Ως εταιρία συμμετοχών λειτουργεί η Νεώριον από την 1η Οκτωβρίου 2004, μετά την απόσχιση του ναυπηγοεπισκευαστικού κλάδου της.

Στόχος της εισηγμένης, η οποία ελέγχει πλέον τις εταιρίες Ναυπηγικές και Βιομηχανικές Επιχειρήσεις Σύρου και Ναυπηγικές και Βιομηχανικές Επιχειρήσεις Ελευσίνας, είναι να επικεντρωθεί στις βιομηχανικές εργασίες.

Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, η μητρική εταιρία θα διατηρήσει με αυτόν τον τρόπο τη δραστηριότητα της εκμετάλλευσης αστικών ακινήτων στη Σύρο, ενώ θα παρέχει υπηρεσίες διοικητικής υποστήριξης προς τις θυγατρικές της εταιρίες.

Με τον τρόπο αυτό η εταιρία αποσκοπεί στην επίτευξη οικονομιών κλίμακος, στη μείωση του κόστους λειτουργίας και στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των βιομηχανικών επιχειρήσεων του κλάδου, στο ιδιαίτερα αρνητικό περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια στην εγχώρια και στη διεθνή αγορά ναυπηγοεπισκευαστικών εργασιών.

Στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης του ομίλου, αποφασίστηκαν και ολοκληρώθηκαν αλλαγές στα διοικητικά συμβούλια των εταιριών, στα οποία συμμετέχουν πλέον και υπηρεσιακά στελέχη των εταιριών.

Όπως επισημαίνεται στην ίδια ανακοίνωση, την τελευταία διετία ο ναυπηγοεπισκευαστικός κλάδος εισήλθε σε μια περίοδο έντονης κρίσης, ως αποτέλεσμα της ιδιαίτερα αρνητικής για τις ευρωπαϊκές εταιρίες ισοτιμίας του δολαρίου έναντι του ευρώ.

Έτσι, οι μονάδες του κλάδου έχασαν μεγάλο μέρος των εργασιών τους σε επισκευές, μετασκευές κ.λπ., οι οποίες κατευθύνθηκαν σε περιοχές εκτός ζώνης ευρώ.

Σημειώνεται πως οι ελληνικές μονάδες υφίστανται ακόμη πιο έντονο ανταγωνισμό από τα ναυπηγεία της Μαύρης Θάλασσας και της Τουρκίας που βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τα ελληνικά και το πολύ χαμηλό κόστος τους τα κάνει ιδιαίτερα ελκυστικά, ακόμη και αν η ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρουν είναι υποδεέστερη από αυτή των ελληνικών.

Επίπλέον, τα ναυπηγεία του Ομίλου, δηλαδή της Σύρου και της Ελευσίνας και περισσότερο το πρώτο, υφίστανται αθέμιτο ανταγωνισμό και στο εσωτερικό της χώρας.

Ο αθέμιτος ανταγωνισμός προκύπτει από τις πολλαπλές παράνομες επιδοτήσεις, που έχει δεχτεί το ελεγχόμενο από τη γερμανική HDW ναυπηγείο του Σκαραμαγκά.

Τονίζεται, επίσης, πως ο όμιλος έχει ήδη προσφύγει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που ήδη ερευνά ως προς τη σύννομη με το κοινοτικό δίκαιο λειτουργία του Σκαραμαγκά, ενώ πρόσφατα εξέδωσε απόφαση για το μη σύννομο κρατικών ενισχύσεων που αφορούν αποζημιώσεις προσωπικού και φορολογία αποθεματικών.

Ωστόσο, η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, έχει επηρεάσει σημαντικά τις εργασίες στο ναυπηγείο της Σύρου, στο οποίο οι επισκευαστικές εργασίες έχουν περιοριστεί σημαντικά.

Σημειώνεται πως η διοίκηση του Ομίλου βρίσκεται σε στενή συνεργασία με την τοπική κοινωνία της Σύρου και το εργοστασιακό σωματείο, προκειμένου να βρεθούν λύσεις που θα επιτρέψουν τη συνέχιση λειτουργίας του Ναυπηγείου.

Σε πρώτη φάση οι δύο πλευρές (σωματείο - διοίκηση) συμφώνησαν σε μέτρα άμεσης αποτελεσματικότητας, όπως περιορισμός των υπερωριών, ελαχιστοποίηση απασχόλησης το Σαββατοκύριακο, απασχόληση των εργαζομένων σε περισσότερες της μίας ειδικότητες, περιορισμός του αριθμού των εκτάκτων.

Μέχρι στιγμής η συνεργασία της διοίκησης και του προσωπικού είναι εποικοδομητική.

Ταυτόχρονα, αναφέρεται στην ανακοίνωση πως η διοίκηση της εταιρίας και το σωματείο, από την αρχή του χρόνου, προσπάθησαν να πείσουν την ηγεσία του υπουργείου Άμυνας, για την ανάγκη ανάθεσης εργασιών του Πολεμικού Ναυτικού στο ναυπηγείο Σύρου.

Με τον τρόπο αυτό, θα εξασφαλίζονταν απασχόληση στο μεγαλύτερο μέρος της δύναμης, καθώς σημαντικό ποσοστό του προσωπικού, λόγω μείωσης των επισκευαστικών εργασιών, δεν έχει απασχόληση.

Όπως υπογραμμίζεται, ούτε η προηγούμενη ούτε η σημερινή κυβέρνηση κατανόησαν την κρισιμότητα της κατάστασης. Πέραν των προφορικών υποσχέσεων, δεν υπήρξε ουσιαστική κίνηση που θα έδινε μια ανάσα στο ναυπηγείο Σύρου, ώστε να ξεπεράσει την κρίση.

Η διοίκηση του Ομίλου διευκρινίζει ότι θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια, προκειμένου τα όποια μέτρα να έχουν το μικρότερο δυνατό κόστος για τους εργαζόμενους και το επίπεδο απασχόλησης, που σήμερα βρίσκεται στα 1.500 περίπου άτομα με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου.



Ωστόσο, καταλήγει, η πράξη έχει δείξει ότι δεν αρκούν μόνο οι προσπάθειες της διοίκησης του Ομίλου και η καλή συνεργασία με το εργοστασιακό σωματείο.