Τα προβλήματα της γαλλικής πρότασης για Ελλάδα

Το editorial των Financial Times, διαβάζει πίσω από τις γραμμές της γαλλικής πρότασης και τονίζει πως πρόκειται για ένα περίπλοκο σχήμα, που στοχεύει στην στήριξη των τραπεζών αλλά αυξάνει το μικτό χρέος της Ελλάδας

Δημοσιεύθηκε: 29 Ιουνίου 2011 - 12:41

Editorial

Τα προβλήματα της γαλλικής πρότασης για Ελλάδα

Εδώ και κάποιο χρονικό διάστημα, κατά την διαδικασία λήψης αποφάσεων οι ηγέτες της ευρωζώνης εστιάζουν περισσότερο στις εντυπώσεις παρά στην ουσία. Η επιμονή της Γερμανίας για συμμετοχή και των ιδιωτών επενδυτών σε οποιαδήποτε νέα χρηματοδότηση της Ελλάδας αποτελεί σε μεγάλο βαθμό μία τέτοια κίνηση εντυπώσεων, που ήταν ωστόσο απαραίτητη για να υπάρξει η έγκριση της Bundestag. Για να ικανοποιηθεί το γερμανικό αίτημα, η Γαλλία πρότεινε ένα σχέδιο μετακύλησης των ελληνικών ομολόγων που κατέχουν οι τράπεζες – ένα σχέδιο που περιέχει όλα τα χρήσιμα στοιχεία μίας οφθαλμαπάτης.

Οι γαλλικές τράπεζες προτείνουν το εξής: Για κάθε 100 ευρώ που έχουν σε ελληνικά κρατικά ομόλογα και τα οποία λήγουν εντός τριετίας, περίπου τα €70 θα επανατοποθετηθούν στην Ελλάδα σε τίτλους διάρκειας 30 ετών με επιτόκιο 5,5%, ίσως και περισσότερο εάν η οικονομία της χώρας αναπτυχθεί. Η Ελλάδα όμως, θα πρέπει εξ αυτών των χρημάτων, να δανείσει περίπου €20 δισ. σε ένα ταμείο ειδικού σκοπού. Το ταμείο αυτό, σε αντάλλαγμα, θα μπορεί να αγοράσει 30ετή ομόλογα αξιολόγησης ΑΑΑ (με μηδενικό κουπόνι)- που θα μπορούσαν να εκδοθούν από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας (EFSF) – με επαρκή ονομαστική αξία ώστε να παρέχουν collateral και για τα €70 δισ. που θα μετακυληθούν από τις τράπεζες. Κατά συνέπεια, οι τράπεζες θα επιμηκύνουν σημαντικά την πίστωση τους στην Ελλάδα, αλλά θα έχουν λάβει σε αντάλλαγμα ισχυρά collateral.

Εάν όμως, κοιτάξει κάποιος πίσω από τις γραμμές αυτού του σχεδίου, θα δει ότι υπάρχουν προβλήματα. Η δομή του ειδικού αυτού ταμείου φαίνεται πως έχει σχεδιαστεί περισσότερο για να βοηθήσει τις τράπεζες να ξεφορτωθούν τις επικίνδυνες τοποθετήσεις από τους ισολογισμούς τους, παρά για να συμβάλει στην δημιουργία μίας βιώσιμης κατάστασης για την Ελλάδα.

Όλο αυτό το σχήμα παράλληλα, είναι πολύ μικρό για να αλλάξει πραγματικά την κατάσταση. Οι πολιτικοί επιμένουν ότι το επιθυμητό επίπεδο συμμετοχής των ιδιωτών είναι στα €30 δισ. Αυτό είναι λιγότερο από το ένα τρίτο της αξίας των ληξιπρόθεσμων τίτλων για την επόμενη τριετία και λιγότερο από το ένα δέκατο του συνολικού χρέους.

Η πολυπλοκότητα του σχεδίου αποτελεί επίσης ένα σήμα κινδύνου. Το σχέδιο είναι μεν αδύνατο να εξηγηθεί στους ψηφοφόρους, αλλά αδιαμφισβήτητα θα ερμηνευθεί ως απόδειξη νέου προσκλητηρίου προς τους κερδοσκόπους. Το σχέδιο κατά συνέπεια, δεν είναι καλό ούτε ως κίνηση εντυπώσεων. Παράλληλα, καθαρό χρέος θα μετακυληθεί, αλλά το μικτό χρέος θα αυξηθεί από το ποσό που απαιτείται για την εξασφαλιστεί το collateral.

Αυτός ο χρηματοοικονομικός μηχανισμός παράλληλα, δεν αντιμετωπίζει την φαινομενική πολιτική προτεραιότητα. Αντιθέτως, εξασφαλίζοντας collateral στους ιδιώτες, ουσιαστικά του δίνεις προτεραιότητα (senior) έναντι του θεσμικού δανεισμού. Το κόλπο του να εξασφαλίσει ο ίδιος ο ιδιωτικός τομέας τον δικό του δανεισμό, δεν μπορεί να ενισχυθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να αποτελέσει ευρεία λύση. Ορισμένοι θεωρούν ότι το σχέδιο αυτό είναι παρόμοιο με τα Brady Bond που χρησιμοποιήθηκαν για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους της Λατινικής Αμερικής. Αλλά μόνο φαινομενικά.

© The Financial Times Limited 2011. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation