Οι διαχρονικές αξίες του (εταιρικού) γάμου

Στην εποχή μας, η ένωση δύο εταιριών μοιάζει με την ένωση δύο ανθρώπων: παρά τα υψηλά ποσοστά αποτυχίας, αξίζει να την επιχειρήσεις και μπορεί να σου προσφέρει διαχρονική αξία. Απαιτεί όμως προγραμματισμό, προετοιμασία και δέσμευση και από τα δύο μέρη. Οσο θετικά και να δείχνουν τα νούμερα στα χαρτιά, αν δεν εναρμονιστούν η κουλτούρα και οι προσωπικές αντιλήψεις, ο κίνδυνος διαζυγίου είναι πολύ μεγάλος.

Δημοσιεύθηκε: 17 Αυγούστου 2004 - 15:39

της Morgen Witzel

Οι περισσότερες εταιρίες κάποια στιγμή επιλέγουν να επεκταθούν μέσω εξαγοράς ή συγχώνευσης με άλλη εταιρία. Μια επιτυχημένη εξαγορά ή συγχώνευση έχει τη δυνατότητα να παράγει αξία και να διευρύνει την παραγωγική δυνατότητα και τα μερίδια αγοράς ταχέως –και αυτή η αίσθηση της γρήγορης ανάπτυξης πάντα είναι ελκυστική.

Όμως οι εξαγορές και συγχωνεύσεις απαιτούν επίσης πολύ δύσκολους χειρισμούς. Και, παρά τις δεκαετίες πείρας κι έρευνας στα προβλήματα που ενέχουν, οι περισσότερες από αυτές αποτυγχάνουν.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για την προώθηση εξαγοράς ή συγχώνευσης. Ο πιο κοινός λόγος είναι να προστεθούν παραγωγικές δυνατότητες που λείπουν σε μια εταιρία. Μια εκτυπωτική εταιρία που θέλει να αναπτύξει εξειδικευμένη παραγωγή υψηλής ποιότητας έγχρωμων εκτυπώσεων ίσως είναι καλύτερα να αγοράσει μια εταιρία που ήδη δραστηριοποιείται σε αυτό τον τομέα, παρά να επενδύσει η ίδια στην απαιτούμενη τεχνολογία και εξειδίκευση των εργαζομένων.

Η επέκταση προς τα πάνω ή κάτω στην αλυσίδα προσφοράς είναι επίσης σύνηθες κίνητρο. Στο παράδειγμά μας, η εκτυπωτική επιχείρηση μπορεί να αγοράσει μια χαρτοποιία για να εξασφαλίσει την πρόσβαση στην πρώτη ύλη της. Οι εξαγορές και συγχωνεύσεις, χρησιμοποιούνται επίσης κατά κανόνα για την εισαγωγή σε μια νέα αγορά. Μια αμερικανική εταιρία που θέλει να εισέλθει σε μια σκανδιναβική αγορά θα μπορούσε να αγοράσει μια επιχείρηση εκεί για να εξασφαλίσει τις γνώσεις της για την εθνική κατάσταση.

Τέλος, οι εξαγορές και συγχωνεύσεις επιλέγονται συχνά ως μέσο αύξησης της αξίας των μετόχων. Οι επιχειρηματικοί όμιλοι όπως η ICI και η AT&T στήθηκαν μέσα από τις εξαγορές εταιριών τις οποίες μεταμόρφωσαν σε θυγατρικές τους και τις λειτούργησαν αποδοτικά. Συχνά, όπως στην περίπτωση της AT&T, οι θυγατρικές ελάχιστη ή καμία σχέση δεν είχαν με την βασική δραστηριότητα του ομίλου: θεωρήθηκαν απλώς ευκαιρίες για παραγωγή αξίας.

Ωστόσο, οι έρευνες τόσο σε Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ δείχνουν ότι τα οφέλη από τις εξαγορές και συγχωνεύσεις σπάνια αποδεικνύονται τόσο καλά όσο αναμενόταν και κάποιες φορές είναι εντελώς ασύμφορα.

Θλιβερό παράδειγμα η AOL και η Time Warner, που ήθελαν να δημιουργήσουν μια παγκόσμιου βεληνεκούς επιχείρηση επικοινωνίας και ψυχαγωγίας αλλά μέσα σε λίγα χρόνια δημιούργησαν τις μεγαλύτερες ζημιές στην επιχειρηματική ιστορία των ΗΠΑ.

Πού χάλασε η υπόθεση;

Οι ειδικοί ακόμη το ψάχνουν, αλλά είναι σχεδόν οφθαλμοφανές ότι οι δύο εταιρίες ήταν απλώς ασύμβατες. Η ιντερνετική AOL είχε πολύ διαφορετική κουλτούρα και διοικητικό στυλ σε σχέση με την γηραιότερη, πιο τυπική, Time Warner και δεν έγινε καμία σοβαρή προσπάθεια να εξομαλυνθούν αυτές οι διαφορές. Η πολιτισμική ασυμβατότητα και η έλλειψη εμπιστοσύνης ανάμεσα στα δύο μέρη είναι οι πιο σημαντικές αιτίες αποτυχίας τόσων εξαγορών και συγχωνεύσεων.

Το αντίθετο έγινε όταν η Royal Bank of Scotland αγόρασε την NatWest, την πολύ μεγαλύτερη ανταγωνιστική της τράπεζα. Και πάλι υπήρχαν διαφορές στην επιχειρηματική κουλτούρα αλλά η διοίκηση της RBS κατόρθωσε να τις επιλύσει πολύ πριν υλοποιηθεί η συγχώνευση. Μετά από μια μακρά και εντατική εκστρατεία αλλαγής της κουλτούρας, που περιελάμβανε επενδύσεις κι ένα νέο σύστημα επικοινωνίας, και οι δύο πλευρές είχαν προετοιμαστεί κατάλληλα.

Παρά τα υψηλά ποσοστά αποτυχίας, οι εξαγορές και συγχωνεύσεις είναι κάτι που αξίζει να επιχειρήσει μια εταιρία και που μπορεί να δημιουργήσει διαχρονική αξία. Δύο από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές στον κόσμο, η Unilever και η Royal Dutch/Shell, δημιουργήθηκαν μέσω συγχωνεύσεων. Είναι όμως πολύ δύσκολες και απαιτούν προγραμματισμό, προετοιμασία και δέσμευση και από τα δύο μέρη.

Οσο θετικά και να δείχνουν τα νούμερα στα χαρτιά, αν δεν εναρμονιστούν η επιχειρηματική κουλτούρα και οι προσωπικές αντιλήψεις, υπάρχει πολύ μεγάλος κίνδυνος αποτυχίας.

© The Financial Times Limited 2004. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation