Αντ. Κεφαλάς: Ο βασιλιάς είναι θεόγυμνος

Η κατάρρευση του κρατικού μηχανισμού, σε κάθε επίπεδο πλην του κοινοτικού, αποδεικνύει πλέον νομοτελειακά πως η Ελλάδα δεν είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του 21ου αιώνα σε κανένα επίπεδο. Η οικονομία δεν είναι ανταγωνιστική, οι υποδομές χωλαίνουν. Η κομματικοκρατία ζει και βασιλεύει. Γράφει ο Αντ. Κεφαλάς.

Δημοσιεύθηκε: 7 Σεπτεμβρίου 2007 - 16:41

Αντ. Κεφαλάς: Ο βασιλιάς είναι θεόγυμνος

του Aντώνη Kεφαλά

Στον απόηχο των πυρκαγιών, ανώτατο κυβερνητικό στέλεχος είπε ότι βρισκόμαστε, πλέον, ως χώρα μπροστά σε ανατροπές. Οι εκλογές θα δώσουν μία πρώτη ένδειξη αν η αισιοδοξία του είναι βάσιμη. Η κατάρρευση του κρατικού μηχανισμού, σε κάθε επίπεδο πλην του κοινοτικού, αποδεικνύει πλέον νομοτελειακά πως η Ελλάδα δεν είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του 21ου αιώνα. Σε κανένα επίπεδο.

Απομένει να δούμε αν η τεράστια καταστροφή στην Πελοπόννησο και στην Εύβοια θα καταφέρει να ξυπνήσει το φιλότιμο και τη δημιουργική διάθεση στον πολιτικό κόσμο και να ξεκινήσει η ανασυγκρότηση όχι αυτών των δύο περιοχών, αλλά ολόκληρης της χώρας. Σε κάθε επίπεδο.

Τα σημερινά μας χάλια

Παρά την πρόοδό της, η οικονομία μας εξακολουθεί να μην είναι ανταγωνιστική σε διεθνές επίπεδο. Το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών που ανέρχεται στο 12% του ΑΕΠ το αποδεικνύει - όσο κι αν προσπαθούν να αποδείξουν το αντίθετο με επικοινωνιακά και άλλα τεχνάσματα διάφοροι υπουργοί, όπως οι κ. Σιούφας και Παπαθανασίου.

Οι υποδομές μας εξακολουθούν να χωλαίνουν, καθώς κυριαρχεί το δίδυμο των καθυστερήσεων και του μεγάλου συγκριτικά με άλλες χώρες της Ευρώπης κόστους. Η Ισπανία έφτιαξε οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο με τα λεφτά του Γ΄ ΚΠΣ μέσα σε επτά χρόνια.

Εμείς προσπαθούμε να φτιάξουμε την Εγνατία εδώ και τριάντα χρόνια και τον Μαλιακό εδώ και είκοσι - για να αναφέρουμε δύο μόνο παραδείγματα. Τα λιμάνια μας είναι απαρχαιωμένα - όπως μπορεί να διαβεβαιώσει και να αποδείξει η διοίκηση του ΟΛΠ. Η ΔΕΗ λειτουργεί στο πρώτο μέρος του 20ού αιώνα και όχι στον 21ο. Σιδηροδρόμους δεν έχουμε. Και στο περιβάλλον ασελγούμε χοντρά και συστηματικά.

Τα δημόσια οικονομικά περπατούν στην κόψη του ξυραφιού. Ήδη, με αφορμή τις φωτιές ξεκίνησε η συζήτηση για να εξαιρεθούμε από την αυστηρή πειθαρχία του Συμφώνου Ανάπτυξης και Σταθερότητας. Αν επανεκλεγεί, οι φωτιές θα είναι δώρο για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας -η οποία έχει φέρει τον προϋπολογισμό στα όρια της κρίσης με τις προεκλογικές παροχές- και βαρίδι για μια κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που δεν θα ξέρει πώς να πάρει πίσω τις υποσχέσεις.

Εξάλλου, η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα δώσει το έναυσμα για την επόμενη δημοσιονομική κρίση, ενώ οι δημόσιες επιχειρήσεις -ιδιαίτερα αυτές που επιβλέπονται (κατ’ ευφημισμό) από τον... Μισέλ Λιάπη- απλώς χρεώνουν όλους εμάς και μας δίνουν στραγάλια σε αντάλλαγμα.

Το ΕΣΥ είναι τιναγμένο στον αέρα, όπως καθημερινά διαπιστώνουν όλοι οι πολίτες. Το ίδιο και το ΙΚΑ. Το μόνο που δεν κάνει ο ΟΑΕΔ του κ. Βερναρδάκη είναι να φροντίζει τους ανέργους. Πάντως φροντίζει τα ”γαλάζια παιδιά”.

Το συνδικαλιστικό κίνημα παραμένει καθηλωμένο στο χρονοντούλαπο του πρώτου μέρους του 20ού αιώνα. Μάχεται για να διατηρήσει τις υπάρχουσες θέσεις εργασίας, ενώ θα όφειλε να φροντίσει για την επιβίωσή του, μαχόμενο μαζί με τους εργοδότες για τον περιορισμό του κράτους, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, τη μετεκπαίδευση και τον έλεγχο της κομματικοκρατίας.

Η κομματικοκρατία ζει και βασιλεύει. Διαχέεται σε κάθε πτυχή και φάση της ζωής, της κοινωνίας, της καθημερινότητας. Η δημόσια διοίκηση έχει αποκτήσει τη δική της αυτόνομη και υπερκομματική δυναμική - καθώς μέσω της διαρκούς γραφειοκρατικής επέκτασης διασφαλίζει την επιβίωση και την ισχύ της. Η διαπλοκή είναι ενδημική και η διαφθορά έχει αποκτήσει τη μορφή επιδημίας.

Πυρκαγιές και χρηματιστήριο

Η κρίση του χρηματιστηρίου δεν έχει τελειώσει. Τώρα αρχίζει. Με 400 δισ. δολάρια σε υποβαθμισμένα στεγαστικά τα οποία θα πρέπει να αρχίσουν να πληρώνουν από την 1η Οκτωβρίου 2007 τοκοχρεολύσιο αυξημένο κατά 30%, τα δύσκολα είναι μπροστά μας. Κρίσιμο σημάδι είναι η άρνηση των τραπεζών να δανείζουν η μία την άλλη. Αυτό δείχνει πως ούτε οι ίδιες γνωρίζουν τους κινδύνους που ελλοχεύουν στα διάφορα πολύπλοκα χρηματοπιστωτικά προϊόντα.

Παράλληλα, τα hedge funds αντιμετωπίζουν πίεση στη ρευστότητά τους από δύο πλευρές: οι μεν τράπεζες και τα broker houses έχουν περιορίσει δραστικά το ύψος των δανείων που τους δίνουν, ενώ, από την άλλη, επενδυτές που αισθάνονται ανασφαλείς ρευστοποιούν τις θέσεις τους. Η χαμηλή ρευστότητα είναι ανάθεμα για τα hedge funds, τα οποία ουσιαστικά βγάζουν λεφτά με βάση την ικανότητά τους να επισημαίνουν τις διάφορες ”ανωμαλίες” των αγορών.

Το ελληνικό χρηματιστήριο εξακολουθεί να είναι ρηχό και παράλληλα ελέγχεται ουσιαστικά από τους ξένους. Το απλό φτάρνισμα στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ, στην Ασία, θα φέρει γρίπη στην Ελλάδα. Οι πυρκαγιές θεωρητικά θα όφειλαν να ευνοήσουν κάθε κλάδο και επιχείρηση που έχει την προοπτική να ασχοληθεί με την ανασυγκρότηση της περιοχής.

Επειδή, όμως, στην Ελλάδα η όποια ανασυγκρότηση καθυστερεί τραγικά, είναι άναρχη και εξαρτάται από το φαύλο κράτος, τα όποια οφέλη μάλλον θα είναι θεωρητικά παρά πρακτικά και θα χαθούν μέσα στην ευρύτερη εικόνα μιας αγοράς που κυριαρχείται από ”αρκούδες”...

---Η πολιτική και ο εκσυγχρονισμός της πυρκαγιάς

Μετά τις μεγάλες ανατροπές του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Ανδρέα Παπανδρέου, καμία κυβέρνηση δεν κατάφερε να κάνει ουσιαστικά βήματα για τον εκσυγχρονισμό της χώρας. Μερική εξαίρεση αποτελεί η πρώτη τετραετία Σημίτη -με την υποσημείωση ότι μέρος της προόδου ήταν εικονικό- λογιστικό.

Η διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πάντως δεν επανίδρυσε το κράτος. Μάλλον το κράτος επανίδρυσε τη Νέα Δημοκρατία - η οποία εύκολα διολίσθησε στα πρότυπα του ιστορικού παρελθόντος της: κομματικοκρατία, κρατισμός, ελιτισμός, αγνωμοσύνη, παρελθοντολογία.

Η επίκληση για νωπή και ισχυρή πλειοψηφία που θα κάνει μεταρρυθμίσεις είναι αστεία. Η Νέα Δημοκρατία είχε ισχυρή και νωπή πλειοψηφία που ο νόμος Σκανδαλίδη ποτέ δεν θα της δώσει. Όσο για τις μεταρρυθμίσεις, ποιες έκανε και ποιος την εμπόδισε να κάνει άλλες;

Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει καταφέρει να ξεφύγει από το τραύμα της απώλειας της εξουσίας.

Φέροντας ακόμη τα βαρίδια της τετραετίας 2000 - 2004, υιοθέτησε τη θεωρία για ”παρένθεση της δεξιάς” και αντί να κάνει την αυτοκριτική του και να προχωρήσει στον ριζικό εκσυγχρονισμό του, προτίμησε να κινηθεί περιστασιακά ως προς το πρώτο και αδύναμα ως προς το δεύτερο.

Αν πάρει ξανά τώρα την εξουσία, θα ισοδυναμεί με επιστροφή στο παρελθόν, χωρίς το όφελος του μαθήματος που έχει εμπεδωθεί.

Η ελληνική πολιτεία δεν μπορεί να προχωρήσει στον δρόμο του εκσυγχρονισμού κάτω από το λάβαρο της σταθερότητας του δικομματικού συστήματος και της εναλλαγής στην εξουσία. Απέδειξε ότι δεν έχει την ωριμότητα αυτή - τουλάχιστον με τις συνθήκες της κομματικοκρατίας που επικρατούν.

Με τους κοινωνικούς εταίρους να καλούνται να παίξουν έναν διακοσμητικό ρόλο, διότι αλλιώς υπονομεύουν την κομματική κυριαρχία και την πρωθυπουργική παντοδυναμία. Με τη Βουλή στον ρόλο της σφραγίδας και με τις περισσότερες ανεξάρτητες αρχές σε ρόλο κομματικού παράγοντα.

Αν η πυρκαγιά πρόκειται να φέρει ένα αποτέλεσμα, αυτό θα πρέπει να είναι η πεντακομματική Βουλή και η υποχρεωτική συνεργασία των κομμάτων και των κοινωνικών εταίρων για να προοδεύσει ο τόπος.

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.