Πάρτε θέση τώρα κ. Γκαργκάνα

Οι φήμες για τα μετοχοδάνεια δίνουν και παίρνουν, ουδείς όμως ενημερώνει υπεύθυνα την κοινή γνώμη. Την ώρα που θέματα διαφάνειας και ”εταιρικής διακυβέρνησης” βρίσκονται διεθνώς στο προσκήνιο, πώς είναι δυνατόν οι επενδυτές να μένουν στο σκοτάδι για την ενεχυρίαση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος – άρα και του μέλλοντος - της εταιρίας στην οποία τοποθετούνται;

Δημοσιεύθηκε: 12 Ιουνίου 2002 - 09:51

του Γιώργου Παπανικολάου

Το νόμο της… σιωπής, τη γνωστή ”ομερτά”, θυμίζει η αντίδραση τραπεζικών στελεχών κάθε φορά που τίθεται από την πλευρά του Τύπου το θέμα των μετοχοδανείων προς επιχειρηματίες – μεγαλομετόχους αλλά και προς εισηγμένες εταιρίες.

Στόματα ερμητικά κλειστά, ή ασαφείς παρατηρήσεις που αφορούν πάντα στις …άλλες τράπεζες (καθώς η… ”δική τους” δεν εμφανίζει… προβλήματα). Ετσι, ακόμα και οι πληροφορίες για το πραγματικό ύψος των μετοχοδανείων παραμένουν ελάχιστες και αντικρουόμενες. Να είναι 350 δισ. δρχ.; Να είναι 500 δισ.; Ή μήπως είναι 700 δισ.;

Πόσα εξ αυτών έχουν πάψει να καλύπτονται από τις μετοχές που ενεχυριάστηκαν ως εγγύηση; Άγνωστο. Ποιες επιχειρήσεις κινδυνεύουν να αλλάξουν ιδιοκτησιακό καθεστώς, ή και να καταρρεύσουν, αν οι δανειστές κάνουν χρήση τον δικαιωμάτων τους; Άγνωστο. Τι ποσοστό των δανείων αυτών δεν εξυπηρετείται κανονικά; Επίσης άγνωστο.

Πόσες τράπεζες θα πρέπει να εγγράψουν σημαντικά ποσά στα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, υπό αυτές τις συνθήκες; Εξίσου άγνωστο.

Αλλωστε και σε αυτό το θέμα οι φήμες δίνουν και παίρνουν, με επίκεντρο, κυρίως, μια τράπεζα του δημοσίου τομέα, για την πολιτική χορηγήσεων της οποίας έχουν πολλάκις ακουστεί διάφορα, χωρίς να είναι όμως η μόνη (αντιθέτως φέρεται να είναι μία εκ των πολλών) που θα αντιμετωπίσει πρόβλημα.

Οι λύσεις που ακούγονται είναι επίσης πολυάριθμες. Παρατάσεις, σιωπηρές και επίσημες (ακούγεται ότι ζητείται πλέον και σχετική νομοθετική… τακτοποίηση) αναχρηματοδοτήσεις, ομολογιακά και κοινοπρακτικά δάνεια, όλα στο όνομα της ”διαφύλαξης της τάξης” στην αγορά και από μία πλευρά, ως απόδειξη της δυσχερούς θέσης, της ”αιχμαλωσίας”, στην οποία οδήγησε τις τράπεζες η ίδια η πολιτική της χορήγησης μεγάλων μετοχοδανείων, πολλές φορές για λόγους που λέγεται ότι δεν ήταν οικονομικοί, αλλά κινούντο στη λογική της εξυπηρέτησης ”σχέσεων” και ”διαπλοκών”!

Το ερώτημα είναι όμως, αν με όλα αυτά που ακούγονται και γράφονται, πλήττεται η όχι η ίδια η αξιοπιστία της αγοράς, τόσο ως προς το σκέλος των λογιστικών καταστάσεων των τραπεζών, όσο και ως προς την ενημέρωση του μετόχου - επενδυτή για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της εταιρίας που αγοράζει.

Πως είναι δυνατόν να μιλάμε για διαφάνεια, αρχές εταιρικής διακυβέρνησης και άλλα περισπούδαστα, όταν είναι εξαιρετικά πιθανό να υπάρχουν αυτή τη στιγμή στο ΧΑΑ εταιρίες, στις οποίες ο εν δυνάμει ”βασικός μέτοχος” δεν θα είναι ο ”μάνατζερ”, ο εμφανιζόμενος ως μεγαλομέτοχος - ”ιδιοκτήτης” με την προσωποπαγή έννοια του όρου, αλλά κάποια... τράπεζα, πιθανότατα άσχετη με το βασικό αντικείμενο δραστηριότητας της εταιρίας!

Δεν πρέπει, επίσης, ο επενδυτής να γνωρίζει εάν ο βασικός μέτοχος και ”κύριος διοικητικός μοχλός” της εταιρίας, είναι κοντά σε κίνδυνο σοβαρής απώλειας της περιουσίας του, κυρίως δε του μέρους εκείνου που αφορά στην εισηγμένη εταιρία;

Ποιος είναι υπεύθυνος να ενημερώσει τον μέτοχο - επενδυτή για αυτό το σοβαρότατο κίνδυνο; Και εν τέλει ποιος δικαιούται να έχει πρόσβαση στα τραπεζικά κιτάπια, ώστε να σχηματιστεί πραγματική εικόνα, τόσο για τα ανοίγματα των τραπεζών, όσο και για τις περιπτώσεις εκείνες που ενδέχεται – εφόσον τα πράγματα δεν εξελιχθούν ομαλά - να υπάρξουν σημαντικές αλλαγές στη μετοχική σύνθεση και την οικονομική κατάσταση των εισηγμένων εταιριών;

Αναμφίβολα η ”μπάλα” βρίσκεται πρωτίστως στο γήπεδο του νέου διοικητού της Τράπεζας της Ελλάδος, του κ. Γκαργκάνα, ενώ και οι αρχές του Χρηματιστηρίου (που εξακολουθούν τα τυρβάζουν περί των κριτηρίων προβολής των εισηγμένων!)θα πρέπει να απαιτήσουν επίσημη ενημέρωση από τους βασικούς μετόχους για τις μετοχές που έχουν όντως στα χέρια τους και εκείνες που έχουν ενεχυριάσει, είτε έναντι προσωπικών δανείων, είτε ως εγγύηση για εταιρικά δάνεια.

Ειδάλλως, τι νόημα έχει η συχνότατη ενημέρωση για μεταβολές ποσοστών (ακόμη και της τάξεως του …0,35%), πέραν από την παραδοχή ότι διυλίζουμε τον κώνωπα και καταπίνουμε την κάμηλο;

Η αγορά βοά. Ποιος θα έχει το θάρρος να απαντήσει;

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.