Ας δημιουργήσουμε μια νέα αγορά

Η ”Κύρια Αγορά” της Σοφοκλέους στην πραγματικότητα περιλαμβάνει το πολύ 50-60 εταιρίες. Έρχεται η ώρα να αποδεχτούμε την πραγματικότητα. Μετοχές με ημερήσιο τζίρο μεταξύ 1 και 5 εκατ. δρχ. δεν μπορεί -και δεν πρέπει- να ανήκουν σε αυτή την αγορά. Ας δημιουργήσουμε λοιπόν μια νέα.

Δημοσιεύθηκε: 28 Ιουνίου 2004 - 09:04

του Γιώργου Παπανικολάου

Αν εξαιρεθούν περίπου 50 μετοχές (που κατά κανόνα κάνουν το... 90% του ημερήσιου τζίρου), η υπόλοιπη Σοφοκλέους έχει επιστρέψει σε προηγούμενες δεκαετίες με μέσους ημερήσιους τζίρους ανά μετοχή που δεν ξεπερνούν τα... 4-5 εκατ. δρχ., όπως συνέβη την προηγούμενη Πέμπτη στη περίπτωση περίπου 200 από τις 380 εισηγμένες μετοχές!

Είναι χαρακτηριστικό ότι την ίδια μέρα με συνολικό τζίρο στην αγορά 150 εκατ. ευρώ (που δεν είναι καθόλου μικρός για τα δεδομένα της σημερινής Σοφοκλέους) 111 τίτλοι έκαναν κατά μέσο όρο συνολικό τζίρο της τάξεως των... 900.000 δρχ. ο καθένας!

Υπάρχει κανένας λόγος να διαπραγματεύονται αυτές οι μετοχές επί... 5 ώρες ημερησίως;

Προφανώς όχι.

Στις περισσότερες ξένες αγορές, μετοχές που έχουν εμπορευσιμότητα αυτής της...υποστάθμης διαπραγματεύονται με call auctions και σε ορισμένες περιπτώσεις μόνον με ένα την ημέρα!

Αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Τι να κάνουμε.

Αξίζουν τέτοιες εταιρίες, με τα μεγέθη, τα αποτελέσματα, τη διασπορά και την εμπορευσιμότητα που επιδεικνύουν, να είναι εισηγμένες στην Κύρια Αγορά μιας χώρας;

Προφανώς όχι. Πουθενά δεν συμβαίνει αυτό παρά μόνο σε εμάς, στη χώρα όπου ανθεί η... ”φαιδρά πορτοκαλέα”, όπως σοφά λέει ο ίδιος ο λαός μας.

Γιατί λοιπόν ”κλωτσάνε” ορισμένοι επιχειρηματίες και κάποιοι χρηματιστές μπροστά στο αναπόφευκτο; Γιατί, αφού έτσι κι αλλιώς η πτώση των μετοχών τους δείχνει ασταμάτητη; (Σημειώστε ότι πάνω από 200 μετοχές έχουν απώλειες της τάξεως του 20% και περισσότερο, σε σχέση με 6 μήνες πριν, ενώ περίπου 80 έχουν χάσει πάνω από το 40% της αξίας τους, όλα αυτά με το Γενικό Δείκτη πάνω από τις 2.300 μονάδες!)

Διότι, κυρίες και κύριοι, ποντάρουν στα... κορόιδα. Στα χαμηλά, όσοι έχουν λεφτά ολοένα και μαζεύουν. Και ποντάρουν στο ότι όπως ακριβώς συνέβη και το 1999, έτσι θα βρεθούν πάλι, ”sooner or later” που λένε και οι Αγγλοσάξονες, εκείνοι που θα επενδύσουν σε εταιρίες χωρίς ρευστότητα, χωρίς εμπορευσιμότητα, χωρίς εχέγγυα, σε εταιρίες που επί χρόνια τις έχει ξεχάσει κι ο Θεός, για να ξεφορτώσουν οι ”βασικοί μέτοχοι” στα… ψηλά!

Εκείνο το διάστημα θα τις θυμηθούν οι επιτήδειοι, διότι οι εταιρίες αυτές θα είναι εισηγμένες στην ”Κύρια Αγορά του Χρηματιστηρίου Αξιών”.

Έτσι θα λένε τότε οι ”ντελάληδες” για να γίνουν τα ”ράλι” και οι αυξήσεις κεφαλαίου. Και ποιος, αλήθεια, θα κάτσει τότε να ψάξει το παρελθόν; Μέσα στις 380 μετοχές πολλά κρύβονται...

Θα επιτρέψουν άραγε οι αρμόδιοι να συμβεί κάτι τέτοιο; Η μήπως θα τολμήσουν να βάλουν το μαχαίρι στο κόκαλο;

Για πόσο ακόμη θα λέμε ότι η Σοφοκλέους δεν πάει καλά διότι ”30-40 μετοχές ανεβαίνουν και οι άλλες πέφτουν”; Θα το λέγαμε αυτό αν στη βασική αγορά υπήρχαν μόνον μερικές δεκάδες μετοχές, με ”σωστή” διασπορά, εμπορευσιμότητα ΚΑΙ οικονομικά στοιχεία;

Ας το πάρουμε απόφαση. Πάρα πολλές εισηγμένες πρέπει να πάρουν το δρόμο της εξόδου από τη ”βασική αγορά” της Σοφοκλέους. Το λένε και οι περισσότεροι παράγοντες αυτό - ιδιωτικώς, μια και δεν τολμούν να το πουν... δημοσίως.

Ας θεσμοθετήσουμε μιαν άλλη, μια semi-regulated αγορά, όπως αυτές που υπάρχουν στο εξωτερικό, κι ας δώσουμε κίνητρο στους επιχειρηματίες να την αγκαλιάσουν.

Ας μειώσουμε για αυτή την νέα αγορά τα έξοδα ”παραμονής”, τα οποία φτάνουν πλέον στο ύψος έως και των 300.000 ευρώ σε ετήσια βάση (τα οποία βεβαίως αφαιρούνται από τα κέρδη), ας κάνουμε και πιο ελαστικές τις προϋποθέσεις εισαγωγής , ώστε να μην αποκλειστούν και οι μικρές νέες επιχειρήσεις που χρειάζονται κεφάλαια.

Ας το πάρουμε απόφαση. Μια αγορά για επενδυτές που αποδέχονται το αυξημένο ρίσκο προσδοκώντας την αυξημένη απόδοση είναι η μόνη λύση για εταιρίες που απέδειξαν όλα αυτά τα χρόνια ότι δεν μπορούν να σηκώσουν το ”βάρος” της παραμονής στην ολοένα και περισσότερο ”διεθνοποιημένη” βασική αγορά του Χ.Α.

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.