Το ερώτημα που κυριαρχεί πλέον στις Βρυξελλες και στις άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι εάν ο νυν πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ έχει έστω και την παραμικρή πιθανότητα να παραμείνει στη θέση του μετά τη δήλωσή του σε γερμανική εφημερίδα ότι «δεν μπορείς να σπαταλάς τα χρηματά σου σε αλκοόλ και γυναίκες και μετά να ζητάς αλληλεγγύη».

Δήλωση, η οποία ερμηνεύτηκε ως έμμεση βολή κατά των χωρών της νότιας Ευρώπης, έναντι των οποίων «οι χώρες της βόρειας Ευρώπης έδειξαν αλληλεγγύη», όπως είπε.

Οι δηλώσεις του προσκείμενου στη Σοσιαλδημοκρατία Γερούν Ντάισελμπλουμ προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις, με τελευταία -και ίσως σημαντικότερη- αυτή του τέως πρωθυπουργού της Ιταλίας Ματέο Ρέντσι, ο οποίος ζήτησε από τον Ολλανδό υπουργό -όπως άλλωστε και ο αντίπαλός του Μπέπε Γκρίλο- να παραιτηθεί από την προεδρία του Eurogroup. Διακριτικές αποστάσεις από τις δηλώσεις Ντάισελμπλουμ έλαβε και η επίτροπος Μ. Βεστάγκερ σήμερα από τις Βρυξέλλες, ενώ οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές ανέφεραν πως ο Ντάισελμπλουμ πλέον δεν τους εκπροσωπεί.

Υπό κανονικές συνθήκες, από τη στιγμή που τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της τρίτης κατα σειρά οικονομικής δύναμης της Ευρωζώνης, καθώς και πολλοί άλλοι θέτουν θέμα παραίτησης, ο Γερούν Ντάισελμπλουμ θα έπρεπε να «ετοιμάζει τις βαλίτσες του». Πόσο μάλλον όταν σε μερικές εβδομάδες, κατά πάσα πιθανότητα, θα βρίσκεται εκτός ολλανδικής κυβέρνησης, μετά τα καταστροφικά εκλογικά αποτελέσματα για το κόμμα του.

Ωστόσο, ο ίδιος δεν φαίνεται να βιάζεται, ούτε άλλωστε δείχνει διατεθειμένος να ζητήσει συγγνώμη για αυτά που είπε. Γνωρίζει πως αυτές οι δηλώσεις δυσαρέστησαν πολλούς, όχι όμως και τους περισσότερους υπουργούς των χωρών της βόρειας Ευρώπης, αρχής γενομένης από τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Γνωρίζει, ακόμη, ότι ο νέος πρόεδρος του Eurogroup, του οποίου η θητεία, με βάση την ευρωπαϊκή νομοθεσία, θα αρχίσει 1/1/2018, πιθανότατα θα είναι κεντροαριστερός, αφού η ευρωπαϊκή κεντροδεξιά κατέχει τις τρεις προεδρίες της ΕΕ, δηλαδή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωκοινοβουλίου.

Γνωρίζει, όμως, επίσης ότι στον χώρο της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας δεν υπάρχουν, στην παρούσα φάση, πολλοί υπουργοί Οικονομίας, οι οποίοι να μπορούν με αξιώσεις να διεκδικήσουν την προεδρία της Ευρωζώνης. Ένας από αυτούς θα ήταν ο Ιταλός Πιερ Κάρλο Πάντοαν.

Όμως, η Ιταλία, με τον Ντράγκι στην ΕΚΤ, τον Ταγιάνι στην Ευρωβουλή και τη Μογκερίνι επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, δεν μπορεί να έχει απαιτήσεις για ακόμη ένα ηγετικό πόστο στην ΕΕ. Μία άλλη πιθανή υποψηφιότητα είναι αυτή του Σλοβάκου υπουργού Πέτερ Κάζιμιρ, ο οποίος παρόλο που δηλώνει σοσιαλιστής, συνήθως συντάσσεται με τον Β. Σόιμπλε. Με αυτά τα δεδομένα, πολλοί στη νότια Ευρώπη ενδέχεται να αναρωτηθούν αν τελικά είναι προτιμότερο να έχουν έναν συντηρητικό νοτιοευρωπαίο στην προεδρία του Eurogroup, αντί ενός κεντροαριστερού βορειοευρωπαίου.

Σε αυτή την περίπτωση, η υποψηφιότητα του Ισπανού Λουίς ντε Γκίντος δεν θα πρέπει να αποκλειστεί, προς μεγάλη χαρά της Άγκελα Μέρκελ που τον έχει υποστηρίξει δημοσίως. Οι συζητήσεις επί του θέματος θα συνεχιστούν τις επόμενες εβδομάδες στις Βρυξέλλες, ενώ οι όποιες αποφάσεις μάλλον θα υιοθετηθούν μετά τις γαλλικές εκλογές, η έκβαση των οποίων θα είναι καθοριστικής σημασίας. Το ενδεχόμενο να ζητήσει η Γαλλία την προεδρία της Ευρωζώνης δεν θα πρέπει να αποκλειστεί, κυρίως αν δεν κερδίσουν οι δυνάμεις της Δεξιάς.

Ούτε, άλλωστε, και η υπόθεση να στηρίξει η νέα γαλλική κυβέρνηση εκ νέου τον Γ. Ντάισελμπλουμ για μία θητεία δυόμισι ετών, που αυτή τη φορά θα είναι αποκλειστικής απασχόλησης.


ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ