία των πόλεων, όπως το Ντίσελντορφ, είναι η βάση πάνω στην οποία η Μέρκελ ελπίζει ότι θα κερδίσει την τρίτη θητεία της. Υπάρχει, όμως, και μία άλλη Γερμανία. Λίγα μίλια πιο κάτω στον Ρήνο, βρίσκεται το Ντουίζμπουργκ, όπου η κοινωνία είναι πιο ταλαιπωρημένη και με λιγότερη αυτοπεποίθηση. Το πάλαι ποτέ πλούσιο λιμάνι αντιμετωπίζει ποσοστό ανεργίας 13%, διπλάσιο του εθνικού μέσου όρου.

Η Koeningstrasse στο Ντουίζμπουργκ είναι πολύ διαφορετική από την Keoningsallee του Ντίσελντορφ. Φθηνότερα μαγαζιά, πιο συνθετικά ρούχα. Οι πεζοί είναι πιο εύσωμοι και λιγότερο γυμνασμένοι. Υπάρχουν, όμως, πολύχρωμοι πάγκοι στην αγορά του Σαββάτου, που πωλούν εποχικά φρούτα και λαχανικά. Εν τω μεταξύ, όλα τα πολιτικά κόμματα διαφημίζουν την πραμάτεια τους σε ένα κοινό που σε μεγάλο βαθμό είναι αδιάφορο.

Η Sahra Wagenknecht, η επικεφαλής υποψήφιος της περιοχής για το Linke, επισκέφθηκε την πόλη για να ειρωνευτεί το «θαύμα της απασχόλησης» που η καγκελάριος αποκαλεί το μεγαλύτερο επίτευγμα της κυβέρνησής της. Η αγαπημένη της Άκρας Αριστεράς ζήτησε από το πλήθος να αφήσει εκτός βουλής το μικρό κόμμα των Ελεύθερων Δημοκρατών - το φιλελεύθερο κόμμα που μετείχε στον κυβερνητικό συνασπισμό της Μέρκελ : «Τότε θα μάθουν τι θα πει να είσαι άνεργος». Γέλασα πολύ.

Ο Γκίντο Βεστερβέλε, υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας και πρώην επικεφαλής των Ελεύθερων Δημοκρατών, επρόκειτο να μιλήσει στην άλλη άκρη του δρόμου από μία πλατφόρμα που στήθηκε μπροστά σε ένα θέατρο, όπου αυτές τις μέρες παίζεται η τραγική όπερα του Βέρντι La Traviata.

Ακόμη και σε δύσκολους καιρούς, η Γερμανία έχει τις πολιτιστικές της προτεραιότητες. Μου θυμίζει τον δήμαρχο στην πόλη Chemnitz της πρώην ανατολικής Γερμανίας -ή αλλιώς Karl Marx Stadt όπως την αποκαλούσε το κομουνιστικό καθεστώς- η οποία υπερασπιζόταν τη δαπάνη εκατομμυρίων μάρκων για την ανακαίνιση της όπερας λίγο μετά τη γερμανική ενοποίηση, όταν το ποσοστό της ανεργίας είχε ξεπεράσει το 25%. «Στη Γερμανία, μία πόλη χωρίς όπερα είναι μία πόλη χωρίς ψυχή», είχε δηλώσει.

Ο Γκ. Βεστερβέλε, όμως, δεν ήρθε ποτέ. Εγκλωβίστηκε με τις διαπραγματεύσεις για το συριακό με τους Ευρωπαίους ομολόγους του. Εν τω μεταξύ το κόμμα του παλεύει να αποσπάσει αρκετές ψήφους ώστε να εκπροσωπηθεί στην Bundestag του Βερολίνου. «Ισχυροί Φιλελεύθεροι για μία ισχυρή χώρα», γράφει η αφίσα του κόμματος.

Παρ' όλα αυτά, έκανε μία αδύναμη προεκλογική εκστρατεία και εάν τα καταφέρει θα είναι λόγω ψήφων τακτικής από την πλευρά των υποστηρικτών της Μέρκελ - εις βάρος του CDU.

Μοιάζει λίγο με τη La Traviata: με μία τραγωδία που προδιαγράφεται παρά τις αγαστές προθέσεις. Εάν τα καταφέρει η κ. Wagenknecht , τότε το μέλλον των Ελεύθερων Δημοκρατών ενδέχεται να κρίνει και τη μοίρα του υπάρχοντος κυβερνητικού συνασπισμού της Μέρκελ.

© The Financial Times Limited 2013. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation