Γιατί οι αγορές έχουν δίκιο να αισιοδοξούν

Όταν ξεκίνησε το 2013 θεωρούσαμε ότι θα ήταν μία χρονιά λογικής ευφορίας και αποδείχθηκε ότι έτσι ήταν. Τώρα, οι επενδυτές στρέφονται στο 2014. Εκτιμούμε ότι οι αγορές θα συνεχίσουν να βλέπουν ως απλό θόρυβο τα πολιτικά παιχνίδια στην Ουάσιγκτον και ως θεμελιώδες σήμα, εξ ορισμού, την πολιτική της κεντρικής τράπεζας. Το θεμελιώδες σήμα θα πρέπει πάντα να θριαμβεύει ενάντια του θορύβου, ακόμη κι αν ο θόρυβος είναι μεγάλος.

Με την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ να έχει σημάνει παύση πυρός για λίγο καιρό ακόμη, την Τράπεζα της Ιαπωνίας πιθανότατα να οδηγείται σε νέα αναπτυξιακά κίνητρα τον επόμενο χρόνο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να έχει μόλις μειώσει τα επιτόκιά της, οι χρηματιστηριακές αγορές έχουν καλή στήριξη εν όψει του 2014.

Οι συγκεκριμένες αγορές δεν είναι φθηνές, αλλά δεν είναι και σε υπερβολικά υψηλά επίπεδα. Προτρέχουν λίγο, όμως αυτό είναι κάτι που κάνουν ορισμένες φορές.

Γιατί, λοιπόν, δεν θεωρούμε ότι επαναλαμβάνεται το 1999; Η απάντηση είναι απλή: λόγω των αποτιμήσεων. Το 1999, το κατ’ εκτίμηση Ρ/Ε (forward P/E, οι δείκτες αποτίμησης που προκύπτουν αν υπολογιστούν τα προβλεπόμενα κέρδη των επόμενων 12 μηνών) του S&P 500 ήταν 24 φορές, ενώ τώρα υπολογίζεται στις 15. Από ιστορική άποψη, αυτό είναι σχεδόν δίκαιη τιμή.

Παρ' όλα αυτά, είναι σημαντικό να αναγνωριστεί ότι οι αγορές υποτιμούν ή υπερβάλλουν στους στόχους αξίας σε μεγάλο βαθμό με γνώμονα το «ζωώδες ένστικτο». Έχει πραγματικά σημασία σε ποιο σημείο του μακροοικονομικού κύκλου βρισκόμαστε και πώς επηρεάζουν το κλίμα οι αξιωματούχοι και η ρευστότητα. Τα ζωώδη ένστικτα εξακολουθούν να είναι φιλόδοξα, αλλά αυτήν τη στιγμή ούτε η ύβρις, ούτε ο εφησυχασμός οδηγούν την επενδυτική συμπεριφορά.

Η ανάκαμψη των ΗΠΑ εξακολουθεί να βρίσκεται επικίνδυνα κοντά σε ταχύτητα ακινητοποίησης για να υπάρξει πραγματική σύσφιγξη της νομισματικής πολιτικής. Η Fed, όμως, χρειάζεται να αποδείξει ότι η ποσοτική χαλάρωση δεν θα διαρκέσει εσαεί, ξεκινώντας να μειώνει το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων των 85 δισ. δολ. Όσο περισσότερο αργεί το tapering τόσο εντονότερη θα είναι η αναταραχή στις αγορές όταν τελικά θα αρχίσει καθώς τα curry trades πιέζονται και πάλι.

Οι αγορές ομολόγων ποτέ δεν ανατιμολογούν ομαλά. Κινούνται με πιο απότομα βήματα, καθώς οι αγορές προσπαθούν να προετοιμαστούν και ωθούν σε υψηλότερα επίπεδα τα επιτόκια. Το tapering μπορεί να μην είναι σύσφιγξη, αλλά θα οδηγεί σε ανώτερα επίπεδα τα μακροπρόθεσμα επιτόκια. Να περιμένετε ότι αυτός ο χορός με το διπλό βήμα θα συνεχιστεί και το 2014.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κινείται σε αντίθετη κατεύθυνση από τη Fed. Τα ευρωπαϊκά και τα αμερικανικά επιτόκια εκτιμάται ότι θα αποκλίνουν περαιτέρω καθώς τα επιτόκια στις ΗΠΑ θα κινούνται ανοδικά, εξέλιξη που θα στηρίξει το δολάριο. Η Ευρώπη αργά θα βγαίνει από την ύφεση, ενώ θα αντιμετωπίζει όλο και πιο έντονες αποπληθωριστικές πιέσεις και αυτό είναι κάτι που πρέπει να παρακολουθούμε από κοντά γιατί μπορεί να επηρεάσει αρνητικά το κλίμα, την στιγμή που μόλις ξεκινούσε η ανάκαμψη.

Κοιτώντας μπροστά, αν και η παγκόσμια ανάπτυξη εξακολουθεί να στηρίζεται από τις αναδυόμενες οικονομίες, τελικά θα είναι οι ανεπτυγμένες που θα οδηγήσουν ανοδικά την ανάπτυξη το 2014, αφού οι αναδυόμενες αγορές θα επιβραδύνουν.

Το μεγάλο ερώτημα για τους επενδυτές για τον επόμενο χρόνο είναι: θα παίξουν οι διεθνείς αγορές πιο ουσιαστικό παιχνίδι καθώς θα προσπαθούν να πιάσουν την υπεραπόδοση της Wall;

Στην Ευρώπη, η οικονομική ανάπτυξη από αρνητική γίνεται θετική, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με την εταιρική κερδοφορία μετά από πέντε πτωτικά έτη. Οι ευρωπαϊκές αγορές είναι περίπτωση μόχλευσης για το 2014, καθώς τα περιθώρια κερδοφορίας σταδιακά ανακάμπτουν.

Η Ιαπωνία εξακολουθεί να οδηγείται από την αγορά συναλλάγματος. Το σταθερό, αν όχι πιο αδύναμο, γεν είναι θετικό για την κερδοφορία. Η ενίσχυσή του δεν είναι αρνητική μόνο για τα κέρδη, αλλά θα σηματοδοτήσει επίσης το ότι οι επενδυτές αμφισβητούν τα αμπενομικά - το πρόγραμμα που εφάρμοσε ο πρωθυπουργός Σίνζο Άμπε για να βγει η Ιαπωνία από τη δίνη του αποπληθωρισμού.

Είναι πιθανόν να υπάρξει και νέα χαλάρωση της πολιτικής, αλλά χρειάζεται επίσης να υπάρξει αύξηση στις προσλήψεις και στις επενδύσεις, όπως και στους μισθούς, για να διατηρηθεί η κατανάλωση. Ιδανικά, η αύξηση των αποδοχών θα προέλθει από αύξηση μισθών και όχι των μπόνους, ώστε να αλλάξουν και οι προσδοκίες των εργαζομένων εάν πιστεύουν ότι θα συνεχίσουν να έχουν χρήματα για να καταναλώνουν.

Η Κίνα βρέθηκε στο επίκεντρο αυτήν τη χρονιά λόγω της νέας κυβέρνησης και του φόβου ανώμαλης προσγείωσης. Η χώρα είναι σε μεταβατική φάση και σε μεγάλη απόσταση από την ανώμαλη προσγείωση. Η προσοχή εστιάζει στις μεταρρυθμίσεις, ειδικότερα σε ό,τι αφορά τον δανεισμό, τις αγορές πίστωσης και το τραπεζικό σύστημα.

Από την οπτική των χρηματιστηριακών αγορών, η επιλογή συγκεκριμένων εγχώριων μετοχών και το private equity παραμένουν οι καλύτεροι τρόποι για να παίξει κανείς την κινεζική μετάβαση. Θα είναι μία πολυετής διαδικασία, αλλά αγνοήστε τις σειρήνες που επιμένουν ότι η Κίνα δεν έχει σχέδιο. Έχει σχέδιο: θέλει να γίνει όπως οι ΗΠΑ, αλλά χωρίς την Ουάσιγκτον.

Η μία βεβαιότητα για τις προοπτικές της επόμενης χρονιάς είναι πως οι επενδύσεις θα γίνουν πιο περίπλοκες καθώς οι προσδοκίες θα πρέπει να επαναπροσδιοριστούν σε χαμηλότερα επίπεδα. Το 2014 θα τεστάρει το μακροοικονομικό περιβάλλον ώστε να διακριβωθεί εάν ο υπόλοιπος κόσμος τρέχει να προλάβει την υπεραπόδοση των ΗΠΑ. Οι επενδυτές χρειάζεται να προσέξουν εάν η ευφορία των επενδυτών παραμένει λογική. Βάσει των αποτιμήσεων, σίγουρα είναι. Η ασυνήθιστη ανάκαμψη των χρηματαγορών μετά την κρίση δεν έχει ακόμη τελείωσε.

*Ο Richard Madigan είναι επικεφαλής επενδύσεων στην JPMorgan Private Bank.

© The Financial Times Limited 2013. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation