της Χρύσας Λιάγγου

Σύγκλιση απόψεων στο θέμα του Ασφαλιστικού εκφράστηκε από πλευράς των κοινωνικών εταίρων κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Εθνικού Συμβουλίου Ανταγωνιστικότητας και Ανάπτυξης.

Τόσο ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δ. Δασκαλόπουλος, όσο και ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Χρ. Πολυζωγόπουλος, εξέφρασαν την άποψη ότι το Ασφαλιστικό αποτελεί πρώτης προτεραιότητας θέμα και θα πρέπει να αντιμετωπιστεί αμέσως, καθώς επηρεάζει σημαντικά την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Από την πλευρά της κυβέρνησης, ο υπουργός Ανάπτυξης και πρόεδρος του συμβουλίου, Δ. Σιούφας, τόνισε ότι το Ασφαλιστικό θα αντιμετωπιστεί από την επόμενη κυβέρνηση μετά το 2008, η οποία, όπως είπε, ”ελπίζω να είναι η Νέα Δημοκρατία”.

Σε ό,τι αφορά την ετήσια έκθεση για την ανταγωνιστικότητα 2005 που παρουσιάστηκε στο συμβούλιο, η θέση της Ελλάδας εμφανίζεται να βελτιώνεται στην παγκόσμια κατάταξη.

Σε σύνολο 53 χωρών το 2006 η Ελλάδα από την 41η θέση ανεβαίνει στην 37η θέση και ανακόπτει την πτωτική πορεία που είχε από το 2001 μέχρι και το 2005.

Παρ’ όλα αυτά, η Ελλάδα κατατάσσεται προτελευταία μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. των ”15”.

Μόνο η Ιταλία βρίσκεται πιο χαμηλά στην τελευταία θέση, ενώ άλλες μικρές χώρες, όπως Πορτογαλία, Ιρλανδία, Αυστρία, εμφανίζονται με αρκετά μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα.

Άλλες μικρές χώρες, Φινλανδία, Δανία, Σουηδία, βρίσκονται στην κορυφή στην ομάδα των πλέον ανταγωνιστικών παγκοσμίως.

Η υστέρηση ανταγωνιστικότητας που παρουσιάζει η χώρα μας, σύμφωνα με την έκθεση, έχει και συγκεκριμένα αρνητικά αποτελέσματα.

Τα βασικότερα εξ αυτών είναι:

* Υψηλή ανεργία, ειδικότερα των νέων

* Υποβάθμιση του ηθικού της ελληνικής νεολαίας ώστε να χαρακτηρίζεται ως ”η πλέον αγχωμένη γενιά”

* Η μείωση του εισοδήματος του πληθυσμού

* Αναστολή ή περιορισμό της επενδυτικής δραστηριότητας

* Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης

* Αγωνία των πολιτών για τη συνεχή μείωση της αγοραστικής τους δύναμης

* Μετανάστευση ικανών επιστημόνων και Ελλήνων στο εξωτερικό

* Χαμηλή ποιότητα και ποσότητα των υπηρεσιών παιδείας, υγείας και κοινωνικών παροχών

* Σοβαρά ελλείμματα στο ισοζύγιο πληρωμών

* Απώλεια συγκριτικών πλεονεκτημάτων