Elbisco: Εισαγγελική ανατροπή στην κόντρα των οικ. Φιλίππου-Ρεμούνδου

Υπέρ της διατήρησης σε ισχύ της απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών που δικαίωσε την οικογένεια Ρεμούνδου στη δικαστική της διαμάχη με την Elbisco, τάσσεται η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Εισηγείται την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης που έχει καταθέσει η Elbisco στο πλαίσιο της πολυετούς δικαστικής διαμάχης.

Σύμφωνα με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικόλαου Α. Νικολάου, με ημερομηνία 16 Οκτωβρίου 2025, η απόφαση 3816/2023 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών είναι πλήρως αιτιολογημένη και δεν παρουσιάζει καμία δικονομική πλημμέλεια που θα μπορούσε να στηρίξει λόγο αναίρεσης. Η εισαγγελική κρίση απορρίπτει τον ισχυρισμό της Elbisco ότι το Εφετείο παρέλειψε να λάβει υπόψη κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία.

Οι κληρονόμοι του Ιωάννη Ρεμούνδου -σ.σ. πρόκειται για την Ευγενία χήρα Ι. Ρεμούνδου, τον Σταμάτιο Ρεμούνδο και τον Ιωάννη-Βασίλειο Ρεμούνδο-, είχαν προσφύγει στη δικαιοσύνη καταγγέλλοντας ότι, μέσω διαδοχικών εταιρικών ενεργειών και αποφάσεων, μειώθηκε καταχρηστικά η συμμετοχή τους στην «Ελληνική Αρτοποιία Elite Α.Ε.», εταιρεία που συνδέθηκε μεταγενέστερα με τον όμιλο Elbisco.

Μάλιστα το Εφετείο Αθηνών με την απόφαση 3816/2023 δικαίωσε την οικογένεια Ρεμούνδου, και αναγνωρίστηκε υποχρέωση της Elbisco για καταβολή ποσού 12,250 εκατ. ευρώ σε καθέναν από τους αντιδίκους (συνολικά τρεις). Δηλαδή 36,7 εκατ. ευρώ, πλέον νόμιμων τόκων από το 2006, καθώς και επιπλέον ποσού 250.000 ευρώ σε καθέναν, ενώ επιδικάστηκε και δικαστική δαπάνη 202.500 ευρώ.

Όμως μετά από αίτηση αναστολής από την πλευρά της Elbisco, τον Σεπτέμβριο 2023 ανεστάλη η εκτέλεση, πλην ποσού 4,5 εκατ. ευρώ, το οποίο καταβλήθηκε το 2023.

Η αίτηση αναίρεσης, που κατέθεσε η Elbisco, η εταιρεία Lekeren Holdings Limited και οι νόμιμοι κληρονόμοι του Κυριάκου Φιλίππου, δηλαδή οι κ.κ. Δήμητρα Φιλίππου, Ελένη Φιλίππου-Κουμάνταρου και Αθανάσιος Κύρος Φιλίππου, στηρίχθηκε στο άρθρο 559 αριθ. 11 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

Η πλευρά της Elbisco ισχυρίστηκε ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν νόμιμα. Κατά την Elbisco, το Εφετείο δεν συνεκτίμησε το σύνολο των εγγράφων και των λοιπών αποδεικτικών στοιχείων που είχαν τεθεί ενώπιόν του, γεγονός που, κατά τον ισχυρισμό της, συνιστά ουσιώδη δικονομική παράβαση.

Αυτό τον ισχυρισμό η εισαγγελική πρόταση τον απορρίπτει. Ο Αντεισαγγελέας στην πρότασή του καταλήγει ότι δεν υφίσταται κανένα δικονομικό σφάλμα εκ μέρους του Εφετείου. Η μη ειδική μνεία ορισμένων αποδεικτικών μέσων δεν συνιστά, κατά την εισαγγελική άποψη, ένδειξη ότι αυτά αγνοήθηκαν.

Η εισαγγελική πρόταση καταλήγει ότι δεν διαπιστώνεται καμία παράβαση δικονομικού κανόνα, καμία έλλειψη αιτιολογίας και καμία πλημμέλεια που να δικαιολογεί αναίρεση της απόφασης.

Για τον λόγο αυτό, εισηγείται την απόρριψη ως αβάσιμου του λόγου αναίρεσης της Elbisco στην απόφαση 3816/2023 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Η πρόταση του Αντεισαγγελέα δεν δεσμεύει το δικαστήριο. Αν ο Άρειος Πάγος υιοθετήσει την πρόταση, θα ανοίξει ο δρόμος, όπως αναφέρουν νομικοί κύκλοι, για την εφαρμογή της απόφασης του Εφετείου, με την οποία δικαιώνεται η πλευρά Ρεμούνδου και αναγνωρίζεται η υποχρέωση της Elbisco να καταβάλει 36,7 εκατ. ευρώ, πλέον νόμιμων τόκων από το 2006 στην πλευρά Ρεμούνδου.