Προτάσεις Σόιμπλε για σκληρά μέτρα και κανόνες

Την επιβολή σκληρών μέτρων και αυστηρών κανόνων στις ευρωπαϊκές χώρες του νότου με μεγάλα χρέη και ελλείμματα θα εισηγηθεί την Παρασκευή ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, στη συνεδρίαση του Eurogroup.

Ο Σόιμπλε εμφανίζεται, εκ νέου, υπέρ της ιδέας για επιβολή διεθνούς φόρου χρηματοοικονομικών συναλλαγών, προκειμένου τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να μοιραστούν τον πόνο σε περιπτώσεις κρίσης και μάλιστα είναι υπέρ αυτής της πρότασης ακόμη και αν η μόνη που θα την υιοθετήσει θα είναι η Ε.Ε.

Γενικότερα, η Γερμανία, αφού δέχθηκε να πληρώσει για τις χώρες της ευρωζώνης που βρίσκονται σε δυσχερή οικονομική θέση, εννοεί να επιβάλει ενισχυμένη δημοσιονομική πειθαρχία στην Ευρωπαϊκή Ένωση με αμφιλεγόμενες προτάσεις που κυμαίνονται από την επιβολή νέων κυρώσεων μέχρι την απομάκρυνση από τη νομισματική ένωση.

Ο διάλογος θα αρχίσει την Παρασκευή στις Βρυξέλλες με την ευκαιρία της συνόδου των ευρωπαίων υπουργών Οικονομικών υπό τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Χέρμαν βαν Ρόμπεϊ. Περισσότερες συνομιλίες θα ακολουθήσουν εντός των προσεχών μηνών, πριν από την παρουσίαση των προτάσεων που αναμένεται το φθινόπωρο.

Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν ήδη δεσμευθεί επί της αρχής της ενίσχυσης του Συμφώνου Σταθερότητας, το οποίο έχει ως στόχο τη μείωση των ελλειμμάτων, αλλά το οποίο κατέρρευσε με την οικονομική κρίση. Ωστόσο, οι γνώμες διχάζονται ως προς τους τρόπους που θα χρησιμοποιηθούν για την ενίσχυση της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Η Γερμανία θα προτείνει στις Βρυξέλλες τη δέσμευση ορισμένων ευρωπαϊκών επιδοτήσεων προς τις χώρες με υπερβάλλοντα ελλείμματα, μέτρο που ήδη εξετάζει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. «Όσοι παραβιάζουν με συστηματικό τρόπο τους κανόνες  θα πρέπει αυτομάτως να τιμωρούνται με τη μείωση έως και κατάργηση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης», δήλωσε ανώτατος κυβερνητικός αξιωματούχος που δεν κατονομάζεται. Η Γερμανία επιδιώκει επίσης να ζητήσει τη στέρηση επί τουλάχιστον ένα έτος του δικαιώματος ψήφου  στη λήψη αποφάσεων σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, γεγονός που θα έθετε τους «τιμωρημένους» στο περιθώριο της Ένωσης.

Το Βερολίνο προτείνει, τέλος,  στους ευρωπαίους εταίρους να ακολουθήσουν το γερμανικό παράδειγμα ορίζοντας πλαφόν για τα ελλείμματα στους εθνικούς τους θεσμούς και δημιουργώντας μία διαδικασία πτώχευσης των υπερχρεωμένων χωρών, τα οποία στη συνέχεια δεν θα έχουν άλλη επιλογή από την έξοδο από την ευρωζώνη.

«Μία χώρα , η οποία δεν θα μπορεί πλέον να βοηθηθεί, δεν θα έχει άλλη επιλογή από την έξοδο για το δικό της συμφέρον», εξηγεί ο Τόμας Σίλμπερχορν, βουλευτής της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης της Άγκελα Μέρκελ και μέλος της επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της γερμανικής βουλής.

Το πρόβλημα είναι ότι πολλές χώρες , όπως η Γαλλία, καθώς και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είναι πολύ επιφυλακτικές απέναντι σε αυτήν την «πυρηνική» λύση. Θα απαιτούσε αλλαγή της συνθήκης της ΕΕ, το ίδιο και η πρόταση για την αφαίρεση του δικαιώματος ψήφου. Πράγμα για το οποίο τόσο οι Βρυξέλλες, όσο και πολλές χώρες ούτε θέλουν ν' ακούσουν, έπειτα από την εξαιρετικά δύσκολη διαπραγματευτική διαδικασία που προηγήθηκε της θέσπισης της συνθήκης της Λισαβόνας.

Πέραν αυτού, η Γαλλία είναι αντίθετη με την εστίαση της προσοχής στα ελλείμματα. Επιμένει ότι τα προβλήματα «ανταγωνιστικότητας» των χωρών πρέπει να εξετασθούν και επικρίνει το γερμανικό μοντέλο, που βασίζεται στις εξαγωγές προς άλλες ευρωπαϊκές χώρες με τίμημα τη μισθολογική λιτότητα.

Το Παρίσι θέλει το Βερολίνο να συμβάλει επίσης στην ανάπτυξη των άλλων χωρών υποστηρίζοντας την εσωτερική του ζήτηση. Στο Βερολίνο, αυτές οι απόψεις εκλαμβάνονται ως προπέτασμα καπνού για να καλυφθούν τα πραγματικά προβλήματα. «Υπάρχουν διαφορές στην παράδοση» ανάμεσα στο Παρίσι και το Βερολίνο, ανάμεσα στα άλλα και «ως προς την τήρηση του Συμφώνου Σταθερότητας», λέει ο υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας Τόμας ντε Μεζιέρ , στενός συνεργάτης της Άγκελα Μέρκελ.

Με κεκαλυμμένα λόγια, ο υπουργός Εσωτερικών παραδέχεται ότι η διαχείριση του ελληνικού ζητήματος και στη συνέχεια της κρίσης σε ολόκληρη την ευρωζώνη έθεσε σε δοκιμασία στις σχέσεις του Βερολίνου με το Παρίσι, δεδομένης της βούλησης της Γαλλίας για ανάληψη ταχείας δράσης για να σβηστεί η πυρκαγιά και της αναβλητικότητας μιας Γερμανίας προσκολλημένης στη θέσπιση σκληρών όρων με αντάλλαγμα τη χορήγηση των δανείων.

Ωστόσο ο ντε Μεζιέρ παρατηρεί , με κάποια φιλοσοφική διάθεση: «Ο κ. Σαρκοζί και η κα Μέρκελ έχουν ο καθένας μια ιδιαίτερη προσέγγιση των προβλημάτων», λέει με διακριτικότητα, αλλά στο τέλος, «ο συνδυασμός της ταχύτητας με την εις βάθος εργασία εξυπηρετεί την Ευρώπη».