Προσδοκίες... εν μέσω ρίσκου

Αν και δημιουργούνται προσδοκίες από την είσοδο των Ταμείων στο ΧΑΑ, τα ρίσκα συνεχίζουν να υπάρχουν, επισημαίνει ο Δ. Σκαπινάκης της Marfin Hellenic, καθώς πληθωρισμός, δημόσια έσοδα και ιδιωτικοποιήσεις δεν πάνε ιδιαίτερα καλά. Στον αντίποδα, θετικό χαρακτηρίζει το γεγονός ότι η αγορά ανεβαίνει χωρίς φοβερά ξεσπάσματα, ενώ θεωρεί δίκαιη τιμή τις 2.600 μονάδες.

Δημοσιεύθηκε: 18 Μαΐου 2002 - 16:10

του Δημήτρη Σκαπινάκη, Επικεφαλής του τμήματος ανάλυσης της Marfin Helenic

Εκτιμώ ότι η αγορά αυτή τη στιγμή είναι flow driven και για να ακριβολογήσω, βρίσκεται εν αναμονή κάποιων εισροών. Είναι ένα γεγονός το οποίο προκύπτει από τις συζητήσεις περί εισόδου των ταμείων, το οποίο δημιουργεί εύλογες προσδοκίες.

Πιστεύω, ότι αυτή η τάση θα συνεχιστεί για το επόμενο χρονικό διάστημα. Παρ’ όλ’ αυτά, θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο, ότι τα ρίσκα που υπήρχαν στην αγορά συνεχίζουν να υπάρχουν. Και αναφέρομαι στο μακροοικονομικό κομμάτι, όπου και ο πληθωρισμός και τα δημόσια έσοδα και οι ιδιωτικοποιήσεις δεν πάνε ιδιαίτερα καλά.

Οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν καθυστερήσει και συνεχίζουν να καθυστερούν. Τοποθετούνται από τον ένα μήνα στον επόμενο. Ελπίζω μέσα στο τρίμηνο που διανύουμε το θέμα των ΕΛΠΕ να ξεκαθαρίσει, όπως και το θέμα με το καζίνο της Πάρνηθας, τις μαρίνες και το Σκαραμαγκά. Παράλληλα, περιμένουμε να δοθεί ένα πακέτο του ΟΠΑΠ και η ΔΕΗ να κάνει κάποια στρατηγική συμφωνία.

Από την άλλη, ο πληθωρισμός ανεβαίνει. Αν και έπεσε τον τελευταίο μήνα, παραμένει διπλάσιος από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Τα δημόσια έσοδα αυξάνονται πολύ πιο αργά απ’ ότι θα επιθυμούσε η κυβέρνηση. Ενώ και η ανάπτυξη του ΑΕΠ ήδη αναθεωρήθηκε προς τα κάτω και πιθανώς μέχρι τέλος του χρόνου να έχουμε και δεύτερη αρνητική αναθεώρηση.

Παράλληλα, με τις εκλογές τoν Οκτώβριο υπάρχει ο κίνδυνος μιας πιο χαλαρής πολιτικής, αυτό που κατ’ ευφημισμό λέγεται κοινωνική πολιτική και τέλος όσον αφορά στα κοινοτικά κονδύλια, οι ενδιαφερόμενοι περιμένουν πλέον το 2003 για ουσιαστικές εισροές.

Όλα αυτά είναι παράγοντες ρίσκου, οι οποίοι κρατούν σε αναμονή τα επενδυτικά κεφάλαια.

Και σε μικροοικονομικό επίπεδο όμως, υπάρχει η πιθανότητα κάποιων απογοητεύσεων στα κέρδη ορισμένων εισηγμένων, όχι μόνο σε επίπεδο τριμήνου, αλλά και σε επίπεδο έτους. Η αγορά τρέχει με ένα Ρ/Ε περίπου στο 20 για φέτος με βάσει τα κέρδη του 2002. Εάν η αγορά ανεβαίνει, ανεβαίνει και το Ρ/Ε, αλλά αν τα κέρδη που υπάρχουν σε αυτό το Ρ/Ε δεν υλοποιηθούν, τότε το Ρ/Ε: 20 θα αυξηθεί.

Επομένως τα ρίσκα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην αγορά δεν έχουν ακόμη εξαλειφθεί. Ως εκ τούτου χρειάζεται προσοχή, γιατί μια αγορά η οποία ανεβαίνει μόνο με την προσδοκία κάποιων εισροών μπορεί πολύ εύκολα, αν αυτές οι εισροές δεν επαληθευτούν ή έρθουν καθυστερημένα και με αργό ρυθμό, να απογοητευτεί γρήγορα.

Είναι πολύ θετικό βέβαια το γεγονός ότι η αγορά δεν ανεβαίνει με φοβερά ξεσπάσματα. Αυτό δείχνει ότι μπορεί να σταθεροποιηθεί σε αυτά τα επίπεδα. Δεν περιμένω δηλαδή να πέσει αύριο 5% όπως θα περίμενα αν είχε ανέβει σε μια μόνο συνεδρίαση 5%. Το γεγονός ότι ανεβαίνει λίγο – λίγο και ότι στη μικρή άνοδο υπάρχουν και αγοραστές και πωλητές, δίνει την ευκαιρία στο χρήμα να ανακυκλωθεί.

Αυτό είναι στην ουσία που μπορεί να κρατήσει την αγορά και ενδεχομένως να ανέβει ακόμα 100 μονάδες. Επειδή όμως τα ρίσκα υπάρχουν ακόμα, δεν μπορώ να πω ότι από εδώ και πέρα η αγορά μόνο θα ανεβαίνει.

Η ιδεατή κατάσταση για μένα θα ήταν να παραμείνει η αγορά σε ένα στενό εύρος διακύμανσης των 50 – 100 μονάδων ούτως ώστε να αποκτήσουν οι επενδυτές εμπιστοσύνη. Δηλαδή έχουν προεξοφληθεί κάποια αρνητικά οικονομικά αποτελέσματα. Το συμπέρασμα πάντως που έχει αξία, είναι ότι στα τρέχοντα επίπεδα η αγορά δεν μπορεί να θεωρηθεί υπερτιμημένη.

Εάν λοιπόν παραμείνει σε επίπεδα λογικής αποτίμησης για ένα χρονικό διάστημα ενός - δύο μηνών, τότε θα ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των επενδυτών. Η μικροί ρυθμοί ανόδου, δείχνουν σοβαρότητα και ωριμότητα.

Προσωπικά πιστεύω ότι η αγορά αξίζει να βρίσκεται γύρω στις 2.600 μονάδες, γιατί κάπου εκεί είναι η ”δίκαιη αξία” της, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα πιάσει ”αύριο” αυτά τα επίπεδα και ούτε επίσης σημαίνει ότι αν πάει θα παραμείνει εκεί. Είναι η ”δίκαιη αξία” του Δείκτη με τα δεδομένα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή.

Γι’ αυτό λέω ότι το να έχουμε ένα περιθώριο από την θεωρητική αυτή αξία της τάξεως των 300 μονάδων (από τις 2.300) είναι ένα περιθώριο ασφαλείας. Είναι μια καλή απόσταση ώστε να εξετάσουμε αν τα ρίσκα που υπάρχουν θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν.

Στο βαθμό όμως που αυτή τη στιγμή η αγορά είναι flow driven δεν αποκλείεται και το ενδεχόμενο να δούμε υπερβολές προς τα πάνω. Και λέγοντας flow driven εννοώ ότι γίνονται κάποιες τοποθετήσεις από τα ταμεία. Και επειδή τα ταμεία είναι μεγάλοι επενδυτές και προφανώς τοποθετούνται σε μετοχές που είναι κυρίως τράπεζες και τηλεπικοινωνίες, αυτές ανεβάζουν όλη την αγορά.

Κάθε νέο σοβαρό χαρτοφυλάκιο ξεκινάει με αυτές τις μετοχές. Η υπόλοιπη αγορά είτε το καταλαβαίνει και τοποθετείται στις ίδιες, οπότε και ανεβαίνουν ακόμα περισσότερο, είτε προσδοκά ότι θα υπάρξουν ουσιαστικές τοποθετήσεις σε αυτές τις μετοχές και τοποθετείται νωρίτερα. Εχει την έννοια δηλαδή, ότι ούτως ή άλλως χτίζει κάποιος ένα χαρτοφυλάκιο με αυτές τις μετοχές, οπότε έρχεται σε δεύτερη μοίρα ποια είναι η πραγματική αξία αυτών των μετοχών.

Αυτό βέβαια το flow driven έχει κάποιο όριο, δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ αόριστο. Αντίστοιχη βέβαια αγορά είχαμε και το 1999, σε ακραίο όμως φαινόμενο. Στο επίπεδο των 2.200 μονάδων όμως το καλό είναι ότι στις αποτιμήσεις η αγορά δεν είναι υπερτιμημένη, οπότε με την τακτική του flow driven δεν παραμορφώνεται όπως παραμορφώθηκε το 1999.

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.