Είναι γνωστό ότι εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας μετοίκησαν σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ) κι αλλού τα χρόνια της κρίσης.

Πολλοί από αυτούς είναι νέοι άνθρωποι με καλές σπουδές και ενίοτε πολύχρονη εμπειρία, που εγκατέλειψαν τη χώρα προς αναζήτηση καλύτερης δουλειάς, με υψηλότερες αποδοχές.

Είναι αυτούς που έχουμε στο νου όταν μιλάμε για brain drain.

Μια από τις χώρες που μπορεί κανείς να γίνει μάρτυρας αυτής της τάσης είναι το Λουξεμβούργο.

Συμπατριώτες μας που ζουν και εργάζονται εκεί χρόνια διαπιστώνουν ότι έχει αυξηθεί ο αριθμός των Ελλήνων που πάνε εκεί και όπως λένε αυτοί που πάνε εκεί έχουν συνήθως δουλειά στην Ελλάδα.

Ολοι μιλάμε για την κρίση του 2007-2008 των ανεπτυγμένων αγορών. Όμως, το 1997, δηλαδή 20 χρόνια πριν, ο κόσμος έζησε τις επιπτώσεις μιας άλλης κρίσης. Της ασιατικής οικονομικής κρίσης, που συγκλόνισε την ευρύτερη περιοχή και τον κόσμο των αναδυόμενων αγορών.

Όλα ξεκίνησαν από την απόφαση της Ταϊλάνδης να αφήσει το νόμισμά της, το μπαχτ, να διακυμαίνεται ελεύθερα έναντι του δολαρίου, έχοντας εξαντλήσει τα συναλλαγματικά της αποθέματα μετά από μήνες προσπαθειών να υπερασπιστεί το εθνικό της νόμισμα.

Η δήλωση του επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ στην «Καθημερινή της Κυριακής» για τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών προξένησε εντύπωση.

«Κρατήστε τις εκλογές για το 2019» δήλωσε ο κ. Ντάισελμπλουμ.

Ο ίδιος πρόσθεσε πως «πρέπει να τελειώσουμε μαζί το πρόγραμμα, να φροντίσουμε την έξοδο από αυτό και να έχουμε έως τότε μια συμφωνία για το χρέος».

Όμως, ποια είναι η κυρίαρχη άποψη στους κόλπους των στελεχών των ευρωπαϊκών θεσμών; (οι του ΔΝΤ εμφανίζονται αδιάφοροι).

Μέχρι και πριν από ενάμιση μήνα περίπου, η εντύπωση που υπήρχε σ’ αυτούς τους κόλπους  ήταν πως η κυβέρνηση θα ευνοούσε την προκήρυξη εκλογών το φθινόπωρο του 2018.

Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είναι ο παλαιότερος βουλευτής  στο γερμανικό κοινοβούλιο, με 45 χρόνια θητείας. Μόνο γι’ αυτό τον λόγο θα άξιζε να κλείσει την καριέρα του ως πρόεδρος της Bundestag, αν και άλλος θα είναι ο λόγος της μεταπήδησής του από το υπουργείο Οικονομικών, αν τελικά γίνει.  

Αξίζει λοιπόν να αναφερθούμε σ’ ένα περιστατικό που σημειώθηκε το πρώτο εξάμηνο του 2014 στις Βρυξέλλες.

Ηταν η εποχή που η Ελλάδα είχε την προεδρία της ΕΕ και ο τότε υπουργός Οικονομικών κ. Στουρνάρας προήδρευε, ως είθισται, του Ecofin, δηλαδή του συμβουλίου των υπουργών Οικονομικών της ΕΕ. Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ ήταν επίσης πρόεδρος του Eurogroup εκείνη την περίοδο.

Μια επιστολή έλαβαν το προηγούμενο διάστημα από τις Βρυξέλλες οι υπάλληλοι της Κομισιόν που απασχολούνται στην Αθήνα για τις ανάγκες του τρίτου ελληνικού οικονομικού προγράμματος.

Στην επιστολή, όπως μάθαμε από τη βελγική πρωτεύουσα, επισημαίνεται  πως η νομοθετική δουλειά ολοκληρώνεται και απομένει η παρακολούθηση της εφαρμογής των νόμων, που απαιτεί λιγότερο κόσμο.

Ως εκ τούτου, η επιστολή τούς ζητά να αρχίσουν να προετοιμάζονται σιγά σιγά για επιστροφή στη βάση από το 2018, μιας και το πρόγραμμα λήγει.