Ελλάδα: Αναπόφευκτη η αναδιάρθρωση χρέους

Η Ελλάδα, ακόμη και εάν κατορθώσει να επιτύχει τους στόχους για μείωση του ελλείμματος, θα βγει από αυτή τη διαδικασία με υπέρογκο χρέος. Ένα χρέος που θα αναγκαστεί, εκ των συνθηκών, να αναδιαρθρώσει.

Δημοσιεύθηκε: 17 Μαΐου 2010 - 07:52

John Dizard

Ελλάδα: Αναπόφευκτη η αναδιάρθρωση χρέους

Θα μπορούσαμε να συγχωρέσουμε κάποιον που σκέφτηκε ότι τα 750 δισ. ευρώ της Ε.Ε. και του ΔΝΤ ήταν αρκετά για να σταματήσουν οι συζητήσεις σχετικά με το ενδεχόμενο πτώχευσης στην ευρωζώνη. Όμως, έκανε λάθος.

Όντως, υπάρχει λιγότερο τρέμουλο στη φωνή των αξιωματούχων της ευρωζώνης όταν τονίζουν ότι αποκλείεται η περίπτωση χρεοκοπίας της Ελλάδας, για να μη μιλήσουμε για την Ισπανία ή την Πορτογαλία ή για οποιοδήποτε άλλο μέλος της ευρωζώνης. Επίσης, έχουν μειωθεί οι… πλερέζες στα γραφεία των traders ομολόγων ή σε αυτά των αναλυτών.

Όμως, οι περισσότεροι δικηγόροι, τραπεζίτες και επενδυτές, που έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με χρεοκοπίες στις αναδυόμενες αγορές κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων δεκαετιών, δεν έχουν αλλάξει στο ελάχιστο τις απόψεις τους για τα θεμελιώδη δεδομένα της κρίσης χρέους στην Ευρώπη. Όπως υποστηρίζουν, αυτό που πέτυχαν η Ε.Ε. και το ΔΝΤ είναι να πάρουν αναβολή έξι μηνών ή έστω ενός έτους, πριν επιστρέψουν στη βάση και αρχίσουν να μιλούν για την ανάγκη "αναδιάρθρωσης χρέους".

Το τεράστιο "πακέτο" βοήθειας έχει τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσει τα ελλείμματα για μία τριετία των κρατών-μελών που δυσκολεύονται να έχουν πρόσβαση στις αγορές. Μετά θα τελειώσει.

Παρά την τεράστια προσοχή που έχει δοθεί στη δύσκολη (πολιτικά, νομικά και λογιστικά) περίπτωση της Ελλάδας, ας υποθέσουμε ότι σε αυτήν την τριετία η χώρα έχει κατορθώσει να εφαρμόσει όσα της ζητήθηκαν και έχει πετύχει πρωτογενές δημοσιονομικό πλεόνασμα. Κατόπιν, αυτή η χώρα θα βγει στις αγορές έχοντας χρέος τριπλάσιο απ’ ό,τι είχε η Αργεντινή όταν κήρυξε πτώχευση πριν από μία δεκαετία. Όπως όλα δείχνουν, θα σταματήσει να πληρώνει και θα προχωρήσει μονομερώς σε πρόταση προς τους πιστωτές της. Αυτήν την πρόταση δεν θα μπορούν παρά να τη δεχτούν, όπως ακριβώς συνέβη και στην περίπτωση της Αργεντινής.

Μάλιστα, στην πραγματικότητα, η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει λιγότερες δυσκολίες από την Αργεντινή. Στη λατινοαμερικανική χώρα το 90% του χρέους της υπόκειται σε αμερικανικούς ή σε βρετανικούς νόμους. Στην περίπτωση της Ελλάδας το 90% του χρέους υπόκειται σε ελληνικούς νόμους. Φυσικά, η κυβέρνηση μπορεί να αλλάξει αυτούς τους νόμους.

Καλό θα ήταν να κοιτάξουμε περισσότερο προσεκτικά την εργασία των Lee Buchheit, του Cleary, και Gottieb και G. Mitu Gulati, του Duke Univeristy Law School, με τον τίτλο "Πώς θα αναδιοργανωθεί το ελληνικό χρέος". Όπως έχω καταλάβει, δεν είναι και πολύ ευχάριστη (και όχι μόνο στην ανάγνωση) έκθεση στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς "το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού χρέους είναι σε ομόλογα και ως εκ τούτου θα αποφύγει τις κόντρες εάν έχει να κάνει με μεγαλύτερη διάχυση πιστωτών". Επίσης, σημειώνουν, το ελληνικό χρέος έχει καλές εγγυήσεις και η Ελλάδα έχει ήδη εξασφαλίσει στήριξη από πολλές χώρες.

Φαίνεται ότι η Ελλάδα μπορεί να επαναπροσδιορίσει είτε τον χρόνο λήξης των ομολόγων της είτε την καθαρή αξία του χρέους της με πολύ καλύτερο τρόπο (νομικά αλλά και λογιστικά) απ’ ό,τι μπόρεσαν άλλες χώρες κατά τη διάρκεια των περασμένων δεκαετιών.

Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα -αφού συμφωνήσουν το κράτος, το τραπεζικό σύστημα και οι πιστωτές ότι βρίσκονται όντως, αντιμέτωποι με μία συστημική κρίση και όχι απλώς με υψηλές απώλειες- να χρησιμοποιήσει τη "σκανδιναβική λύση".

Πρόκειται για την απόφαση που έλαβαν η Σουηδία, η Φινλανδία και η Νορβηγία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’90, μετά την κατάρρευση της πιστωτικής φούσκας στις χώρες αυτές. Μόλις συνειδητοποίησαν τι συνέβη, προχώρησαν με ταχύτητα, διέγραψαν ζημίες, αναμόρφωσαν το τραπεζικό τους σύστημα, μείωσαν τις υπερβολικές δαπάνες και αντιμετώπισαν με άμεσο τρόπο το κοινωνικό κόστος. Η ανάκαμψη ήρθε και μάλιστα με ταχύτητα.

Το πιθανότερο είναι ότι θα χρειαστούν στην Ελλάδα από 6 έως 18 μήνες (από σήμερα) να προχωρήσει σε κίνηση αναδιάρθρωσης του χρέους της. Μπορεί να χρησιμοποιήσει διάφορες εναλλακτικές λύσεις και να το πετύχει.

Ή φυσικά μπορεί να έχουμε άδικο και τελικά μία χώρα να μπορεί να έχει επ’ άπειρον υψηλά επιτόκια και να κατορθώνει να επιζεί.

© The Financial Times Limited 2010. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation