Το «μπλε κύμα» και στα δύο σώματα του Αμερικανικού Κοινοβουλίου, για την επίσημη Ρωσία, παρά την εσωτερική αποδυνάμωση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, δεν είναι ένα γεγονός που θα αλλάξει κάτι, ως φαίνεται, στις σχέσεις των δύο χωρών. Κυρίως δε, στις επαφές και συνεννοήσεις των δύο προέδρων. Αυτή είναι μια ανεπίσημη διαπίστωση που κυκλοφορεί στο άμεσο περιβάλλον του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.
Ερωτηθείς στις 5 Οκτωβρίου από Ρώσους δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια της εβδομαδιαίας ενημέρωσής του, ο Ντμίτρι Πεσκόφ ήταν λακωνικός στην απάντησή του. «Ο Πρόεδρος Τραμπ θα συνεχίσει να ασκεί τα προεδρικά του καθήκοντα και το ίδιο ισχύει στην εξωτερική του πολιτική. Όλα τα άλλα είναι εσωτερικές υποθέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών», είπε πριν κλείσει το θέμα.
Μέχρι σήμερα, αυτή παραμένει η μόνη απάντηση των ανθρώπων του Κρεμλίνου στο αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών, το οποίο ορισμένοι αποκαλούν ιστορικό. Και εξηγείται εύκολα από την επιθυμία της Μόσχας να συνεχίσει να χαϊδεύει τον ένοικο του Λευκού Οίκου, ειδικά τη στιγμή που ο τελευταίος τους δίνει συνεχώς εγγυήσεις για την καλή του διάθεση απέναντί τους.
Και αυτή η τελευταία δεν είναι απλό σχήμα λόγου. Διότι πέρα από την κριτική που ασκείται στον Ουκρανό πρόεδρο Βλαντιμίρ Ζελένσκι, έχουν χαλαρώσει οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας και δεν είναι λίγα τα κολακευτικά λόγια που απευθύνονται στον Βλαντιμίρ Πούτιν. Κατά την τελευταία του επίσκεψη στη Ρωσία, ο ειδικός απεσταλμένος του Λευκού Οίκου Steve Witkoff τον περιέγραψε ως «ανθρωπιστή». Όλα αυτά είναι βάλσαμο στην καρδιά του άρχοντα του Κρεμλίνου.
Όμως η σχέση του Λευκού Οίκου με τη σημερινή Ρωσία δεν σταματά σε αυτό το σημείο. Έχει και άλλες λιγότερο γνωστές διαστάσεις, οι οποίες έχουν ισχυρή γεωπολιτική σημασία. Το περιβάλλον Τραμπ στηρίζει και τους πολεμοκάπηλους στη Ρωσία. Αυτούς που ονομάζονται «Z-patriots» και οι οποίοι χαίρουν άκρας ελευθερίας στη ρωσική πολιτική σκηνή.
Επικεφαλής ανάμεσά τους είναι ο πρώην πρόεδρος και δεξί χέρι του Κρεμλίνου Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Πρώην φιλελεύθερος και μεταρρυθμιστής, αυτός ο άνθρωπος, σύμφωνα με τον αστικό μύθο της Μόσχας, πράττει ό,τι μπορεί για να κάνει τον μέντορά του Βλαντιμίρ Πούτιν να ξεχάσει τις χειρονομίες προσέγγισης με τη Δύση κατά τη διάρκεια της θητείας του μεταξύ 2008 και 2012.
Σε ανάρτησή του στο ρωσικό δίκτυο Max, το τοπικό αντίστοιχο του Telegram, υπενθυμίζει στο κοινό του (διαβάζεται από εκατομμύρια συνδρομητές στη Ρωσία) ότι όσον αφορά την Ουκρανία «πολύ χρήσιμες διαβουλεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη με την τρέχουσα κυβέρνηση των ΗΠΑ».
Υπό αυτές τις συνθήκες, ο πρώην Ρώσος πρόεδρος θεωρεί το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών «δευτερεύον θέμα», απαριθμεί όμως τα εμπόδια που θα μπορούσαν να θέσουν οι Δημοκρατικοί στην έναντι της Ρωσίας τρέχουσα πολιτική του Τραμπ.
«Όσο για εμάς, ανεξάρτητα από όλες αυτές τις εκλογές που λαμβάνουν χώρα σε αυτή τη μακρινή Αμερική, πρέπει να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τις εξελίξεις και έχουμε καθήκον: να συντρίψουμε τον εχθρό στο πεδίο της μάχης μέχρι την πλήρη νίκη», γράφει ο Ντιμίτρι Μεντβέντεφ και όποιος θέλει ας καταλάβει τι εννοεί.
Παράλληλα, όμως, και αυτό έχει σημασία, «οι προσπάθειες για ειρήνη» στην Ουκρανία συνεχίζονται όχι όμως στο Οβάλ Γραφείο, αλλά σε αυτό της Πρώτης Κυρίας. Η τελευταία, δύο μέρες μετά τις ενδιάμεσες εκλογές, δέχθηκε στο γραφείο της εκπροσώπους των δύο εμπολέμων για πρώτη φορά από την αρχή του πολέμου, αφού ζήτησε κατάπαυση του πυρός στην πόλη Ολέσκι, στην πρώτη γραμμή του Ντονμπάς, Ρώσοι και Ουκρανοί συμφώνησαν σε μια υψηλού επιπέδου εκκένωση αμάχων.
Στο Κρεμλίνο αρέσει να τονίζουν τη συμμετοχή της Μελάνια Τραμπ σε αυτού του είδους τις θεαματικές επιχειρήσεις, που οι Ουκρανοί θεωρούν αναγκαίο κακό για να μην προκαλέσουν, για άλλη μια φορά, την οργή του συζύγου της, Ντόναλντ.
Έτσι, στις 5 Νοεμβρίου, στο γραφείο της Πρώτης Κυρίας, είδαμε τον απεσταλμένο του Κρεμλίνου, επιχειρηματία Kirill Dmitriev, να επαινεί τις προσπάθειές της «για την ειρήνη», και να πλαισιώνεται από κάποια Yana Lantrova, η οποία κατέχει την απίθανη θέση της ειδικής εκπροσώπου του Ρώσου προέδρου για το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ας σημειωθεί, όμως, ότι η συνάδελφός της, Maria Lvova-Belova, υπεύθυνη για τα δικαιώματα των παιδιών, υπόκειται σε ένταλμα σύλληψης από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) για τον ρόλο της στην αναγκαστική απέλαση νεαρών Ουκρανών στη Ρωσία.
Πέρα όμως από το Γραφείο της Μελάνια Τραμπ και τα φληναφήματα που εκπηγάζουν από αυτό, σήμερα η ρωσική διπλωματία αλλά και ο ίδιος ο Βλαντιμίρ Πούτιν, υποθέτουμε, κοιτάζουν ήδη μπροστά στο Shenzhen της Κίνας, όπου θα πραγματοποιηθεί σύνοδος κορυφής Apec στις 18 και 19 Νοεμβρίου.
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι προσκεκλημένος, όπως και ο Ντόναλντ Τραμπ. Η ιδέα μιας συνάντησης, υπό το καλοπροαίρετο βλέμμα του Σι Τζινπίνγκ, κερδίζει έδαφος και συνίσταται στην εκκόλαψη μίας νέας Γιάλτας για να βάλει τάξη στον «πολυπολικό» γεωπολιτικά κόσμο που ονειρεύεται η Μόσχα;
Αυτή είναι και η γεωπολιτική πρόκληση των προσεχών εβδομάδων. Μετά την ταπεινωτική για τον ίδιο ήττα του στις ενδιάμεσες εκλογές, με ποιο όραμα πηγαίνει ο Τραμπ στην Κίνα; Αυτό του πώς θα κερδίσει έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο, όπως πέτυχε ο Ρεπουμπλικάνος Ρόναλντ Ρήγκαν, ή πώς θα αποφύγει έναν πρόσθετο καταποντισμό;
Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.