Η Σοφοκλέους, η ”αγορά” και οι πύλες της κολάσεως

Δικαστικές επεμβάσεις, δημοσιεύματα πρωτοφανούς αγριότητας και ζωηρές φήμες για νέες δυσμενείς εξελίξεις, συνθέτουν ένα νοσηρό κλίμα γενικευμένης ”συμπλοκής” συμφερόντων που απειλεί να ανοίξει τις ”πύλες της κολάσεως”, υποστηρίζει ο Γιώργος Παπανικολάου

Δημοσιεύθηκε: 28 Φεβρουαρίου 2002 - 14:23

Η Σοφοκλέους, η ”αγορά” και οι πύλες της κολάσεως

του Γιώργου Παπανικολάου

Ολοένα και σοβαρότερες γίνονται οι παρενέργειες στη Σοφοκλέους αλλά και ευρύτερα στην οικονομική και πολιτική ζωή, από τη σύγκρουση ανάμεσα σε αντίπαλα επιχειρηματικά, εκδοτικά και πολιτικά συμφέροντα.

Δημοσιεύματα που φανερά έχουν στόχο να προκαλέσουν αρνητική επίδραση ή και ”επεμβάσεις” εναντίον συγκεκριμένων επιχειρηματιών και των συμφερόντων τους, συνδυάζονται με δικαστικές πρωτοβουλίες, που στην καλύτερη των περιπτώσεων εμφανίζονται να είναι ”ετεροχρονισμένες” και ουσιαστικά ”κατόπιν εορτής”.

Σε πολιτικό επίπεδο, η κυβέρνηση επιχειρεί τώρα να στρέψει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης προς ”τα πραγματικά προβλήματα της χώρας”, ανοίγοντας το φάκελο του ασφαλιστικού, του φορολογικού κ.λπ., για μία εισέτι φορά, συναντώντας από την πρώτη στιγμή την αντίδραση του συνδικαλισμού.

Το πιο εντυπωσιακό όμως στοιχείο αυτής της αντίδρασης, είναι η κάθετη άρνηση των εργαζομένων να δεχθούν αυτό που αποκαλούν ”ιδιωτική διαχείριση” στα αποθεματικά των ταμείων. Μία άρνηση που αναμφίβολα σχετίζεται με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα.

Η λεγόμενη ”αγορά” βρίσκεται λοιπόν και αυτή αντιμέτωπη με τα επίχειρα των επιλογών της. Υστερα από το ”μεγάλο φαγοπότι” της Σοφοκλέους, την εξοργιστική ”παράκαμψη” άγραφων και μη νόμων, τη βουλιμία με την οποία έπεσαν στο τραπέζι του εύκολου κέρδους διάφορα επιχειρηματικά συμφέροντα, η ιδιωτική πρωτοβουλία έχει απολέσει την έξωθεν καλή μαρτυρία, θεωρούμενη γενικώς ως ”διαπλεκόμενη”, ”άπληστη” και ενίοτε ”πειρατική”.

Το πιο επικίνδυνο όμως μέσα σε αυτό το κλίμα σήψης και δυσωδίας που περιέγραψε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, είναι το γεγονός ότι αμφισβητείται πλέον ακόμη και ο θεσμός της δικαιοσύνης.

Στο συγκεκριμένο θέμα η κυβέρνηση έριξε -άθελά της ίσως- την πρώτη βολή, αμφισβητώντας ενέργειες δικαστικών σε σχέση με την υπόθεση ΔΕΚΑ.

Ωστόσο, η ζημιά έγινε και έκτοτε η τόσο συχνή επίκληση της ”ανεξαρτησίας και της ακεραιότητας” της δικαιοσύνης από τις πολιτικές παρατάξεις, μάλλον τα αντίθετα αποτελέσματα έχει στα μάτια μιας κοινής γνώμης, που φαίνεται έτοιμη να υποθέσει ότι τα πολιτικά και επιχειρηματικά ”χρώματα” απλώνονται παντού.

Πώς θα αντιμετωπισθεί όμως η καχυποψία όταν υποθέσεις, λίγο - πολύ γνωστές, που πολλάκις έχουν απασχολήσει τη δημοσιότητα, επανέρχονται δυναμικά στο προσκήνιο με αφορμή... νέα δημοσιεύματα του Τύπου. Έλειπαν σε άδεια παλαιότερα οι αρμόδιες αρχές, δίσταζαν να κινηθούν και τώρα νιώθουν πιο ”άνετα”, ή μήπως κάτι άλλο συμβαίνει;

Πώς θα αποκατασταθεί η αξιοπιστία της Σοφοκλέους όταν οι ίδιες οι εποπτικές αρχές, πολλάκις έχουν κατηγορηθεί –και από δικαστικούς λειτουργούς- για ολιγωρία και παράβαση καθήκοντος; Σε μία ευνομούμενη χώρα, είτε δεν γίνονται σοβαρές δικαστικές έρευνες εις βάρος των αρχών, είτε οι αρχές παραιτούνται, αν μη τι άλλο για λόγους ευθιξίας και ”ηθικής τάξης”.

Τα ερωτήματα αυτά πλανώνται, ενισχυόμενα από δημοσιεύματα -χωρίς πηχυαίους τίτλους- στα οποία ”αναλύεται” ο τρόπος αντίδρασης της κυβέρνησης στην πιθανή ”εκτροπή του πολιτεύματος”, με υποτίθεται verbatim σχολιασμούς στελεχών της, τα οποία φέρονται να δηλώνουν την αγανάκτησή τους για ”εκδότες που δεν πληρώνουν το ΙΚΑ” και ”τολμούν να παίζουν παιχνίδια” ή για άλλους που σηκώνουν ”μπαϊράκι” ενώ διασώθηκαν (πάντα σύμφωνα με τα προαναφερθέντα δημοσιεύματα) με... ”γενναιόδωρο δάνειο από κρατική τράπεζα”!

Στο μεταξύ οι φήμες οργιάζουν, επηρεάζοντας όχι μόνο την ψυχολογία του επενδυτικού κοινού, αλλά και της ίδιας της επιχειρηματικής κοινότητας, μέρος της οποίας αισθάνεται ότι η χώρα βρίσκεται μετέωρη, οπότε οποιαδήποτε επένδυση ενέχει σημαντικά στοιχεία κινδύνου. Για τους ξένους επενδυτές, ούτε λόγος να γίνεται.

Είμαστε πλέον βυθισμένοι σε ένα τόσο νοσηρό κλίμα που αδυνατούμε να ξεχωρίσουμε την αλήθεια από το ψέμα, τη σύγκρουση συμφερόντων από την κάθαρση, την πολιτική από τη λαϊκίστικη δημαγωγία.

Οι πύλες της κολάσεως είναι κοντά μας κι αν δεν προσέξουν οι υπεύθυνοι (διά των πράξεων αλλά και των παραλείψεων τους) για αυτό το κατάντημα, σύντομα θα τις περάσουμε.

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.