Ο κλάδος ειδών πολυτελείας αναζητά αγοραστές

Ο κλάδος ειδών πολυτελείας οφείλει να συγκεντρώσει τις δυνάμεις του για να θριαμβεύσει. Όμως οι καιροί είναι δύσκολοι και εάν συνδυαστούν με τα υπερφίαλα εγώ, τότε όλα χάνουν την λάμψη τους.

Ο κλάδος ειδών πολυτελείας αναζητά αγοραστές
Ο χώρος της μόδας δεν έχει γίνει…άσχημος λόγω της ύφεσης. Ή τουλάχιστον αυτό υποστηρίζουν οι επικεφαλής του. Παρά το γεγονός ότι τα κέρδη α’ εξαμήνου της LVMH υποχώρησαν 23%, οι λειτουργικές δραστηριότητες στην PPR σημείωσαν πτώση 19% και τα κέρδη των υπόλοιπων ομίλων παραγωγής ειδών πολυτελείας έχουν, επίσης, ακολουθήσει «κατέβηκαν» με την ίδια ευκολία που πίνεις ένα ποτήρι Chateu Margaux, οι πωλήσεις «δεν ακολουθούν πλέον αρνητική τροχιά». Αυτό υποστήριξε πρόσφατα ο δισεκατομμυριούχος ιδιοκτήτης της Gucci, κ. Francois-Henri Pinault.

Πιθανώς αυτό να εξηγεί και γιατί οι συμφωνίες εξαγορών και συγχωνεύσεων στον κλάδο έχουν παγώσει.

Όμως οι λόγοι που καθιστούν ορθή τακτική την συγκέντρωση δυνάμεων εξακολουθούν να υπάρχουν. Ο κλάδος έχει απόλυτα κυκλικά χαρακτηριστικά. Ορισμένοι εκ των κορυφαίων ομίλων διατηρούν εξαιρετικά υγιής ισολογισμούς. Ο λόγος χρέους προς «απτά» περιουσιακά στοιχεία των LVMH και Christian Dior διαμορφώνεται στο 30%, ενώ η Richemont διαθέτει ικανοποιητικό ύψος μετρητών. Αρκετές εταιρείες είναι πρόθυμες να προχωρήσουν σε μείωση κόστους λειτουργίας.

Όμως εκτός των «γιγάντων» ο κλάδος παραμένει εξαιρετικά κατακερματισμένος. Αλλά οι συμφωνίες δεν έρχονται.

Ένας λόγος αυτής της απουσίας είναι ότι οι εταιρείες –οι οποίες ως επί το πλείστον δεν είναι εισηγμένες- αρνούνται να πωληθούν σε μία εποχή που η αγορά ακολουθεί πορεία πτώσης. Διαθέτουν τα απαραίτητα περιουσιακά στοιχεία, τις καλές φίρμες, αλλά οι τιμές που τους προσφέρονται δεν είναι ικανοποιητικές. Το ίδιο ισχύει και για τους ομίλους που είναι εισηγμένοι.

Για παράδειγμα η μετοχή της Tiffany έχει υποχωρήσει κατά 50% σε σύγκριση με το υψηλό επίπεδο που άγγιξε το 2007. Βέβαια έχει κατορθώσει να ανακάμψει κατά 40% από την αρχή του 2009, με το P/E διαπραγμάτευσής της να διαμορφώνεται 20 φορές τα προβλεπόμενα κέρδη της. Όμως με τέτοιες αποτιμήσεις, οι αγοραστές είναι απρόθυμοι.

Πιθανός αγοραστής μπορεί να αποδειχθούν οι εταιρείες private equity. Όμως έχοντας παρακολουθήσει την μάχη της Permira να αποκτήσει έναντι 5,3 δισ. ευρώ την Valentino και τον τρόπο με τον οποίο η Christian Lacroix «έφαγε» τα 40 εκατ. δολάρια που πλήρωσε γι’ αυτή η Falic, είναι απόλυτα φυσικό να έχουν δισταγμούς.

Επιπρόσθετα ο κλάδος των ειδών πολυτελείας παραμένει ένας τομέας που πολύ δύσκολα μπορείς να προβλέψεις την πορεία του, ενώ τα υπερφίαλα εγώ και η ύπαρξη φέουδων αποτελεί ένα ακόμη πρόβλημα.
© The Financial Times Limited 2009. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v
Απόρρητο