«Σουρής ο σατιρικός, ο προφητικός»

Ο Πασχάλης Τόνιος παρουσιάζει στο θέατρο Παλλάς το έργο του. Μια μοναδική μουσικοαφηγηματική παράσταση, με συμμετοχή πληθώρας καταξιωμένων καλλιτεχνών και σκοπό τη στήριξη των ασυνόδευτων παιδιών προσφύγων.

Τη Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου, στο θέατρο Παλλάς, οι θεατές θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουμε το εξαιρετικό έργο του «Αριστοφανικού» ποιητή Γεώργιου Σουρή - ο οποίος είχε προταθεί πέντε φορές για το βραβείο Νόμπελ - σε μια μουσικοαφηγηματική παράσταση, αφιερωμένη στα 100 χρόνια από τον θάνατό του. Ο συνθέτης και ερμηνευτής Πασχάλης Τόνιος θα μας παρουσιάσει το νέο μουσικό έργο του, βασισμένο στην ποίηση του Γ. Σουρή, πλαισιωμένος από πολυμελή ομάδα καταξιωμένων ερμηνευτών και ηθοποιών, όπως η Μυρτώ Αλικάκη, ο Γρηγόρης Βαλτινός, η Μαίρη Βιδάλη, ο Κώστας Βουτσάς, ο Γιάννης Ζουγανέλης, η Νικολέττα Καρρά, ο Ηλίας Λογοθέτης, ο Αντώνης Λουδάρος, η Μπέττυ Μαγγίρα, ο Μιχάλης Μαρίνος, η Δήμητρα Ματσούκα, ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης, ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης, ο Παναγιώτης Πετράκης, η Μαριάννα Πολυχρονίδη, ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, ο Νικήτας Τσακίρογλου, ο Πέτρος Φιλιππίδης, ο Παύλος Χαϊκάλης,η Αντιγόνη Ψυχράμη, και ο NiVo Νίκος Βουρλιώτης, συνοδεία δεκαμελούς ορχήστρας και δύο χορωδιών, σε σκηνοθεσία του Μεγακλή Βιντιάδη, με παρουσιαστή τον Δημήτρη Μακαλιά. Οι δεκάδες συντελεστές θα συμμετάσχουν αφιλοκερδώς, με σκοπό τη στήριξη των δράσεων της οργάνωσης ΜΕΤΑδραση για τα ασυνόδευτα παιδιά πρόσφυγες στην Ελλάδα.

Όπως δηλώνει ο Πασχάλης Τόνιος: «Ο λόγος που με ώθησε να μελοποιήσω τον Γεώργιο Σουρή ήταν αφ’ ενός, ο σεβασμός που αισθάνομαι για το ιστορικό αυτό πρόσωπο και το σημαντικό και  άκρως επίκαιρο ποιητικό του έργο, γραμμένο με την αιχμηρή, γενναία και πνευματώδη του πένα, με το ιδιαίτερο και χαρισματικό αυτοσαρκαστικό του χιούμορ. Αφ’ ετέρου, η κοινωνική ευθύνη που ένιωσα ως δημιουργός, μελετώντας τον, αφού η διαχρονική ποίησή του φωτίζει κριτικά τη σύγχρονη πραγματικότητα. Ο Γεώργιος Σουρής προσέφερε τον σαρκαστικό μα και προφητικό του σπόρο για να θρέψει και να αφυπνίσει τους συμπατριώτες του, τους συνανθρώπους του. Αυτό το έργο τρόχισε και φλόγωσε επίμονα τη συνείδησή μου...»

Διαβάστε περισσότερα στο real.gr