Με μια επιστολή, σταλμένη από το Λονδίνο, φρόντισε ο άγγλος πρωθυπουργός Τ. Μπλερ να δώσει τον τόνο αναφορικά με το πνεύμα της συνάντησής του την Παρασκευή στη Ρώμη με τον αμφιλεγόμενο Ιταλό ομόλογό του, Σ. Μπερλουσκόνι.

Ο Τ. Μπλερ, σε μια προσπάθεια να διασκεδάσει τις εντυπώσεις που κερδίζουν έδαφος στα υπόλοιπα ευρωπαϊκά σαλόνια και κάνουν λόγο για απέλπιδη προσπάθεια της βρετανικής εξωτερικής πολιτικής να δημιουργήσει αντίρροπο άξονα με αυτό της Γαλλίας - Γερμανίας, έπλεξε το εγκώμιο του ευρώ.

”Η νομισματική πολιτική του ευρώ κάνει τον ευρωπαίο πολίτη να αντιληφθεί τα πλεονεκτήματα σε επίπεδο εμπορίου, ανταγωνιστικότητας και επενδύσεων”, γράφει ο Τ. Μπλερ, χωρίς να εξηγεί ωστόσο για ποιο λόγο η χώρα και η κυβέρνησή του εμμένουν στον ευρωσκεπτικισμό και μένουν μακριά από την Ευρωπαϊκή Ενωση.

Οι αντιδράσεις από το εσωτερικό της Βρετανίας για τις στενές επαφές του πρωθυπουργού με τον μεγιστάνα τον ΜΜΕ, δεν είναι λίγες. Ο ίδιος ο Τόνι Μπλερ, όμως, φέρεται ως έχων την πεποίθηση ότι ο Μπερλουσκόνι θα είναι ο πρώτος πολιτικός από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος θα καταφέρει να μείνει στο τιμόνι της Ιταλίας για ολόκληρη πενταετία και συνεπώς η προσέγγισή του δεν θα είναι ευκαιριακή και επουσιώδης.

Αναφορικά με το περιεχόμενο της συνάντησης, οι δύο ηγέτες αναμένεται να καταλήξουν σε κοινή ανακοίνωση για θέματα απασχόλησης και ενέργειας στην Ευρώπη. Αναλυτικά, όπως ο άγγλος πρωθυπουργός άφησε να διαφανεί στην επιστολή του, σκοπεύει να θέσει στη συνάντηση το θέμα της ευελιξίας που (δεν) παρουσιάζει η ευρωπαϊκή αγορά εργασίας. Οι γνωρίζοντες, όταν ακούν ”ευέλικτη αγορά εργασίας” αναγνωρίζουν προθέσεις ελαστικοποίησης των όρων απολύσεων και προσλήψεων. Δεν είναι τυχαία η επιλογή του θέματος.

Τόσο η Γερμανία όσο και η Γαλλία έχουν ”δεμένα χέρια” στον τομέα πρόσληψη-απόλυση, καθώς η δύναμη των εργατικών συνδικάτων και η σχετική νομοθεσία τους αφήνει μικρά περιθώρια. Αυτό αφήνει περιθώρια στους δύο ηγέτες να επιδοθούν -ο καθένας για τους δικούς του λόγους- σε ενός είδος ”αντιπολίτευσης” ευρείας κλίμακας.

Κινούμενοι στο ίδια πνεύμα, Μπερλουσκόνι και Μπλερ αναμένεται να ζητήσουν την απελευθέρωση της ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας, τόσο στο φυσικό αέριο όσο και στον ηλεκτρισμό. Επίσης εύστοχη επιλογή. Με τη διαφορά ότι εδώ το πρόβλημα το έχει μόνο η Γαλλία, αφού, λόγω της κείμενης νομοθεσίας, τα ισχυρά συμφέροντα του δημόσιου τομέα στην παραγωγή και εκμετάλλευση ενέργειας είναι καθεστώς.