Η πολιτική που θα ακολουθήσει ο κ. Τράμπ απέναντι στους συμμάχους του είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό.

Το σίγουρο είναι ότι μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η πολυμερής Ατλαντική Συμμαχία και οι συμμαχίες μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των βασικών εταίρων τους στην περιοχή Ασίας - Ειρηνικού ήταν ο πυλώνας της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.

Οι ασιατικές και ευρωπαϊκές συμμαχίες αποδείχθηκαν αποτελεσματικές στην επίλυση των εσωτερικών εντάσεων μεταξύ των κρατών-μελών τους. Και αυτό λειτούργησε. Τυπικό παράδειγμα οι σχέσεις Ιαπωνίας - Κορέας που χαρακτηρίζονταν από βαθιά και διαρκή δυσπιστία.

Πλέον, μετά τις προεκλογικές απόψεις που διατύπωσε ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ σχετικά με το ΝΑΤΟ, όλα αυτά είναι συγκεχυμένα και η επιφυλακτικότητα έχει αρχίσει να διακατέχει την παγκόσμια κοινότητα. Δεν είναι μάλιστα λίγοι οι αναλυτές που κάνουν λόγο για ένα σενάριο το οποίο προβλέπει ότι μέσα στον επόμενο χρόνο το πολυμερές συμμαχικό σύστημα στην Ευρώπη θα αρχίσει να διαλύεται, με ενδεχόμενες αλυσιδωτές επιπτώσεις στην Ασία και στον Ειρηνικό.

Αλλά ανασφάλεια επικρατεί και για την Μ. Ανατολή εξαιτίας του Ιράν. Η πυρηνική συμφωνία με το Ιράν, την οποία έχει υποσχεθεί να απορρίψει, ουσιαστικά μπορεί να βρεθεί στον αέρα προκαλώντας την αντίδραση των Ευρωπαίων, της Ρωσίας και της Κίνας που την έχουν συνυπογράψει.

Αυτός ο κίνδυνος είναι υπαρκτός καθώς εντός 4 έως 12 μηνών από την ορκωμοσία του, ο κ. Τράμπ θα πρέπει να αποφασίσει αν θα ανανεώσει το σύνολο των εκτελεστικών υποχωρήσεων, οι οποίες έχουν άρει προσωρινά κάποιες από τις κυρώσεις κατά του Ιράν. Η επιλογή να μην τις ανανεώσει είναι πιθανόν να προκαλέσει την αντίθεση των άλλων υπογραφόντων: της Κίνας, της Ε.Ε., της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ρωσίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ένα πλέον είναι σίγουρο: οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι για το ευρύτερο γεωπολιτικό τοπίο καθώς όλοι θα έχουν στραμμένα τα μάτια τους στην Ουάσιγκτον.

Πηγή: Premium.paratiritis.gr