Κουτεντάκης: Εχουμε καλύψει τις ανάγκες έως το 2020

Τους τρεις λόγους επιτυχίας του 7ετους ομολόγου ανέλυσε ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών Φραγκίσκος Κουτεντάκης, μιλώντας στο φόρουμ των Δελφών. Στάθηκε στην έκδοση του 7ετούς ομολόγου με επιτόκιο 3,5% του ΑΕΠ και ανέφερε τρεις παράγοντες:

Α) Τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος βοήθησαν σημαντικά.

Β) Το ομόλογο του περασμένου καλοκαιριού και το swap.

Γ) Η χώρα κατάφερε εξαιρετική δημοσιονομική απόδοση και εξέπλυξε θετικά αγορές και εταίρους. Το 2017 ήταν η τρίτη χρονιά υπέρβασης των στόχων.

Αυτά δεν σημαίνουν ότι δεν έχουμε πρόβλημα χρέους, αλλά υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά που το κάνουν περισσότερο διαχειρίσιμο. Εχει διάρκεια αποπληρωμής 18 ετών, το 80% έχει λήξη μετά από 5 χρόνια, μεγάλο ποσοστό ανήκει στον επίσημο τομέα, ενώ το 50% είναι σταθερού επιτοκίου.

Στην τριετία 2018-2020 η χώρα έχει καλυμμένες τις ανάγκες της, τόνισε. Οι υποχρεώσεις είναι περίπου 45 δισ., ενώ οι εξασφαλισμένες πηγές χρηματοδότησης συν τα προβλεπόμενα πλεονάσματα είναι 48 δισ. ευρώ. Αυτό είναι κάτι που αποτελεί τη μεγαλύτερη διαβεβαίωση στις διεθνείς αγορές.

Παρ’ όλα αυτά θα βγούμε στις αγορές γιατί πρέπει να εξασφαλίσουμε την καμπύλη των ομολόγων και να χτίσουμε μια αξιόπιστη τιμή για τα ελληνικά ομόλογα. Θέλουμε παράλληλα να δημιουργήσουμε ταμειακό απόθεμα και να δώσουμε περιθώρια για άλλες κινήσεις ελάφρυνσης, όπως η επαναγορά χρέους με καλύτερους όρους από το υπάρχον.

Εχει συμφωνηθεί η «καθαρή έξοδος»

Όπως είπε η διαδικασία εξόδου είναι ήδη συμφωνημένη και προβλέπει «καθαρή έξοδο». Για να πετύχει χρειάζεται αξιοπιστία. Όταν αμφισβητείται μειώνονται οι δυνατότητες επιτυχίας, τόνισε.

Η επιλογή είναι αμιγώς πολιτική και τα οικονομικά κριτήρια είναι σχετικά. Το δίλλημα είναι σαφές: θέλεις φθηνή χρηματοδότηση και να αναλάβεις δεσμεύσεις ή θέλεις να απελευθερωθείς και να αποκαταστήσεις την ανεξαρτησία της πολιτικής και αυτό ενδεχομένως να κοστίσει. Εγώ θα επέλεγα το δεύτερο για λόγους αρχής. Δεν πρέπει να δεχόμαστε μια λογική που λέει ότι το πολιτικό προσωπικό δεν μπορεί να κάνει τίποτα αν δεν έχει ένα «μπαμπούλα» στο κεφάλι του.