Δεν ξέρω αν το πήρατε είδηση αλλά χθες η απόδοση του 3μηνου εντόκου γραμματίου της Ιαπωνίας ανέβηκε στο 1,25%, κάτι που έχει να συμβεί εδώ και 31-32 χρόνια. Ακόμη, η απόδοση του 6μηνου έντοκου γραμματίου της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου σκαρφάλωσε στο 1,34% δηλαδή στο υψηλότερο σημείο των τελευταίων 31 ετών. Αν πάτε δυο-τρία χρόνια πίσω και ρίξετε μια ματιά θα διαπιστώσετε ότι οι αποδόσεις ήταν αρνητικές. Η ταχύτητα της επανατιμολόγησης των επιτοκίων των εντόκων και ομολόγων από την αγορά ίσως είναι πιο σημαντική γιατί θέτει σε κίνδυνο μια παγκόσμια, μεγάλη πηγή ρευστότητας (carry trade) λόγω των χαμηλών επιτοκίων της Ιαπωνίας.
Κάποιος θα έλεγε ότι η ιαπωνική αγορά ομολόγων δοκιμάζει την πίεση του αμερικανού υπουργού Οικονομικών κ. Μπέσεντ. Κι αυτό γιατί ο τελευταίος δεν θα ήθελε να δει ούτε την Ιαπωνία να πουλά αμερικανικά ομόλογα σ’ αυτή τη συγκυρία, ούτε μια μεγάλη δεξαμενή ρευστότητας να αρχίσει να στερεύει, οδηγώντας σε επαναπατρισμό κεφαλαίων.
Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ο πληθωρισμός χονδρικής στην Ιαπωνία «χτύπησε» 7,6% σε ετήσια βάση τον Αύγουστο. Η Ιαπωνία είναι εισαγωγέας πετρελαίου.
Όμως, ο επιμένων πληθωρισμός είναι παγκόσμιο φαινόμενο και δεν διαφαίνεται σημαντική αποκλιμάκωση σύντομα με τις τιμές του αργού, του ντίζελ και του φυσικού αερίου (LNG) στα ύψη. Στην Ελλάδα ανέβηκε στο 3,8% τον Αύγουστο, στην ευρωζώνη σε 3,3% και στις ΗΠΑ σε 3,4%.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι υψηλές τιμές του ντίζελ καθώς παίζουν σημαντικό ρόλο στις μεταφορές, την γεωργία και άλλους κλάδους. Κι αυτό γιατί η άνοδος της τιμής του ντιζελ τροφοδοτεί τις καταναλωτικές τιμές.
Όμως, η μεγάλη άνοδος της τιμής του ντίζελ, η σημαντική άνοδος της τιμής εμπορευμάτων, π.χ. βασικά μέταλλα, και η σημαντική άνοδος του κόστους δανεισμού για πολλές χώρες-ιδίως τις πιο υπερχρεωμένες- δεν δείχνουν να φοβίζουν τις χρηματιστηριακές αγορές. Όμως, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τις εκροές από μετοχικά funds και τις καθαρές εισροές σε ομολογιακά και ρευστών διαθεσίμων.
Μερικοί στρατηγικοί αναλυτές, όπως ο Μάικλ Χάρτνετ της BofA, μιλάνε για εφησυχασμό των συμμετεχόντων στα χρηματιστήρια. Αν έχουν δίκιο, τότε οι αγορές υποτιμούν τον κίνδυνο του στασιμοπληθωρισμού, ποντάροντας προφανώς στην εξαιρετική κερδοφορία των εισηγμένων επιχειρήσεων.
Με τις κεντρικές τράπεζες αναγκασμένες να ανεβάσουν τα επιτόκια παρέμβασης για να αντιμετωπίσουν τον πληθωρισμό και να μην πλήξουν την αξιοπιστία τους, οι πιθανότητες για μια σοβαρή επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης με τον πληθωρισμό σε σχετικά υψηλά επίπεδα εμφανίζονται αυξημένες.
Είναι το σενάριο του στασιμοπληθωρισμού το οποίο όλοι ξορκίζουν αλλά δεν μπορεί να αγνοηθεί όσο η μεγάλη αύξηση της παραγωγικότητας λόγω ΑΙ δεν έχει γίνει ακόμη αισθητή.
Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.