Η σύσκεψη των αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας είναι σαφές πως είναι ίσως η πλέον κρίσιμη στη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας. Έως τώρα, στη διαχείριση των διερευνητικών εντολών, η πολιτική τάξη και ιδιαίτερα τα μεγάλα κόμματα, έδειξαν να μην κατάλαβαν τίποτα, ούτε από τα μηνύματα των εκλογών, ούτε από την κατάσταση και τις -δυσμενέστατες-προοπτικές της Ελλάδας.

Αν κρίνει κανείς από τη συμπεριφορά τους, που επιχειρεί το ένα να εκθέσει το άλλο με απίστευτες «κωλοτούμπες» στις θέσεις τους, το ίδιο παιχνίδι ίσως επιχειρηθεί να παιχθεί και στη σύσκεψη των αρχηγών.

Να υπενθυμίσουμε απλώς ότι στις συσκέψεις υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κρατούνται πρακτικά. Αν η χώρα από τις αποφάσεις που θα ληφθούν οδηγηθεί στη χρεοκοπία και στις εκλογές, τα πρακτικά θα παραμείνουν για να θυμίζουν στις επόμενες γενιές τους υπεύθυνους. Και όχι μόνο στις επόμενες γενιές, αλλά και στους πολίτες που θα ζητούν ευθύνες-και τα ελικόπτερα δεν θα αρκούν.

Και με την ευκαιρία: Πότε θα δοθούν στη δημοσιότητα τα πρακτικά των προηγούμενων συσκέψεων των αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας;

Το Φόρεϊν Όφις, για παράδειγμα, δίνει τα αρχεία του στη δημοσιότητα κάθε τριάντα χρόνια. Στην Ελλάδα, όπου παραμένει καταχωνιασμένος στο…τρίτο υπόγειο της Βουλής(!) ο Φάκελος για την τραγωδία της Κύπρου, δεν θα πρέπει θεσμικά να αποφασιστεί πότε θα δημοσιοποιούνται τα πρακτικά των συσκέψεων; Πολύ περισσότερο που μετά από κάθε σύσκεψη τα επιτελεία των αρχηγών, προφανώς σε μια ακόμη επίδειξη…υπευθυνότητας, «διαρρέουν» διαλόγους κατά το δοκούν;

Τα πρακτικά, π.χ., των συσκέψεων 1992-93 για το θέμα του ονόματος της FYROM, μήπως ήρθε η ώρα-εφόσον σταθεροποιηθεί η κατάσταση στη χώρα-να δοθούν στη δημοσιότητα;