Η στρατηγική μεταφοράς επιτοκίου (carry trade) αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς μηχανισμούς παραγωγής «εύθραυστης» ρευστότητας στον κόσμο. Την αποκαλούμε «εύθραυστη» γιατί συνήθως εξαφανίζεται αν οι ευνοϊκές οικονομικές συνθήκες δώσουν τη θέση τους σε χρηματοοικονομική κρίση ή μεγάλη αναταραχή στις αγορές. Εδώ και δεκαετίες, αρκετοί συμμετέχοντες στις αγορές επωφελήθηκαν από την πολιτική των πολύ χαμηλών επιτοκίων της κεντρικής τράπεζας της Ιαπωνίας και την αδυναμία του γιεν. Τι έκαναν; Δανείζονταν πολύ φθηνά στο ιαπωνικό νόμισμα και αγόραζαν κινητές αξίες σε άλλα νομίσματα με υψηλότερα επιτόκια. Η διαφορά επιτοκίων ήταν το κέρδος τους.
Οι traders δανείζονταν σε γιεν γιατί κατανοούσαν ότι τα χαμηλά επιτόκια ήταν μονόδρομος για τους Ιάπωνες. Κι αυτό γιατί οι τελευταίοι ήθελαν να τονώσουν την οικονομία τους, η οποία υπέφερε από τον αποπληθωρισμό, και επιπλέον να αναχρηματοδοτήσουν φθηνά το τεράστιο δημόσιο χρέος της Ιαπωνίας, το οποίο ξεπερνά το 200% του ΑΕΠ.
Η αδυναμία του γιεν ήταν απόρροια αυτής της πολιτικής και δεν ενοχλούσε τις ιαπωνικές αρχές αφού βοηθούσε τις εξαγωγές της χώρας. Την καλωσόριζαν επίσης όλοι οι εμπλεκόμενοι στα carry trades γιατί έβγαζαν συχνά λεφτά τόσο από τη διαφορά των επιτοκίων όσο και από τη διολίσθηση του γιεν.
Όμως, η στρατηγική του carry trade με βάση το γιεν έχει καταστεί πιο επίφοβη πλέον και μερικοί την εγκαταλείπουν. Αυτό συμβαίνει γιατί ο πληθωρισμός στην Ιαπωνία έχει επανεμφανισθεί και η κεντρική τράπεζα ανεβάζει το επιτόκιο παρέμβασής της για να τον αντιμετωπίσει. Παράλληλα, οι αποδόσεις των ιαπωνικών ομολόγων έχουν αυξηθεί. Ο φόβος της ανατίμησης του γιέν λόγω της ανωτέρω επιτοκιακής πολιτικής επιδεινώνει το κλίμα.
Η ανατίμηση του γιεν δεν ανησυχεί μόνο τους traders αλλά και τις ΗΠΑ. Η τελευταία γνωρίζει ότι η Ιαπωνία είναι ο μεγαλύτερος κάτοχος αμερικανικών ομολόγων και θα μπορούσε να πουλήσει αρκετά από αυτά για να σταθεροποιήσει το γιεν. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι αποδόσεις των αμερικανικών ομολόγων θα αυξάνονταν περαιτέρω, επιδεινώνοντας το υφιστάμενο πρόβλημα χρέους των ΗΠΑ, που πλησιάζει τα 40 τρισ. δολάρια.
Αντιμέτωποι με την παραπάνω κατάσταση στην Ιαπωνία, ένας αυξανόμενος αριθμός carry traders, όπως αποκαλούνται εν συντομία, έχουν στραφεί στο ελβετικό φράγκο για χρηματοδότηση. Οι λόγοι είναι απλοί. Τα ελβετικά επιτόκια είναι κοντά στο 0%, δηλαδή χαμηλότερα σε σχέση με το γιεν, και η κεντρική τράπεζα της χώρας, η οποία δεν επιθυμεί την υπερβολική ανατίμηση του ελβετικού, θεωρείται ότι είναι έτοιμη να επέμβει.
Όπως επισημαίνουν traders, το κέρδος για όποιον δανείσθηκε σε ελβετικό φράγκο και αγόρασε μεξικανικά πέσο ήταν περίπου 4% τον προηγούμενο μήνα. Αν το νόμισμα δανεισμού ήταν το γιεν, το ίδιο trade θα απέφερε κέρδος 1,3% περίπου.
Φυσικά, ο κίνδυνος ανατίμησης του ελβετικού νομίσματος υπάρχει και μερικοί δεν λησμονούν τι συνέβη την προηγούμενη δεκαετία, όταν η κεντρική τράπεζα της Ελβετίας άφησε το φράγκο να ανατιμηθεί κάπου 30% έναντι του ευρώ. Όσοι είχαν πάρει δάνεια σε ελβετικό νόμισμα πρέπει να το θυμούνται.
Προς το παρόν, οι εμπλεκόμενοι στα carry trades δεν φαίνεται να ανησυχούν για κάτι τέτοιο αυτή την περίοδο.
Όμως, η ειρωνεία παραμένει. Ένα από τα ασφαλέστερα νομίσματα-καταφύγια σε περιόδους κρίσης χρησιμοποιείται πιο πολύ για να χρηματοδοτήσει επενδύσεις με ρίσκο.
ΥΓ: Στο σχεδιάγραμμα του Bloomberg μπορείτε να δείτε τις τεκμαρτές 3μηνες αποδόσεις από προθεσμιακά συμβόλαια συναλλάγματος σε διάφορα νομίσματα. Το ελβετικό νόμισμα έχει τη φθηνότερη και είναι αρνητική.
Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.