Aρθρο του Γεράσιμου Φωκά, Συμβούλου Διοίκησης στο Οικονομικό Κολλέγιο Αθηνών -BCA

Προσεγγίζοντας τη σημερινή κατάσταση του κλάδου της Φιλοξενίας στην Ελλάδα μπορεί κανείς να τη χαρακτηρίσει ως ικανοποιητική. Αυτό τα λέει όλα. Δεν είναι ούτε πολύ καλή, ούτε πολύ κακή. Περάσαμε από πάρα πολλά στάδια μέχρι να φτάσουμε εδώ. Περάσαμε από ένα στάδιο όταν ο Τουρισμός μας έκανε τα πρώτα του βήματα, μεταπολεμικά γύρω στο 1950, όπου αν δεν υπήρχαν οι Έλληνες εξ Αιγύπτου ο Τουρισμός δεν θα μπορούσε να αναπτυχθεί.

Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι ήταν οι μόνοι που μίλαγαν από 3-5 γλώσσες, στοιχείο απαραίτητο μιας και δεν είχαμε ξενοδοχειακά στελέχη, δεν υπήρχαν σχολές τουριστικών επαγγελμάτων, είχαν προπολεμικά διαλυθεί. Από εκεί περάσαμε σε μια μεγάλη «κοιλιά» ύστερα, όταν πλέον δημιουργήθηκαν πάρα πολλές μονάδες, άναρχα, και εκεί «χάθηκε η μπάλα», διότι δεν υπήρχε ικανό προσωπικό και κυρίως στελέχη να στελεχώσουν αυτές τις μονάδες. Ήταν μια αρκετά άσχημη περίοδος. Σιγά-σιγά, με τα χρόνια εμφανίστηκαν στελέχη με σπουδές. Δεν μιλάω για σπουδές μόνο ακαδημαϊκού επιπέδου, αλλά για σπουδές οιοδήποτε επιπέδου, γιατί ο Τουρισμός χρειάζεται και πρακτικές σπουδές, θέλει και τον λαντζέρη, θέλει και τον σερβιτόρο, θέλει και τον διευθυντή του ξενοδοχείου. Σήμερα είμαστε πολύ καλύτερα.

Βεβαίως ακόμη δεν είμαστε στο επιθυμητό επίπεδο, γιατί υπάρχει ένα πολύ μεγάλο έλλειμμα ενός σημαντικού για τον Τουρισμό χαρακτηριστικού, της Τουριστικής συνείδησης. Αυτό αφορά όλους μας, δεν αφορά μόνο τους ξενοδόχους. Αφορά από τον υπάλληλο στο αεροδρόμιο, τον ταξιτζή, τον οδηγό του Τρόλεϊ, τον οδοκαθαριστή, τον διευθυντή, την εταιρία, γενικότερα όλο τον κόσμο. Δεν έχουμε Τουριστική συνείδηση. Βεβαίως ο Έλληνας έχει αποδείξει ότι αν θέλει, μπορεί. Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, αν θυμάστε την Αθήνα και την καθαριότητα που υπήρχε, αλλά γενικότερα το πώς συμπεριφερόμασταν ο ένας στον άλλον, θα βλέπατε ότι μπορούμε να έχουμε Τουριστική συνείδηση. Δυστυχώς δεν το έχουμε στην καθημερινότητα μας μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Σήμερα έχουν αλλάξει πολλά στον Τουρισμό. Κυρίως έχει αλλάξει η εξειδίκευση. Άλλες γλώσσες χρειάζονται αν θες να εργαστείς στην Βόρειο Ελλάδα, άλλες γλώσσες χρειάζονται αν θες να εργαστείς στην Κρήτη, στη Ρόδο και άλλες στην Αθήνα. Από τα μεγαλύτερα εφόδια στον κλάδο είναι να ξέρει κανείς όσο το δυνατόν περισσότερες γλώσσες, ώστε να μπορεί να αλλάζει ρότα. Μπορεί να είσαι τον ένα χρόνο στη Χαλκιδική και τον άλλο χρόνο στην Κρήτη.
Όμως, το βασικότερο εφόδιο που πρέπει να έχει κάποιος για να εργαστεί στον Τουρισμό είναι να ξέρει να χαμογελάει. Αν κάποιος άνθρωπος έχει μάθει να χαμογελάει, μπορεί να γίνει ξενοδοχειακός, τουριστικός υπάλληλος. Όλα τα άλλα έρχονται. Τα υπόλοιπα μπορεί να στα παρέχει μια σχολή, ένας καθηγητής, ένα πρόγραμμα σπουδών. Αν κάποιος είναι από τη φύση του μουρτζούφλης καλό θα ήταν να μην επιλέξει τουριστικό επάγγελμα. Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο άλλος που επισκέπτεται τη χώρα μας, έρχεται για να περάσει καλά. Έρχεται για να ξεχάσει την καθημερινότητα του, τα βάσανα του, τα προβλήματα που έχει στη δουλειά του.

Σήμερα οι προοπτικές ενός σπουδαστή Τουριστικών επιστημών είναι πολύ γόνιμες. Για παράδειγμα, στο Τμήμα Διοίκησης Ξενοδοχειακών και Τουριστικών Επιχειρήσεων του BCA τα αποτελέσματα για τους αποφοίτους μας, όπως δείχνουν τα στοιχεία καταγράφουν σχεδόν 100% απορρόφηση στην αγορά εργασίας. Όσοι τελειώνουν στο BCA αυτό το Τμήμα και θέλουν να συνεχίσουν να δουλεύουν στον τουριστικό κλάδο, δεν υπάρχει περίπτωση να μην βρουν θέση την επόμενη κιόλας μέρα που θα τελειώσουν τις σπουδές τους. Αυτό δεν το έχουμε πετύχει τυχαία. Έχουμε χτίσει με τα χρόνια μια παράδοση, επίσης διαθέτουμε ένα κράμα θεωρητικών και πρακτικών μαθημάτων. Στην Ελλάδα χρειάζεται ένα υπάρξει η πυραμίδα μέσα στην τουριστική επιχείρηση. Αν το μεγάλο στέλεχος δεν έχει περάσει από όλα τα τμήματα δεν μπορεί να διοικήσει. Στο BCA έχουμε σχεδιάσει ένα Πρόγραμμα Σπουδών που συνδυάζει ακαδημαϊκές γνώσεις, αλλά και πρακτική εργασία. Αυτό είναι το «μυστικό» της επιτυχίας μας.

Έχουμε πετύχει πάρα πολύ καλές συνεργασίες τα τελευταία χρόνια, με τα 15 καλύτερα ξενοδοχεία της Ελλάδος, όπου όλοι μας οι φοιτητές κάνουν την πρακτική τους άσκηση, επί πληρωμή (εντός Αθήνας), ενώ επιπλέον παρέχεται στέγαση και σίτιση σε όσους κάνουν την πρακτική τους εκτός Αθήνας. Η πρακτική άσκηση είναι αναπόσπαστο μέρος του Προγράμματος Σπουδών του BCA. Πέραν όμως από την πρακτική άσκηση του καλοκαιριού των ξενοδοχειακών σπουδών στο BCA, από εφέτος έχουμε συνάψει δύο νέες σημαντικές συνεργασίες προς ενίσχυση της αναγκαιότητας της πρακτικής εξάσκησης σε πραγματικές συνθήκες εργασίας των σπουδαστών. Έχουμε λοιπόν συμφωνήσει με το ξενοδοχείο Hilton οι σπουδαστές μας μία φορά την εβδομάδα, να δέχονται μαθήματα στους χώρους του ξενοδοχείου, συμμετέχοντας ενεργά σε όλες τις εργασίες του ξενοδοχείου. Επίσης το ξενοδοχειακό τμήμα του BCA, έγινε κατά αποκλειστικότητα για την Ελλάδα, μέλος της Ακαδημίας του International Hotel Group "IHG", γεγονός που προσφέρει τη δυνατότητα στους σπουδαστές και αποφοίτους, υπό προϋποθέσεις, να γίνουν μέλη της μεγάλης ξενοδοχειακής οικογένειας των ξενοδοχείων Intercontinental ανά τον κόσμο.