της Αθηνάς Καλαϊτζόγλου

Σε φάση συνεχούς αναδιοργάνωσης βρίσκεται ο κλάδος της ιχθυοκαλλιέργειας. Παράγοντες του κλάδου εκτιμούν ότι στην επόμενη τριετία θα συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο ο αριθμός των συναφών επιχειρήσεων, οι οποίες σήμερα υπολογίζονται στις 150, όταν πριν από τέσσερα χρόνια ξεπερνούσαν τις 250.

Η μείωση του αριθμού των επιχειρήσεων του κλάδου θα προέλθει μέσα από εξαγορές, όπως συνέβη και το προηγούμενο διάστημα. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι μόνο 5 εταιρείες από το σύνολο των 150 ελέγχουν το 70% της παραγωγής του κλάδου, που υπολογίζεται σε 100.000 τόνους ετησίως.

Ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Νηρέα, κ. Αντώνης Χαχλάκης, που μίλησε στον ”Μ”, απέκλεισε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο μελλοντικής υπερπροσφοράς. ”Η ετήσια παγκόσμια παραγωγή στο λαβράκι και στην τσιπούρα είναι 250.000 τόνοι. Σε μια τόσο μεγάλη αγορά εκτιμούμε ότι είναι πολύ μικρή αυτή η ποσότητα”.

Οι εκπρόσωποι του κλάδου έχουν θέσει την ανάγκη για επέκταση και σε νέα είδη, κάτι το οποίο απαιτεί έρευνα και ανάπτυξη, συνεργασία με πανεπιστημιακά ιδρύματα και φυσικά τα απαραίτητα κονδύλια, καθώς η υδατοκαλλιέργεια είναι κλάδος εντάσεως κεφαλαίου.

Ο κ. Χαχλάκης επισημαίνει ότι τα σχετικά κονδύλια που δίνονται από την Ε.Ε. συγκριτικά με εκείνα που διατίθενται για τον σολομό δεν είναι επαρκή. Βεβαίως, το θέμα αυτό δεν είναι μόνο ευθύνη της Ε.Ε. αλλά σχετίζεται και με τη στήριξη από τις εθνικές κυβερνήσεις.

Ο κλάδος της ιχθυοκαλλιέργειας, που είναι σήμερα ο δεύτερος εξαγωγικός τομέας στη χώρα μας και ταυτόχρονα ο μεγαλύτερος μεσογειακός παραγωγός με μερίδιο 53% και ο μεγαλύτερος ευρωπαϊκός και παγκόσμιος παραγωγός των μεσογειακών ειδών, με κύκλο εργασιών 460 εκατ. ευρώ και αξία εξαγωγών 340 εκατ. ευρώ (το 85% της συνολικής παραγωγής εξάγεται), υστερεί σε ό,τι αφορά την υποστήριξη από το κράτος.

Μόλις πρόσφατα, με αφορμή τη συνεδρίαση της Επιτροπής Αλιείας της Ε.Ε., που έγινε στην Αθήνα, με πρωτοβουλία του ευρωβουλευτή της Ν.Δ. κ. Γ. Γκλαβάκη, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Ε. Μπασιάκος ανακοίνωσε την κατάθεση νομοσχεδίου για τις υδατοκαλλιέργειες, καθώς και ενίσχυση από τα κονδύλια του Δ΄ ΚΠΣ, η οποία θα ξεπερνά τα 250 εκατ. ευρώ.

Όμως, οι επιχειρήσεις του κλάδου ζητούν για τη δημιουργία νέων ειδών να καθιερωθούν άδειες για τα ευρύαλα ψάρια και να νομοθετηθούν ορισμένες άδειες προκειμένου να αναπτυχθεί η μεσογειακή ιχθυοκαλλιέργεια. Επίσης, επισημαίνουν την ανάγκη να λυθεί το χωροταξικό ζήτημα και όχι να επαφίεται στις διαθέσεις του εκάστοτε τοπικού παράγοντα, όπως συμβαίνει σήμερα.

Ο κλάδος της ιχθυοκαλλιέργειας εκπροσωπείται επαρκώς και στο χρηματιστήριο, όπου είναι εισηγμένες συνολικά οκτώ εταιρείες, η Νηρέας, η Σελόντα, η Δίας Ιχθυοκαλλιέργειες, το Γαλαξίδι, η Interfish, οι Ελληνικές Ιχθυοκαλλιέργειες, η Kego και ο Περσέας (ιχθυοτροφές).

Ενδεικτικό της ευρωστίας του κλάδου και στο ταμπλό είναι το γεγονός ότι διακρίθηκαν από άποψη μεγεθών και το 2006, με αυξημένη κερδοφορία κατά 45% σε σχέση με το 2005. Επιπλέον, 15 εταιρείες του κλάδου κατατάσσονται ανάμεσα στις 100 πρώτες εταιρείες τροφίμων της επικράτειας.

Ο κ. Χαχλάκης προβλέπει ότι θα συνεχιστεί η κερδοφορία των εταιρειών του κλάδου για τα επόμενα χρόνια. ”Είναι εξασφαλισμένη η κερδοφορία του κλάδου, γιατί έχουν γίνει σημαντικά βήματα για τη μείωση του κόστους, οι τιμές παραμένουν σε λογικά επίπεδα και βέβαια όσοι λειτουργούν ορθολογικά δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα”.

Από την άλλη πλευρά, όμως, ο κλάδος, πέρα από τα θεσμικά προβλήματα, έχει να αντιμετωπίσει ισχυρό ανταγωνισμό από τη γειτονική Τουρκία, όπου ισχύουν δασμοί για τις εισαγωγές από άλλες χώρες και παράλληλα επιδότηση της τελικής τιμής με 30 σεντς για κάθε ψάρι.

Την ίδια στιγμή δεν ισχύει κανένας δασμός για την εξαγωγή τουρκικών ψαριών στην Ε.Ε., γεγονός που δυσχεραίνει τη διαπραγματευτική θέση των άλλων χωρών. Παρ’ όλα αυτά, εκτιμάται ότι τα ψάρια της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας που διατίθενται στην ευρωπαϊκή αγορά θεωρούνται πολύ καλύτερα από άποψη ποιότητας από τα τουρκικά.

* Αναδημοσίευση από το φύλλο 474 της εφημερίδας ”ΜΕΤΟΧΟΣ & ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ”, 20-24/4/2007.