Το Στενό του Ορμούζ παραμένει πρακτικά κλειστό, στερώντας από την παγκόσμια οικονομία 8 με 12 εκατ. βαρέλια πετρελαίου ανάλογα με πως τα υπολογίζει κάποιος. Η τιμή του αμερικανικού αργού (WTI) και του μπρέντ έχουν αυξηθεί κατακόρυφα και εμφανίζουν μεγάλη μεταβλητότητα ανάλογα με τα νέα από το γεωπολιτικό μέτωπο.Η Goldman Sachs υπολογίζει την μέση τιμή του Μαρτίου λίγο πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι και στα 115 δολάρια την μέση τιμή του Απριλίου. Η τιμή είναι κάπου 50% και πλέον πιο πάνω από την μέση τιμή πριν από τον πόλεμο.
Κι όμως, αρκετοί χρηματιστηριακοί δείκτες είναι κοντά ή έχουν υπερβεί τα επίπεδα στα οποία βρίσκονταν πριν από την 28η Φεβρουαρίου, δηλαδή την αρχή του πολέμου. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο δείκτης S&P 500. Επιπλέον, η αγορά των τιμαριθμοποιημένων ομολόγων (TIPS) στις ΗΠΑ δεν δείχνει καμία σημαντική αύξηση των πληθωριστικών προσδοκιών και οι αγορές δεν προεξοφλούν αυξήσεις των επιτοκίων από την Fed.
Ομως, η δεκαετία του 1970, η οποία γνώρισε δυο πετρελαϊκές κρίσεις το 1973-1974 και το 1979, μας διδάσκει κάτι άλλο. Η μεγάλη αρχική αύξηση της τιμής του πετρελαίου είχε επίπτωση στον πληθωρισμό αλλά ο τελευταίος δεν σταμάτησε εκεί παρά την σταθεροποίηση της τιμής του μαύρου χρυσού.
Ο πληθωρισμός συνέχισε να ανεβαίνει καθώς η αύξηση της τιμής του πετρελαίου πέρασε στις τιμές των εισροών που μπαίνουν στη παραγωγή. Ακολούθησαν οι μισθοί με αποτέλεσμα να δοθεί περαιτέρω ώθηση στον πληθωρισμό αν και η τιμή του πετρελαίου είχε σταθεροποιηθεί σε υψηλά επίπεδα.
Στη πράξη θα φανεί αν ο σημερινός εφησυχασμός των αγορών δικαιολογείται παρά το μάθημα των 1970ς.