H στερλίνα και το ψυχολογικό όριο των 2 δολαρίων

Όταν η στερλίνα υποχώρησε κάτω από τα 2 δολάρια το 1976, προκάλεσε εθνική αυτοκριτική στη Βρετανία. Το βρετανικό νόμισμα επανήλθε πάνω από τα 2 δολάρια στις αρχές της δεκαετίας του ’80 και, για λίγες ημέρες το 1992, στην αποκορύφωση της κρίσης που οδήγησε σε εκδίωξη του νομίσματος από το ΕΝΣ. Τελικά όμως, το επίπεδο των 2 δολαρίων αποδεικνύεται ένα σημαντικό ψυχολογικό φράγμα.

Δημοσιεύθηκε: 25 Ιανουαρίου 2007 - 20:10

του John Authers, Investment Editor

Όταν η αξίας της 1 στερλίνας υποχώρησε κάτω από την ισοτιμία των 2 δολαρίων στις 5 Μαρτίου 1976, προκάλεσε εθνική αυτοκριτική στη Βρετανία, που τελούσε τότε σε περίοδο οικονομικής δυσπραγίας.

Η στερλίνα επανήλθε πάνω από τα 2 δολάρια στις αρχές της δεκαετίας του ’80 και, για λίγες ημέρες το 1992, στην αποκορύφωση της νομισματικής κρίσης που οδήγησε σε εκδίωξη του βρετανικού νομίσματος από τον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος. Και τελικά, το επίπεδο των 2 δολαρίων αποδεικνύεται ένα πολύ ισχυρό ψυχολογικό φράγμα.

Την Τρίτη η στερλίνα έκανε την καλύτερη προσπάθεια από το 1992 να επανακτήσει τα 2 δολάρια, φτάνοντας στα 1,99 δολάρια πριν καταρρεύσει. Προκάλεσε ενθουσιασμό (καμία σχέση βέβαια με το 1976 ή το 1992) αλλά χθες επέστρεψε στα 1,965 δολάρια, απ’όπου ξεκίνησε τη χρονιά. Τι συνέβη;

Ισως είναι χρήσιμο να κάνουμε κάποιους παραλληλισμούς με το 1976. Τότε, όπως και τώρα, ο πληθωρισμός ανέβαινε προς νέα κρίσιμα επίπεδα (25% το 1976 – 3% σήμερα). Τότε, όπως και τώρα, ο επί μακρόν πρωθυπουργός των Εργατικών (ο Harold Wilson) ετοιμαζόταν να αποχωρήσει.

Εχει υπάρξει όμως και μια διαρθρωτική μεταβολή που είναι η πιο σημαντική. Το 1976 και το 1992, οι αγορές παρακολουθούσαν τον υπουργό Οικονομικών.

Αφού η Κεντρική Τράπεζα έχει κερδίσει την ανεξαρτησία της από το 1997, πρέπει τώρα να παρακολουθούν τι λέει και τι κάνει ο διοικητής της, ο Mervyn King. Οι κεντρικοί τραπεζίτες, καθώς έχουν την έννοια τους στον πληθωρισμό, ανησυχούν λιγότερο από τους υπουργούς Οικονομικών για τις υψηλές νομισματικές ισοτιμίες.

Η αγορά συναλλάγματος θεωρεί ότι δεν καταλαβαίνει καλά τον κ. King και την BoE, τουλάχιστον όχι καλύτερα απ’όσο καταλαβαίνει την αμερικανική Federal Reserve ή την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Το ράλι είχε τις ρίζες του στην αύξηση των βρετανικών επιτοκίων πριν δύο εβδομάδες, που έπιασε τις αγορές στα πράσα. Τότε, φούντωσαν οι θεωρίες ότι η τράπεζα θα αυξήσει τα επιτόκια δύο φορές ακόμη.

Η ομιλία του κ. King την Τρίτη το βράδυ, όπου έκανε την πρόβλεψη ότι ο πληθωρισμός θα πέσει ”πιθανόν πολύ έντονα” και η συνακόλουθη αποκάλυψη ότι η επιτροπή καθορισμού πιστωτικής πολιτικής ήταν μοιρασμένη 5 προς 4 για την πρόσφατη αύξηση των επιτοκίων, εξανέμισε τις θεωρίες ότι η ΒοΕ γίνεται επιθετική και πάλι.

Κι έτσι η στερλίνα δεν έφτασε στα 2 δολάρια. Να πούμε ότι εδώ, λειτούργησαν και τα ζωώδη ένστικτα της αγοράς: οι προθεσμιακοί traders είχαν συγκεντρώσει σημαντικές θέσεις στην στερλίνα. Όταν συνειδητοποίησαν ότι το μεγάλο ορόσημο ήταν τόσο κοντά, πείστηκαν ότι έχουν μπροστά τους ευκαιρία πώλησης.

© The Financial Times Limited 2007. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation