Ο Γενικός Δείκτης υποχώρησε κατά 1,7% την προηγούμενη εβδομάδα κυρίως λόγω έντονων ανησυχιών για την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου.

Ενώ στην Ελλάδα υπήρξε μια απογοήτευση σχετικά με την ανακοίνωση των μέτρων του Μεσοπρόθεσμου που εκκρεμούσαν, που τελικά ήταν πιο σκληρά από ότι αναμενόταν, η Σύνοδος Κορυφής στις Βρυξέλλες τάχθηκε υπέρ ενός σύνθετου πακέτου χρηματοδότησης προς την Ελλάδα με συμμετοχή ιδιωτών.

Η απόφαση αυτή θεωρείται σημαντική σύμφωνα και με τις δηλώσεις της Γερμανίδας καγκελαρίου αφού με το σχέδιο αυτό η Ευρωζώνη κερδίζει χρόνο και η ελληνική κρίση δεν διαχέεται σε άλλες χώρες.

Το ενδιαφέρον της τρέχουσας εβδομάδας, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη, έχει εστιαστεί στην ψήφιση του Πλαισίου, κάτι που αν δεν γινόταν ενδεχομένως να δημιουργούσε εμπόδια στη λήψη αποφάσεων σχετικά με το Σχέδιο στήριξης και καθυστερήσεις στη λήψη της 5ης δόσης. Ήδη οι τραπεζικές μετοχές που διαμορφώνουν την τάση συνήθως, ξεκίνησαν να προεξοφλούν θετικά την ψήφιση του Πλαισίου από την Τρίτη, οδηγώντας και το Γενικό Δείκτη σε σημαντικές αποδόσεις.

Η στήριξη των 1200 μονάδων παραμένει ισχυρή προς το παρόν αφού λύθηκε το θέμα του Πλαισίου αλλά η διατήρηση του ανοδικού momentum θα εξαρτηθεί από το αν θα προχωρήσει χωρίς εμπόδια το πακέτο στήριξης προς την Ελλάδα.

Αν ο Γενικός Δείκτης διατηρηθεί πάνω από τις 1280 μονάδες, επόμενη σημαντική αντίσταση είναι οι 1340 μονάδες, ενώ αρκετά σημαντική ένδειξη διατήρησης της ανόδου είναι η επίτευξη τριών συνεχόμενων ανοδικών συνεδριάσεων, κάτι που έχει να συμβεί από τα μέσα Μαρτίου.

Παράλληλα, οι Ευρωπαίοι εταίροι ψάχνουν τη χρυσή τομή μεταξύ ενός αποτελεσματικού σχεδίου για την Ελλάδα και της εθελοντικής συμμετοχής μεγάλου μέρους πιστωτών χωρίς να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για ένα πιστωτικό γεγονός.

Την ερχόμενη Κυριακή στο έκτακτο Eurogroup πιθανότατα θα ξεκαθαρίσουν οι προθέσεις αρκετών Ευρωπαίων εταίρων. Προς το παρόν αρκετά μεγάλα πιστωτικά ιδρύματα του εξωτερικού φέρονται έτοιμα να συμφωνήσουν στη διακράτηση των ελληνικών ομολόγων.

Το ενδιαφέρον εστιάζεται στις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες που κατέχουν ένα σημαντικό ποσοστό ελληνικών ομολόγων. Δημοσιεύματα κάνουν λόγο για 60-70 τράπεζες που θα συμφωνήσουν, δημιουργώντας έτσι συνθήκες για ένα rollover ύψους ίσως πάνω και από 50 δις ευρώ.

Οι λεπτομέρειες θα γίνουν αντικείμενο διαβούλευσης στα Eurogroup του Ιουλίου αλλά προς το παρόν κερδίζει έδαφος το σχέδιο του Γαλλικού Υπουργείου οικονομικών που περιλαμβάνει άμεση πληρωμή ενός 30% του χρέους, ανανέωση του 20% με ομόλογα χαμηλού επιτοκίου, εγγυημένα από το EFSF και ανανέωση του υπόλοιπου 50% με ομόλογα 30ετούς διάρκειας, που λογικά θα έχουν ένα πιο υψηλό επιτόκιο.

Αυτό το σχέδιο αναμένεται να συναντήσει δυσκολίες κυρίως όσον αφορά στην 30ετή διάρκεια των ανανεωμένων ομολόγων. Η ΕΚΤ και οι οίκοι αξιολόγησης διατηρούν προς το παρών μια στάση αναμονής, περιμένοντας να ξεκαθαρίσουν οι λεπτομέρειες.

Στα πλαίσια αυτά, οι ελληνικές τράπεζες που κατέχουν ελληνικά ομόλογα ύψους 20-25 δις ευρώ με λήξη ως το 2014 παρακολουθούν με αγωνία τα τεκταινόμενα.

Πιθανότατα θα ήταν θετικά διακείμενες στο παραπάνω σχέδιο, εφόσον δεν τις αναγκάζει να αποτιμήσουν τα ομόλογα που θα διακρατηθούν στην τρέχουσα χαμηλή αξία μολονότι τα νέα από τον τομέα της ρευστότητας τους δεν είναι θετικά.

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, η χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών από την ΕΚΤ αυξήθηκε κατά 12,3% στα τέλη Μαΐου σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα. Συγκεκριμένα, τα δάνεια σε ευρώ προς τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα διαμορφώθηκαν στα 97,5 δισ. ευρώ τον Μάιο, από 86,8 δισ. ευρώ στα τέλη Απριλίου.

Μέρος των χρημάτων αυτών χρησιμοποιήθηκαν για να καλυφθεί η νέα μείωση καταθέσεων. Ενδεχομένως, λοιπόν, ορισμένες ελληνικές τράπεζες να μην συμμετάσχουν στο rollover λόγω περιορισμένης ρευστότητας κάτι που μπορεί να κριθεί και από τα αποτελέσματα των stress tests.

Αξίζει να σημειωθεί τέλος η σημαντική απόδοση που έχουν σημειώσει στο τελευταίο διάστημα μετοχές του κατασκευαστικού κλάδου. Αυτό δεν οφείλεται τόσο σε κάποιο σημαντικό γεγονός στον κλάδο όσο στο γεγονός ότι οι μετοχές διαπραγματεύονταν για αρκετό καιρό σε υπερπουλημένα επίπεδα τιμών.