Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!
Οι πυρκαγιές δεν είναι πια το έκτακτο γεγονός του καλοκαιριού. Είναι το καλοκαίρι.
Το Ρέθυμνο θρηνεί δύο πυροσβέστες. Το Γύθειο ακόμη έναν. Η Αττική βρίσκεται σήμερα σε κατάσταση πολύ υψηλού κινδύνου πυρκαγιάς (4). Στη Γαλλία και την Ισπανία τα πύρινα μέτωπα εξακολουθούν να δοκιμάζουν τις αντοχές των μηχανισμών πολιτικής προστασίας.
Οι υπερπυρκαγιές έγιναν η νέα ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Το ερώτημα είναι αν άλλαξε και η δική μας νοοτροπία.
Μέχρι στιγμής, η απάντηση είναι αρνητική.
Οι φωτιές άλλαξαν. Εμείς εξακολουθούμε να τις αντιμετωπίζουμε σχεδόν με την ίδια λογική. Μετράμε αεροσκάφη, ελικόπτερα και πυροσβέστες. Συζητάμε για επιχειρησιακά σχέδια, για απογειώσεις και ρίψεις νερού. Όλα απαραίτητα. Αλλά όλα αρχίζουν όταν η φωτιά έχει ήδη ξεσπάσει.
Η πραγματική πολιτική προστασία αρχίζει πολύ νωρίτερα. Αρχίζει με το ξερό χορτάρι που κόπηκε τον Απρίλιο και όχι τον Αύγουστο. Με το οικόπεδο που καθαρίστηκε πριν γίνει προσάναμμα. Με την αντιπυρική ζώνη που συντηρήθηκε, τον δασικό δρόμο που έμεινε ανοιχτός, τη δεξαμενή που γέμισε εγκαίρως. Αρχίζει ακόμη και από κάτι τόσο απλό όσο ένας πυροσβεστήρας ή μια μάνικα σε ένα σπίτι που γειτνιάζει με δασική έκταση και από έναν πολίτη που γνωρίζει πώς να αντιδράσει στα πρώτα κρίσιμα λεπτά.
Η πρόληψη έχει ένα μεγάλο μειονέκτημα. Όταν πετυχαίνει, δεν γίνεται είδηση.
Αρκεί, όμως, μια διαδρομή στην Αττική ή σε πολλές ακόμη περιοχές της χώρας για να διαπιστώσει κανείς ότι η πρόληψη εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται περισσότερο ως ευχή παρά ως υποχρέωση.
Ακαθάριστα οικόπεδα, ξερά χόρτα και εγκαταλελειμμένες εκτάσεις εξακολουθούν να συνθέτουν ένα εκρηκτικό σκηνικό. Οι καταγγελίες των πολιτών δεν λείπουν. Εκείνο που συχνά λείπει είναι η βεβαιότητα ότι ακολουθεί έλεγχος και άμεση παρέμβαση. Ο καθαρισμός των οικοπέδων δεν αποτυγχάνει επειδή λείπει ο νόμος. Αποτυγχάνει επειδή πολύ συχνά λείπει ο έλεγχος. Και η πρόληψη χωρίς έλεγχο καταλήγει απλή σύσταση. Οι συστάσεις, όμως, δεν σταματούν τις φλόγες.
Το ίδιο ισχύει και για το Δημόσιο. Η ευθύνη δεν τελειώνει στην αυλόπορτα του ιδιώτη. Δήμοι, περιφέρειες και όλοι οι αρμόδιοι φορείς οφείλουν να καθαρίζουν συστηματικά τις εκτάσεις που βρίσκονται στη δική τους ευθύνη. Αν αυτό γίνεται παντού, δύσκολα το επιβεβαιώνει η εικόνα που συναντά κανείς σε αρκετές περιοχές της χώρας.
Η πρόληψη δεν αποτυγχάνει τον Ιούλιο. Αποτυγχάνει τον Φεβρουάριο, τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, όταν κανείς δεν ασχολείται μαζί της. Μόλις σβήσει και το τελευταίο μέτωπο, σβήνει μαζί του και η δημόσια συζήτηση. Οι έλεγχοι αραιώνουν, η προετοιμασία μετατίθεται για αργότερα και η επόμενη αντιπυρική περίοδος μοιάζει πάντα μακριά. Μέχρι να ξανακοκκινίσουν οι χάρτες επικινδυνότητας και να ψάχνουμε, για ακόμη μία φορά, τι πήγε στραβά.
Η Ελλάδα έχει μάθει να αξιολογεί την αντιπυρική της πολιτική από τον αριθμό των αεροσκαφών που απογειώνονται. Ίσως ήρθε η ώρα να την αξιολογήσει από τον αριθμό των πυρκαγιών που δεν πρόλαβαν ποτέ να γίνουν καταστροφές. Γιατί οι τρεις πυροσβέστες που χάθηκαν στο Ρέθυμνο και το Γύθειο έδωσαν τη μάχη που τους αναλογούσε. Το ερώτημα είναι αν η Πολιτεία είχε δώσει τη δική της, όταν ακόμη υπήρχε χρόνος.
Οι πυροσβέστες δεν μπορούν να δίνουν κάθε καλοκαίρι τη μάχη που χάθηκε την άνοιξη.
Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.