Μ. Χατζηδάκης: Κλείστε την Ολυμπιακή, τώρα!

Ο κ. Μάνος Χατζηδάκης, υπεύθυνος Επενδυτικής Στρατηγικής της Πήγασος ΑΧΕΠΕΥ, καταγράφει με γλαφυρό τρόπο την πρόσφατη εμπειρία της πτήσης του με την Ολυμπιακή, αναλύει τα προβλήματα και καταρρίπτει ένα-ένα όλα τα επιχειρήματα υπέρ του ”εθνικού αερομεταφορέα”, ενώ υπόσχεται την... ψήφο του σε όποιον υποσχεθεί ότι θα την κλείσει.

Δημοσιεύθηκε: 12 Ιουλίου 2007 - 08:01

Μ. Χατζηδάκης: Κλείστε την Ολυμπιακή, τώρα!

του Μ. Χατζηδάκη*

Αφορμή για αυτό το άρθρο** αποτελεί μια πρόσφατη εμπειρία μετακίνησής μου από το νησί της Σαντορίνης.

Σάββατο βράδυ και το εισιτήριο που κρατάω έχει ώρα αναχώρησης 22:30 από τη Σαντορίνη προς το ”Ελ. Βενιζέλος”. Οι καιρικές συνθήκες ήταν άριστες και η προγραμματισμένη διάρκεια πτήσης 35 λεπτά. Πιθανόν να μην έχει και πολλή σημασία, αλλά όταν κάποιος επιλέγει να ταξιδέψει με αεροπλάνο στα ελληνικά νησιά, μάλλον θα έχει κάποιους ειδικούς λόγους πίεσης χρόνου ή απλώς θα προτιμά τη μικρότερη ταλαιπωρία που συνεπάγεται η συμπίεση του χρόνου του ταξιδιού.

Ανεξάρτητα όμως από τα κίνητρα του καθενός, η διαφορά ποιότητας και εξυπηρέτησης για κάποιον που έχει ταξιδέψει και με άλλες εταιρίες γίνεται αμέσως αντιληπτή από τη στιγμή που θα πάρει το εισιτήριο στο χέρι.

Το βράδυ λοιπόν του περασμένου Σαββάτου η πτήση της Ολυμπιακής 561 από Θήρα προς ”Ελ. Βενιζέλος” έφυγε με ”μόλις” 80 λεπτά καθυστέρηση.

Λόγω της ”ασταθούς φήμης” της εταιρίας, πολλοί από τους επιβάτες προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με τα γραφεία της εταιρίας στη Σαντορίνη, προκειμένου να προετοιμαστούν για κάθε ”απρόβλεπτο” γεγονός που θα άλλαζε τη στιγμή της αναχώρησης, αφού η ώρα της πτήσης ήταν κάπως προχωρημένη.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, οι τηλεφωνικές θυρίδες της εταιρίας ήταν κλειστές, πολλές εξ αυτών γεμάτες μηνύματα και η μοναδική επιλογή πληροφόρησης (παρά τη φιλότιμη προσπάθεια των υπαλλήλων της πολιτικής υπηρεσίας του αεροδρομίου να βρουν κάποιον υπεύθυνο) που θα μπορούσε να έχει κανείς για την τύχη του ταξιδιού ήταν να πάει στο αεροδρόμιο και να ρωτήσει τι ακριβώς συμβαίνει.

Με τη μόνη διαφορά ότι ακόμα και μία ώρα πριν από την προκαθορισμένη ώρα αναχώρησης της πτήσης κανείς από τους υπαλλήλους της εταιρίας δεν γνώριζε πού βρίσκεται και τι ώρα θα φθάσει το αεροπλάνο.

Αν και το αεροπλάνο δεν γέμισε, η πτήση έφθασε στην Αθήνα στις 12:25 (αντί της καθορισμένης 23:05) και λόγω της καθυστέρησης στο αεροδρόμιο της Σαντορίνης η είσοδος στο αεροπλάνο έγινε με τον κλασικό τρόπο μπουλουκιού (φωνές, σπρωξίματα και τσαλαπάτημα στον αεροδιάδρομο) που διέπει τις ελληνικές υπηρεσίες.

Οι επιβάτες της πτήσης ήταν ως επί το πλείστον τουρίστες καθώς και ένας τραυματίας, ο οποίος παρελήφθη από ασθενοφόρο κατά την άφιξη του αεροπλάνου στην Αθήνα. Από τους τουρίστες πολλοί αλλοδαποί είχαν ανταπόκριση με άλλη πτήση με ώρα αναχώρησης την ώρα που το αεροπλάνο μας έφθασε στο ”Ελ. Βενιζέλος” με κίνδυνο να χάσουν δρομολόγια που εκτελούνται μία φορά την εβδομάδα!

Αν δεν ήταν η Ολυμπιακή Αεροπορία, αυτό το δρομολόγιο δεν θα είχε πραγματοποιηθεί από κάποιον εγχώριο αερομεταφορέα, αφού η Aegean ακύρωσε παρόμοια πτήση ένα μήνα νωρίτερα λόγω λιγοστών κρατήσεων.

Αυτό σε καμιά περίπτωση δεν νομιμοποιεί μια εταιρία να συμπεριφέρεται ως απόλυτος ηγεμών των αιθέρων και να παραδίδει ένα προϊόν σε πλήρη απαξίωση. Και δεν είναι που για ένα δρομολόγιο 35 λεπτών η πτήση καθυστερεί τον διπλάσιο χρόνο από αυτόν που θα έκανε να πάει και να έρθει.

Οι καθυστερήσεις είναι πλέον κοινή πρακτική (σε όλους σχεδόν τους προορισμούς) και δεν υπάρχει πλέον το επιχείρημα της κακής διαχείρισης του αεροδρομίου του Ελληνικού για να κρυφτεί κανείς πίσω από την ανεπάρκειά του.

Το επιχείρημα της στρατηγικής παρουσίας του εθνικού αερομεταφορέα αποτελεί πλέον έναν μύθο, αφού δεν προσφέρει το παραμικρό όφελος στη χώρα μας.

Επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό με 500 χιλιάδες ευρώ την ημέρα, οι καθυστερήσεις είναι θεσμός και δημιουργούν πρόβλημα και κόστος στους μετακινούμενους, οι τουρίστες ”απολαμβάνουν” υπηρεσίες τριτοκοσμικής χώρας που υποτίθεται ότι υποστηρίζει τις τουριστικές της υποδομές, αφού της αποφέρουν περίπου το 8% του ΑΕΠ.

Παράλληλα νοθεύει τον ανταγωνισμό, καταστρέφει κάθε προσπάθεια ιδιωτικής ή άλλης πρωτοβουλίας και εθίζει το ανθρώπινο παραγωγικό δυναμικό στη λογική του Δημοσίου, αφού ουδείς αναλαμβάνει την ευθύνη για τίποτα.

Και, σε τελική ανάλυση, τι φταίει ο καθένας μας να ”επιδοτεί έμμεσα” τις μετακινήσεις αναψυχής προς Μύκονο, Σαντορίνη, Ρόδο ή άλλους τουριστικούς προορισμούς;

Δεν είναι αυτό κοινωνική αναλγησία όταν το κράτος δεν μπορεί να κάνει τίποτα για τις πραγματικά άγονες γραμμές όπου δρομολόγια πλοίων πραγματοποιούνται μία φορά την εβδομάδα;

Το πρόβλημα της Ολυμπιακής όμως δεν είναι οικονομικό. Είναι πρόβλημα νοοτροπίας. Η Ολυμπιακή Αεροπορία είναι μια κακή εταιρία γιατί έχει οργανωθεί από μέτριους μάνατζερ και η πολιτική παρέμβαση ήταν πάντα παρούσα σε όλες τις φάσεις της αναδιάρθρωσής της.

Κλείστε την Ολυμπιακή τώρα, κύριοι. Φτάνει πια, δεν σώζεται το μαγαζί έτσι. Αυτός που θα το υποσχεθεί να το κάνει θα έχει και την ψήφο μου στις επόμενες εκλογές!

*Υπ. Επενδυτικής Στρατηγικής Πήγασος ΑΧΕΠΕΥ

**Το άρθρο απηχεί προσωπικές απόψεις

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.