Πώς η ασυνείδητη καθημερινή βία των γονιών διδάσκει την ακραία και συνειδητή βία στα παιδιά

Πριν λίγες μέρες, η δεκάχρονη κόρη μου με ρώτησε πώς πέθανε ο Ζακ Κωστόπουλος και γιατί το λένε κάθε μέρα στις ειδήσεις. Αντίστοιχη ερώτηση μου είχε κάνει πέρσι τον Δεκέμβρη για τον μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλο, τον Ανθυπαστυνόμο Λαζαρίδη, τους ανθρώπους που κάηκαν στην Marfin, τον Παύλο Φύσσα. Η λίστα των ανθρώπων που έχουν σκοτωθεί από το χέρι του μίσους και της ανεξέλεγκτης βίας είναι μεγάλη και δεν κάνει διακρίσεις στην τάξη, το φύλλο, την ηλικία ή την ιδεολογία των θυμάτων. Οι ακραίες συμπεριφορές και οι ιδεοληψίες ζουν και αναπνέουν γύρω μας και έχουν πάντα δύο στρατόπεδα.

Προσπαθώντας να βάλω σε μια τάξη όλες τις πληροφορίες και να δώσω μια απάντηση αντικειμενική και ουδέτερη, όσο το δυνατό πιο αποστασιοποιημένη και με οδηγό την λογική, δέχθηκα την ερώτηση που πάγωσε το αίμα μου: «κι αν ήσουν η μαμά του Ζακ, τι θα έκανες;».

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr