Εκατό χορευτές χορών της Ανατολής από 30 χώρες του κόσμου βρίσκονται στη Θεσσαλονίκη για να διδάξουν την τέχνη τους αλλά και για να χορέψουν σε παραστάσεις στο πλαίσιο του 4ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Ανατολικής Κουλτούρας και Τέχνης, που πραγματοποιείται έως 7 Δεκεμβρίου.

"Οι χοροί της Ανατολής δεν είναι ο χορός της κοιλιάς ή το belly dance, αλλά ένα ευρύ φάσμα χορών που βασίζεται στις παραδόσεις μιας περιοχής που ξεκινά από Καζακστάν και εκτείνεται μέχρι την την Ινδία, την Τουρκία, το Ιράν, τη Μέση Ανατολή και χώρες της Αφρικής, όπως η Τυνησία και το Μαρόκο.
 
Οι Ευρωπαίοι χρησιμοποίησαν τον όρο 'χορός της κοιλιάς' γιατί έβλεπαν στους χορούς αυτούς την κίνηση της κοιλιάς. Οι χοροί τις Ανατολής δεν είναι το αισθησιακό θέμα με τις ημίγυμνες γυναίκες. Αυτό είναι η αντίληψη που έχουν οι Ευρωπαίοι.

Οι παραδοσιακοί χοροί της Ανατολής έχουν κλασικά στοιχεία κι εμείς, οι χορευτές από χώρες των Βαλκανίων και της Ευρώπης, τους εμπλουτίσαμε με μοντέρνα στοιχεία".
 
Αυτό επισημαίνει αρχικά ο χορευτής οριεντάλ Νικόλας Καζάκος, ο οποίος διοργανώνει το Φεστιβάλ μαζί με την επίσης χορεύτρια οριεντάλ Λία Βέρρα.

Στη διάρκεια του Φεστιβάλ, χορευτές αλλά και δάσκαλοι οριεντάλ έχουν την ευκαιρία να επιμορφωθούν από 20 κορυφαίες δασκάλες και δασκάλους του είδους, από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ για το κοινό θα δοθούν τρεις 3ωρες φαντασμαγορικές παραστάσεις, οι δύο εκ των οποίων στο θέατρο Άνετον (5 και 6 Δεκεμβρίου).
 
Η τρίτη (7 Δεκεμβρίου) θα είναι ένα δείπνο στο Grand Hotel Palace με συνοδεία ορχήστρας από το Λίβανο και χορευτές από την Αίγυπτο, το Μαρόκο την Τουρκία και την Ελλάδα, που θα χορέψουν σε μία παράσταση, με τίτλο "Live in Middle East".

"Η ιδέα της διοργάνωσης του Φεστιβάλ ξεκίνησε πριν από πέντε χρόνια, όταν μαζί με τη Λία Βέρρα οργανώναμε μικρά events και βλέπαμε ότι υπάρχει ανταπόκριση. Όλο αυτό το κάνουμε από την αγάπη μας για τους χορούς της Ανατολής, τους οποίους θέλουμε να προάγουμε.

Σκοπός μας ήταν να δημιουργήσουμε ένα πολυπολιτισμικό φεστιβάλ που εκτός από τους χορούς να προάγει τα ήθη και τα έθιμα των χωρών της Ανατολής. Παράλληλα, όμως, θέλουμε να προβάλλουμε και τη Θεσσαλονίκη και θέλουμε να είναι η διοργάνωση μας και μία τουριστική ατραξιόν" προσθέτει ο Νικόλας Καζάκος.

Στη Θεσσαλονίκη, οι χοροί οριεντάλ άρχισαν να γίνονται μόδα πριν από περίπου 12 χρόνια. Εκείνη την εποχή, για την επιβίωση των χορευτών οι εμφανίσεις στα μπουζούκια ήταν αναπόφευκτες.
 
"Και παλιά και σήμερα επιβιώνουμε κάνοντας και μια δεύτερη νόμιμη δουλειά. Εγώ, παλιά, επί 5 χρόνια το πρωί δούλευα σε κατάστημα ρούχων και το βράδυ χόρευα σε μαγαζιά.

Τώρα έχω βενζινάδικο. Κι εγώ και η Λία Βέρρα ταξιδεύουμε συχνά στο εξωτερικό για να χορέψουμε επί σκηνής. Δεν είναι κακό να δουλέψει κανείς στα μπουζούκια για να μπορέσει να επιβιώσει και θα πρέπει επιτέλους να απενοχοποιήσουμε το οριεντάλ" προσθέτει ο Νικόλας Καζάκος.

Στο ερώτημα, το οποίο τέθηκε αν στις χώρες της Ανατολής υπάρχουν και... άντρες χορευτές οριεντάλ, ο Νικόλας Καζάκος απαντά χαρακτηριστικά:
 
"Στις αραβικές χώρες δεν θα δείτε άντρες χορευτές. Εκεί μόνο οι γυναίκες χορεύουν οριεντάλ. Εγώ, επειδή κατάγομαι από τον Έβρο, είχα ακούσματα ανατολίτικης μουσικής από τη γειτονική Τουρκία.
 
Χόρευα παραδοσιακούς χορούς και ήμουν χοροδιδάσκαλος, αλλά μου άρεσε η ανατολίτικη μουσική. Πιστεύω ότι ο χορευτής ακολουθεί τη μουσική που του αρέσει και εγώ χορεύω οριεντάλ επειδή μου αρέσει η μουσική της Ανατολής. Είναι δύσκολο και θέλει δύναμη για να χορέψει ένας άντρας οριεντάλ".

Η Λία Βέρρα, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, έχει ως μία και αποκλειστική απασχόλησή της τον χορό και εργάζεται στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
 
"Στα μαγαζιά, στα οποία χορεύω υπάρχει σκηνή με ορχήστρα. Εκεί, οι χορεύτριες δεν κατεβαίνουν από τη σκηνή για να κυκλοφορήσουν ανάμεσα στους πελάτες.

Οι πελάτες είναι συνήθως πλούσιοι Άραβες που θέλουν να διασκεδάσουν με μουσική, χορό, φαγητό και ποτό. Έρχονται με τις γυναίκες που φοράνε τσαντόρ. Εκεί, εμάς τις χορεύτριες, μας αντιμετωπίζουν πολύ καλύτερα από ό,τι εδώ. Ανεβαίνουμε στη σκηνή, χορεύουμε και φεύγουμε" λέει η Λία Βέρρα.

Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ περιλαμβάνει παραστάσεις με κεντρικό άξονα την ανατολίτικη κουλτούρα και λαογραφία, ημερήσια σεμινάρια καθώς και διαγωνισμό χορού στις 7 Δεκεμβρίου, τον οποίο μπορεί να παρακολουθήσει το κοινό.