Προδημοσίευση από το ιστορικό μελέτημα του Φρόυντ «Ο Ντοστογέφσκι και η πατροκτονία», που την επόμενη βδομάδα θα κυκλοφορήσει στην Ελλάδα, παρουσιάζει το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Πρόκειται για ένα πόνημα του 1928 δημοσιευμένο στο Μόναχο. Είναι η εφαρμογή της θεωρίας του μεγάλου Αυστριακού ψυχαναλυτή στο λογοτεχνικό έργου του κορυφαίου Ρώσου μυθιστοριογράφου.

Το βιβλίο, από τις εκδόσεις Πατάκη, σε μετάφραση Γιάννη Καλιφατίδη και Ηλιάνας Αγγελή, περιλαμβάνει σε 198 σελίδες άλλες τρεις πραγματείες.

Τίτλοι του: «Το εφήμερο», «Ορισμένοι χαρακτήρες ιδωμένοι μέσα από την ψυχαναλυτική εργασία» και «Μια παιδική ανάμνηση από την αυτοβιογραφία του Γκαίτε».

Στις εργασίες του αυτές ο Σίγκμουντ Φρόυντ δίνει μια ψυχολογική ανάγνωση ιστορικών προσώπων όπως του Γερμανού ποιητή Γκαίτε και χαρακτήρων της παγκόσμιας λογοτεχνίας όπως είναι οι σεξπηρικοί Μάκβεθ, Ριχάρδος ο Γ΄, Άμλετ καθώς και Αίας και Φιλοκτήτης της ελληνικής μυθολογίας.

Ο αθεϊστής, αλλά πιστός της εβραϊκής παράδοσης λόγω καταγωγής, ο καινοτόμος θεμελιωτής της ψυχανάλυσης και εξερευνητής του ασυνείδητου, εξετάζει τον ανατόμο της ρώσικης ψυχής ως συγγραφέα, ως νευρωτικό, ως ηθικοδιδάσκαλο και ως αμαρτωλό, αποφαινόμενος ότι:

«Ο Ντοστογέφσκι υπέταξε το ταλέντο του στο Θεό των Χριστιανών».

Διερευνά το Εγώ και το Υπερεγώ του χριστιανοσοσιαλιστή συγγραφέα, τις επιληπτικές του κρίσεις και το χαρτοπαικτικό του πάθος, επισημαίνοντας πως ο μεγάλος λογοτέχνης δέχθηκε την τιμωρία του Τσάρου ως υποκατάστατο της τιμωρίας του για τον αληθινό του πατέρα.

Όπως είναι γνωστό, ο Φιόντορ Ντοστογέφσκι, ο οποίος γεννήθηκε το 1821 στη Μόσχα , είχε τραυματικές εμπειρίες από τον βίαιο αλκοολικό συνταξιούχο στρατιωτικό γιατρό πατέρα του που, όντας ιδιοκτήτης αγροκτήματος, δολοφονήθηκε από του χωρικούς οι οποίοι δεν άντεχαν τον επονείδιστο αυταρχισμό του.

Η γλυκύτατη μητέρα του πέθανε στα 16 του χρόνια και ο πατέρας του τον έστειλε σε οικοτροφείο. Σπούδασε στην Στρατιωτική Ακαδημία μηχανικός.

Αφού εξέτισε την ποινή του με την κατηγορία της συμμετοχής του σε συνωμοσία εναντίον του Νικολάου του Α΄, γλύτωσε με χάρη την εκτέλεση, έζησε τέσσερα χρόνια σε κάτεργο στη Σιβηρία, υπηρέτησε ως αξιωματικός τη θητεία του , άσκησε για λίγο το επάγγελμα του στρατιωτικού μηχανικού, παντρεύτηκε την πάσχουσα από υστερία Μαρία Ισάγιεβα, χρεώθηκε εκδίδοντας περιοδικά και… κατέφυγε στη χαρτοπαιξία για να ξεχρεώσει. Ο μικρότερος γιος του πέθανε από επιληψία. Επιληπτικός και ο ίδιος έζησε σε συνθήκες δραματικές γράφοντας παράλληλα συγκλονιστικά μυθιστορήματα μέσα σε καθεστώς ψυχοπαθολογίας.

Κυνηγημένος από τους δανειστές διέφυγε στην Ευρώπη μαζί με τη δεύτερη γυναίκα του και στενογράφο του.

«Ο Ντοστογέφσκι έπαιζε όχι για τα κέρδη , αλλά για το παιχνίδι, γιατί έπαιζε μέχρι που να χάσει, επιστρέφοντας ταπεινωμένος στην απελπισμένη γυναίκα του αναζητώντας θαλπωρή έως ότου ξαναρχίσει» τονίζει ο Φρόυντ στην ψυχογραφική του ακτινογραφία.

Στα 60 του πέθανε από πνευμονία. Ο Φρόυντ (1856- 1939) κατατάσσει το μυθιστόρημα πατροκτονίας «Αδελφοί Καραμαζοφ» μεταξύ των σπουδαιότερων έργων της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Ένα βιβλίο - λογοτεχνία της ψυχολογίας και ψυχολογία της λογοτεχνίας.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ