Η... σιωπή των τραπεζιτών

Η αγορά κατακρημνίζεται, οι τραπεζικές μετοχές καταποντίστηκαν, οι φήμες για επισφάλειες, μειωμένα κέρδη και κεφαλαιακή επάρκεια δίνουν και παίρνουν. Κι όμως, υποστηρίζει ο Γ. Παπανικολάου, οι τραπεζίτες ”σφυρίζουν αδιάφορα” επιλέγοντας... ενίοτε την οδό των ”επιλεκτικών διαρροών” για όσα τους... βολεύουν.

Δημοσιεύθηκε: 9 Οκτωβρίου 2002 - 12:14

του Γιώργου Παπανικολάου

Οι διαρροές προς τον Τύπο κατά το τελευταίο διάστημα, σύμφωνα με τις οποίες οι ”καλοί” τραπεζίτες θα παρακολουθήσουν στενά εφ’ εξής τους ”κακούς” επιχειρηματίες πιέζοντάς τους να... εξορθολογιστούν, δεν αποτυπώνει τίποτα περισσότερο από την ανησυχία ενός συστήματος που παραπαίει.

Κι αν οι δυσκολίες των δανεισμένων επιχειρήσεων είναι το ένα σκέλος του θέματος, υπάρχουν πολύ περισσότερα σκέλη στο πρόβλημα των περισσοτέρων μεγάλων (κυρίως) τραπεζικών ομίλων.

Η ρίζα του προβλήματος δεν μπορεί βέβαια παρά να αναζητηθεί κατά την περίοδο του 1999-2000, στη διάρκεια του οποίου οι ηγεσίες των τραπεζών και τα ανώτερα στελέχη εκμεταλλεύθηκαν στο έπακρο τη συγκυρία, προς όφελος του τότε (γρήγορου) κέρδους και εις βάρος των... μελλοντικών!!!

Τώρα τα ίδια ακριβώς πρόσωπα (διότι τελικά η ευθύνη πάντα πρόσωπα βαρύνει) επιχειρούν να απολογηθούν –κατόπιν εορτής- διότι δεν προειδοποίησαν ως όφειλαν για την καθίζηση στα κέρδη τους.

Κι αν απολογούνται για τότε, δεν παύουν και τώρα να τηρούν σιγή ιχθύος για τα αποτελέσματα που αναμένουν, τόσο για το 2002 όσο και για το 2003, αποφεύγοντας στην πράξη να καθοδηγήσουν αποτελεσματικά τόσο τους αναλυτές, όσο και το επενδυτικό κοινό, με την έκδοση ενός σαφούς profit warning, ενός θεσμού που πολύ κακώς δεν εφαρμόζεται με νομική ρύθμιση στη Σοφοκλέους.

Πόσο όμως μπορεί να πείσουν τα ίδια πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν το 1999 αποσπώντας –τότε- διθυραμβικές κριτικές, ότι είναι ικανά να απεγκλωβίσουν από το τέλμα τους ομίλους που διοικούν και στελεχώνουν; Πώς εκείνοι που αναλάμβαναν ως σύμβουλοι και ανάδοχοι δημόσιες εγγραφές με τερατώδεις αποτιμήσεις, θα μας πείσουν τώρα ότι ξέρουν τις πραγματικές αξίες;

Πώς μπορούν να μας πείσουν εκείνοι που δάνειζαν αφειδώς τους παραπαίοντες επιχειρηματίες, τα προηγούμενα χρόνια, (με ποιες καλύψεις, με ποιες εισηγήσεις και για ποιους λόγους;) ότι τώρα θα τους ”καθοδηγήσουν” αποτελεσματικά;

Το μέγεθος της καχυποψίας που περιβάλλει πλέον τους άλλοτε διατελούντες στο ”απυρόβλητο” (ας μην ξεχνάμε ότι ο πρόεδρος της Εμπορικής, κ. Στουρνάρας, δεν παρέλειψε σε πρόσφατη τηλεοπτική παρουσία του να επισημάνει αυτάρεσκα τον κυρίαρχο ρόλο των τραπεζών σε αυτό που αποκαλούμε ”οικονομικό σύστημα”) καθίσταται προφανές από τις αναλύσεις των επαγγελματιών της αγοράς.

Χαρακτηριστικό ίσως παράδειγμα, τελευταίο σχόλιο της ΩΜΕΓΑ ΑΧΕΠΕΥ, οι συντάκτες του οποίου προσδιορίζουν τα μεγάλα ανοικτά ερωτήματα της αγοράς:

- Ποιά θα είναι η κερδοφορία των τραπεζών κατά το δεύτερο εξάµηνο του έτους και τι πιθανολογείται για το 2003;

- Τι επιπτώσεις θα έχει στα μεγέθη των τραπεζών η εφαρµογή των ∆ιεθνών Λογιστικών Προτύπων;

- Σε ποιο βαθµό αυξάνονται οι επισφάλειες από την επιθετική πιστωτική πολιτική µε στόχο τη αύξηση των μεριδίων;

* Σε ποιο βαθµό αντιµετωπίζουν πρόβληµα από τα ”µετοχοδάνεια” που δεν εξυπηρετούνται και παράλληλα δεν έχουν επαρκείς εξασφαλίσεις λόγω της δραµατικής υποχώρησης των τιµών των µετοχών;

Επιπλέον, ερωτήματα προκαλεί, όπως επισημαίνεται στο ίδιο σχόλιο, η ”σιγή ιχθύος” των διοικήσεων των τραπεζών των οποίων ”οι μετοχές υπέστησαν την απαξιωτική μεταχείριση των προηγούµενων ηµερών, γεγονός που επιτρέπει τη διαµόρφωση σεναρίων αρνητικού χαρακτήρα σε σχέση µε την πραγµατική περιουσιακή κατάσταση των τραπεζών !!!

Kι όμως οι τραπεζίτες εξακολουθούν να σιωπούν... εφ όλης της ύλης, για τα μετοχοδάνεια και τα επισφαλή δάνεια, για τα αποτελέσματα τους και για τις ευθύνες που ενδεχομένως κάπου θα έπρεπε να αποδοθούν και ”εντός των τειχών” τους.

Αυτή είναι μία ακόμη διαφορά σε σχέση με τις μεγάλες αγορές του εξωτερικού στις οποίες ακόμη και σήμερα πολύ θα... θέλαμε να ανήκουμε...

Η ώρα της πραγματικής εξυγίανσης της αγοράς, (που προϋποθέτει βεβαίως τη διαφάνεια και το σεβασμό στον επενδυτή) αν κρίνουμε από τον ”κυρίαρχο ρόλο” των τραπεζών, μάλλον... αργεί.

Y.Γ. Μια σειρά από ”βολικές λύσεις” ετοιμάζονται. Εταιρικά ομόλογα (τα οποία στο εξωτερικό…καταποντίζονται), τιτλοποίηση υποχρεώσεων... γενικώς, κι αναπροσαρμογή της αξίας των ακινήτων των τραπεζών. Έως ότου δούμε ενδεχομένως και τη ”φούσκα” των ακινήτων να καταρρέει!!!

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.