ΠΑΣΟΚ: Οι επιστροφές στην αξιωματική αντιπολίτευση νυν/πρώην βουλευτών και στελεχών που είχαν… μεταναστεύσει στον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα μετά το (πρώτο) μνημονιακό 2010, υπερπροβάλλονται από τη Χαριλάου Τρικούπη για να στείλει μήνυμα επανασυσπείρωσης και εκλογικής νίκης.
Οπως φάνηκε πλέον, κάθε φορά που επέρχεται συμφωνία για μία μεταγραφή, θα ολοκληρώνεται σε δύο δόσεις: στην πρώτη, οι… μεταγραφέντες θα πλαισιώνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη σε μία ομιλία του σε κομματική εκδήλωση (και θα φωτογραφίζονται μαζί του), ενώ στη δεύτερη φάση θα γίνονται οι επίσημες ανακοινώσεις περί προσχώρησης.
Αυτό έγινε στην Κρήτη, στην εκδήλωση για την «3η του Σεπτέμβρη» (με τους πρώην βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Ολυμπία Τελιγιορίδου - Λευτέρη Αβραμάκη), αυτό έγινε και προχθές στη Θεσσαλονίκη με τους επίσης πρώην του ΣΥΡΙΖΑ και νυν ανεξάρτητους βουλευτές, Ευάγγελο Αποστολάκη και Αλέξανδρο Αυλωνίτη, των οποίων οι προσχωρήσεις θα ανεβάσουν την Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ στα 35 μέλη.
Θα πείτε, όλα καλά ως εδώ, το κάθε κόμμα έχει δικαίωμα να διαχειρίζεται όπως θέλει τις επιλογές του.
ΠΑΣΟΚ ΙΙ: Έλα όμως που κάποιοι «πράσινοι» θυμήθηκαν χθες τους χαρακτηρισμούς με τους οποίους το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και πρώην πρόεδρος της Βουλής, Απόστολος Κακλαμάνης, είχε… περιλούσει τους φευγάτους από το ΠΑΣΟΚ προς τον ΣΥΡΙΖΑ (του Τσίπρα): «ό,τι άχρηστο είχαμε στο ΠΑΣΟΚ ήρθε το βυτιοφόρο του ΣΥΡΙΖΑ και το μάζεψε» διότι «κάθε σπίτι έχει τον απόπατό του», ήταν η πιο χαρακτηριστική φράση από το βήμα του συνεδρίου το 2022.
Και το ερώτημα σε κάποια πηγαδάκια: «για αυτούς που επιστρέφουν ισχύουν ακόμα τα παραπάνω ή ο Απόστολος άλλαξε γνώμη;». Διότι θυμούνται και την έτερη ατάκα… στο περιλούσιμο: «τα ποντίκια φεύγουν από το καράβι όταν τελειώνει το τυρί», εννοώντας ότι όσοι έφυγαν το έκαναν όταν το ΠΑΣΟΚ έπαψε να είναι κόμμα εξουσίας.
Τι τα θέλετε, η απάντηση στους κομματικούς στοχασμούς είναι απλή: όταν φεύγουν είναι κακοί - όταν επιστρέφουν είναι καλοί. Ολόκληρη παραβολή για τον μόσχο τον σιτευτό έχει γραφτεί για την επιστροφή του ασώτου, άλλωστε…
ΣΤΟΙΧΗΜΑ: Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ επί σειρά πολλών ετών, αλλά πλέον εκτός Βουλής, έβαζε στοιχήματα έξω από το Βελλίδειο για το εκλογικό αποτέλεσμα: ΝΔ 19-22%, ΠΑΣΟΚ 17-18%, ΕΛΑΣ 9-11%.
Για να δείξει πόσο βέβαιος είναι, πρότεινε να ισοδυναμεί το στοίχημα με χίλια ευρώ, προ(σ)καλώντας τους συζητητές στο πηγαδάκι να τολμήσουν είσοδο στο παιχνίδι.
Είτε του περισσεύουν χιλιάρικα να μοιράζει, είτε έχει δει όνειρο, σκέφτηκαν κάποιοι. Αν και Κυριακή… μακρινή γιορτή, θα πείτε. Και θα έχετε δίκιο.
ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ Ι: Αύριο Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου, η πόρτα των φυλακών Δομοκού αναμένεται να ανοίξει για τον Ηλία Κασιδιάρη.
Σύμφωνα με τη συνήγορό του, έχει συμπληρώσει, με πραγματικό χρόνο και ευεργετικό υπολογισμό ημερών εργασίας, το σύνολο της 13ετούς κάθειρξης που του επέβαλε και σε δεύτερο βαθμό η Δικαιοσύνη για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης.
Ο ίδιος έχει ήδη προαναγγείλει «σίγουρη» κάθοδο στις επόμενες εκλογές και συνέντευξη Τύπου μετά την έξοδό του.
Μόνο που η αποφυλάκιση δεν ανοίγει αυτομάτως και την πόρτα της Βουλής. Η έκτιση της ποινής δεν σβήνει τον εκλογικό «κόφτη».
Με το ισχύον πλαίσιο, κόμμα στο οποίο θα εμφανιστεί ως τυπικός ή πραγματικός ηγέτης δεν μπορεί να κατεβάσει συνδυασμούς. Κι εδώ το «πραγματικός» είναι το σημαντικό, διότι ο Αρειος Πάγος εξετάζει ποιος κάνει «τα κουμάντα» κι όχι μόνο ποιο όνομα γράφει η… μαρκίζα.
Επειδή όμως δεν του έχουν στερηθεί πολιτικά δικαιώματα, θεωρητικά τουλάχιστον, φαίνεται να έχει δύο δρόμους. Είτε να κατέβει με μεμονωμένη υποψηφιότητα, είτε να παρουσιαστεί ως απλός υποψήφιος, σε έναν πραγματικά αυτόνομο πολιτικό φορέα. Αρκεί να μην αποδειχτεί ότι εκείνος κινεί τα νήματα.
Το «μοντέλο Σπαρτιάτες», όπου πρώτα ήρθε η έγκριση και μετά η στήριξη του Κασιδιάρη, δεν αποτελεί ασφαλή παράκαμψη. Διότι το Εκλογοδικείο έκρινε εκ των υστέρων ότι εκείνος ήταν ο πραγματικός αρχηγός.
Σε κάθε περίπτωση, λοιπόν, το Α1 Τμήμα του Αρείου Πάγου, έχει σοβαρό χαρτί στα χέρια του.
ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ ΙΙ: Πολιτικά, όμως και... εκλογικά, τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά. Ο Κασιδιάρης είναι, καλώς ή κακώς, ο χαρισματικός της «σκληρής» ελληνικής Ακροδεξιάς, στα κοινά της οποίας, έχει πλέον αποκτήσει διαστάσεις «μάρτυρα». Είναι για τους οπαδούς του, αυτός που το «σύστημα» έκλεισε στη φυλακή και προσπάθησε επανειλημμένα να κρατήσει έξω από τις κάλπες.
Η πραγματική του ισχύς μετρήθηκε ήδη από το 2023. Από τον Δομοκό, με ένα νεύμα στήριξης, πήρε τους άγνωστους τότε «Σπαρτιάτες» και τους έβαλε στη Βουλή με 4,68% και 12 έδρες.
Χωρίς σοβαρό κομματικό μηχανισμό, χωρίς αναγνωρίσιμο αρχηγό, σχεδόν χωρίς διαθέσιμο χρόνο.
Τώρα φαίνεται ότι θα βρίσκεται έξω, μπροστά στις κάμερες και με πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα οργάνωσης. Αυτό ίσως αλλάξει τους συσχετισμούς σε όλο το τόξο δεξιότερα της —από τον Βελόπουλο και τη Λατινοπούλου έως τη Νίκη και οποιοδήποτε νέο εγχείρημα— αλλά δεν σταματά εκεί.
Σε μια κοινωνία όπου η αντισυστημική ψήφος ταξιδεύει πλέον χωρίς παλιές ιδεολογικές αποσκευές, μπορεί να αντλήσει «θυμό», (που ένα μέρος της ελληνικής κοινωνίας, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, νοιώθει μπόλικο), από πολύ ευρύτερες δεξαμενές.
Εν ολίγοις, μπορεί να δούμε να αλλάζουν πολλές μεταβλητές της εκλογικής εξίσωσης, ιδίως στον «αντισυστημικό» χώρο.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ: Η εισαγωγική ερώτηση, που κυριαρχεί, ως τώρα, στις παρουσιάσεις Σεπτεμβρίου των εισηγμένων στο Euronext Athens εταιρειών, έχει να κάνει με τις εκλογές. Πότε θα γίνουν, πώς διαμορφώνονται οι πολιτικοί συσχετισμοί και πώς αντιλαμβάνονται οι διοικήσεις την επόμενη ημέρα.
Αναμενόμενη εξέλιξη καθώς η χώρα εισήλθε και τυπικά σε προεκλογική περίοδο.
Τα ερωτήματα, όμως, για την πολιτική σταθερότητα συνδυάζονται με αυτά της διατήρησης ενός ικανοποιητικού ρυθμού ανάπτυξης του ΑΕΠ, καθώς οι εκταμιεύσεις του Ταμείου Ανάκαμψης ολοκληρώνονται και το διεθνές γεωπολιτικό και οικονομικό σκηνικό παραμένει ιδιαίτερα ρευστό.
Τέλος, οι ξένοι επενδυτές επιδιώκουν να αντιληφθούν την επίπτωση στις επιδόσεις των εισηγμένων, σε περίπτωση που επικρατήσει κάποιο από τα δυσμενή σενάρια.
Για παράδειγμα, τα τραπεζικά στελέχη δέχονται σταθερά ερωτήσεις για το πώς θα συνεχισθεί η ανάπτυξη της «πίτας» (ενήμερων) δανείων, με μοναδική «ατμομηχανή» τις εταιρικές χορηγήσεις, υπό το συνδυασμό ενδεχόμενης εγχώριας πολιτικής αστάθειας και διατήρησης του ρευστού κλίματος διεθνώς.
ΤΡΑΠΕΖΕΣ: Σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο, βέβαια, αυτό που μετρά, για τους τίτλους των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, είναι η ένταση των καθαρών εισροών από το rebalancing δεικτών FTSE και STOXX, που συνοδεύεται με αναταξινόμηση της αγοράς σε ανεπτυγμένη από αναδυόμενη.
Τα hedge funds έχουν πάρει μεγάλες θέσεις στις τράπεζες, εν όψει της σύμπτωσης των δύο αναδιαρθρώσεων την προσεχή Παρασκευή, προσδοκώντας ότι στους συγκεκριμένους τίτλους θα κατευθυνθεί, λόγω βαρύτητας και εμπορευσιμότητας, το συντριπτικό μέρος των καθαρών εισροών.
Πρόκειται για ένα σχετικά ασφαλές «στοίχημα» καθώς οι τραπεζικοί τίτλοι ήταν και θα παραμείνουν τα πιο εμπορεύσιμα χαρτιά της αγοράς, ενώ η δεύτερη αύξηση επιτοκίων από την ΕΚΤ βοηθά στη συντήρηση ή και μικρή διεύρυνση του ήδη υψηλότερου από το μέσο ευρωπαϊκό όρο (σ.σ. κάτω του 2%) καθαρού επιτοκιακού περιθωρίου, το οποίο στο εξάμηνο κινείται μεσοσταθμικά για τις τέσσερις πέριξ του 2,5%.
Υπάρχει, όμως, περίπτωση το συντριπτικό μέρος των παραπάνω θετικών παραγόντων να έχει ήδη προεξοφληθεί.
ΕΙΣΗΓΜΕΝΕΣ: Η δεύτερη επισήμανση από τις ως τώρα παρουσιάσεις Σεπτεμβρίου έχει να κάνει με το μέγεθος. Η συντριπτική πλειονότητα των εισηγμένων στο ΧΑ εταιρειών, μεσαίας, αλλά και υψηλής κεφαλαιοποίησης, διαθέτουν μικρό χρηματιστηριακό μέγεθος, για τα δεδομένα των funds, που επενδύουν στις ανεπτυγμένες αγορές.
Ακόμη και η ευρωπαϊκή αγορά θεσμικών επενδυτών έχει γιγαντωθεί σε υπό διαχείριση κεφάλαια, χάρη στις εντυπωσιακές αποδόσεις, τις οποίες αποκόμισε από αμερικανικά (κυρίως) και υπόλοιπα assets, κατά την τελευταία 10ετία.
Το άγχος του «ορατού» μεγέθους θα κυριαρχήσει, σύμφωνα με στελέχη επενδυτικής τραπεζικής, τους επόμενους μήνες. Είναι, δε, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, πιο εύκολα διαχειρίσιμο για όσες εισηγμένες διαθέτουν εδραιωμένη εμπορική και παραγωγική παρουσία εκτός Ελλάδος. Και αυτό γιατί έχουν αφενός μεγαλύτερη ευχέρεια για κινήσεις M&A, αφετέρου την εμπειρία της ενσωμάτωσης.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ: Ο Ελληνας πλοιοκτήτης προχωρά με τα σχέδιά του για τη δημιουργία μιας νέας spin-off εταιρείας με την ονομασία AI Okto Corp.
Η εταιρεία θα ξεκινήσει με 45 εκατ. δολάρια σε μετρητά και δύο μικρά LPG carriers που θα κληρονομήσει από τη μητρική Toro Corp, εισηγμένη στις ΗΠΑ: τα Dream Vermax και Dream Arrax, χωρητικότητας 5.000 κ.μ. το καθένα και κατασκευής 2015.
Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Toro, Πέτρος Παναγιωτίδης, θα κατέχει τις ίδιες θέσεις και στην AI Okto.
Εάν το σχέδιο προχωρήσει, ο εφοπλιστής θα κατανείμει 17 πλοία μεταφοράς ξηρού χύδην φορτίου, δεξαμενόπλοια, containerships και gas carriers μεταξύ τεσσάρων διαφορετικών εισηγμένων στις ΗΠΑ συνδεδεμένων εταιρειών: Castor Maritime, Toro Corp, Robin Energy και AI Okto.
Όταν ανακοίνωσε τον Μάρτιο τα σχέδια για τη δημιουργία της AI Okto, η αρχική ιδέα ήταν να δημιουργηθεί ως spin-off εταιρεία δεξαμενόπλοιων από τη Robin Energy. Ο Παναγιωτίδης, ωστόσο, έβαλε το σχέδιο στο συρτάρι, αφού αποφάσισε να πουλήσει σε τρίτους ένα product tanker το οποίο αρχικά σκόπευε να εντάξει στην AI Okto.
Ο Έλληνας πλοιοκτήτης δημιουργεί τώρα την AI Okto με διαφορετική μορφή, ως spin-off από την Toro, με έμφαση στα LPG carriers.
«Η Toro πιστεύει ότι η δημιουργία μιας εταιρείας αποκλειστικά εστιασμένης στα LPG … θα προσφέρει σημαντικά οφέλη τόσο στην Toro όσο και στην AI Okto και στους μετόχους τους», ανέφερε η Toro.
Η AI Okto δεν θα είναι η μοναδική εταιρεία του Παναγιωτίδη που θα κατέχει LPG carriers. Η Robin Energy, ένα ακόμη spin-off της Toro που δημιουργήθηκε τον Απρίλιο του 2025, διαθέτει τα Dream Terrax, χωρητικότητας 5.000 κ.μ. (κατασκευής 2020), και Dream Syrax (κατασκευής 2015) — τα μοναδικά πλοία του στόλου της.
Η Castor Maritime, η πρώτη εταιρεία που εισήγαγε ο Παναγιωτίδης στο χρηματιστήριο των ΗΠΑ, κατέχει και διαχειρίζεται 10 bulkers και ένα containership.
Η Castor είναι επίσης ο βασικός μέτοχος της διαχειρίστριας εταιρείας περιουσιακών στοιχείων MPC Capital, εισηγμένης στη Φρανκφούρτη, η οποία κατέχει περισσότερα από 60 containerships που βρίσκονται σε υπηρεσία ή υπό κατασκευή.
Ενα ακόμη μέλος της οικογένειας Παναγιωτίδη δραστηριοποιείται στη ναυτιλία. Η αδελφή του Πέτρου Παναγιωτίδη, Ισμήνη, ελέγχει την Icon Energy, εισηγμένη στις ΗΠΑ πλοιοκτήτρια τριών bulkers. Ιδρύθηκε το 2023.
Ίδρυσε επίσης την Pavimar, μη εισηγμένη εταιρεία με έδρα την Αθήνα, η οποία στο παρελθόν συνδιαχειριζόταν ορισμένα από τα bulkers της Castor.
Η Ισμήνη και ο Πέτρος είναι παιδιά του Γαβριήλ «Βίλλυ» Παναγιωτίδη.
ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΟΥ: Η Alassia Newships Management, μη εισηγμένη πλοιοκτήτρια bulkers υπό τον έλεγχο του Νικολάου Χατζηιωάννου, παρήγγειλε τέσσερα πλοία, τα οποία συμβάλλουν σημαντικά στην αντικατάσταση αρκετών παλαιότερων που η εταιρεία πούλησε τα τελευταία χρόνια.
Οι ισχυρές ναυλαγορές μετά την πανδημία Covid αποτέλεσαν σημαντικό παράγοντα πίσω από την απόφαση της Alassia να ανανεώσει τον στόλο της, δήλωσε στο TradeWinds ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Βασίλης Σακέλλης.
«Οι αγορές είναι πολύ ευνοϊκές από την Covid και μετά», δήλωσε ο Σακέλλης. Πρόσθεσε: «Αυτό μας έδωσε την ευκαιρία να πουλήσουμε τα μικρότερα ή παλαιότερα πλοία μας και η ιδέα ήταν ανέκαθεν να ανανεώσουμε τον στόλο».
Σε αυτή τη βάση, η Alassia, με έδρα την Αθήνα, πούλησε οκτώ πλοία κατά την τελευταία τετραετία, μεγέθους από handysize έως capesize, κατασκευής μεταξύ 2006 και 2011.
Οι πωλήσεις συνοδεύτηκαν από ένα πρόγραμμα ναυπήγησης, στο πλαίσιο του οποίου η Alassia παρήγγειλε τέσσερα πλοία έως το 2024. Ωστόσο, αυτά τα τέσσερα νεότευκτα δεν ήταν αρκετά για να ικανοποιήσουν τη διάθεση της Alassia για επέκταση. «Βλέπαμε ότι εξακολουθούσαμε να υστερούμε, σε όρους πωλήσεων έναντι αγορών, και θέλαμε να συνεχίσουμε να επεκτεινόμαστε», δήλωσε ο Σακέλλης.
Ως αποτέλεσμα, η Alassia προχώρησε στην παραγγελία τεσσάρων ακόμη νεότευκτων, την ύπαρξη των οποίων αποκάλυψε αυτή την εβδομάδα στην ιστοσελίδα της.
Σε αυτά περιλαμβάνεται μια τριάδα ultramax χωρητικότητας 64.000 dwt, τα οποία η εταιρεία παρήγγειλε το 2025 και πρόκειται να παραδοθούν το 2029 — δύο από την Imabari Shipbuilding και ένα από την Oshima Shipbuilding.
Το τέταρτο νεότευκτο παραγγέλθηκε πολύ πιο πρόσφατα και είναι ένα πλοίο χωρητικότητας 40.000 dwt που ναυπηγείται στην Nakanishi Shipbuilding και έχει προγραμματιστεί να παραδοθεί το 2030.
ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗΣ: Η Aegean Shipping Management πούλησε ένα aframax με κέρδος και άσκησε option για νεότευκτο VLCC.
Η εταιρεία με έδρα τον Πειραιά, υπό την ηγεσία του Γιώργου Μελισσανίδη, εξασφάλισε περίπου 83 εκατ. δολάρια για το δεξαμενόπλοιο Green Adventure, χωρητικότητας 114.300 dwt (κατασκευής 2022), σύμφωνα με πηγές της αγοράς που επικαλείται η TradeWinds.
Το πλοίο κόστισε περίπου το ήμισυ αυτού του ποσού όταν η Aegean το παρήγγειλε πριν από έξι χρόνια στην Cosco Shipping Heavy Industry. Αγοραστής του πλοίου θεωρείται η ελληνική Μinerva Marine.
Πρόκειται για τη δεύτερη φορά φέτος που οι δύο εταιρείες πραγματοποιούν συναλλαγή αγοραπωλησίας για ένα από τα κινεζικής κατασκευής eco δεξαμενόπλοια και bulkers του «Green Fleet» της Aegean.
Τον Μάρτιο, η Μinerva, υπό τον έλεγχο του Ανδρέα Μαρτίνου, αγόρασε το Green Attitude, χωρητικότητας 112.500 dwt (μετονομάστηκε σε Μinerva Pelagia, κατασκευής 2018), έναντι περίπου 70 εκατ. δολάρια
Εν τω μεταξύ, η ναυτιλιακή έχει επίσης επιδοθεί σε ανανέωση του στόλου της, αποεπενδύοντας από ορισμένα παλαιότερα πλοία του σημαντικού στόλου δεξαμενόπλοιών της, με την πώληση ενός παλαιότερου aframax και δύο MR2 δεξαμενόπλοιων.
Η Aegean επίσης επανεπενδύει τα σημαντικά κέρδη της από asset plays για να επεκταθεί με ακόμη νεότερα και μεγαλύτερα δεξαμενόπλοια. Κατά τη διάρκεια των Ποσειδωνίων τον Ιούνιο, η εταιρεία ανακοίνωσε παραγγελίες νεότευκτων στην Hengli Shipbuilding για δύο aframax/LR2 και τα δύο πρώτα VLCC της στην ιστορία της.
Ωστόσο, τις εβδομάδες που ακολούθησαν, ο Μελισσανίδης αναδιαμόρφωσε την παραγγελία του στην Hengli ώστε να περιλαμβάνει τρία aframax/LR2 και ένα VLCC.
Ο Ελληνας πλοιοκτήτης, ωστόσο, διατήρησε option για ένα δεύτερο VLCC, το οποίο άσκησε νωρίτερα αυτόν τον μήνα, σύμφωνα με πηγές της αγοράς που μίλησαν στο TradeWinds.
Οι τελευταίες αυτές εξελίξεις ανεβάζουν το orderbook της Aegean συνολικά σε οκτώ δεξαμενόπλοια, στις Hengli και Cosco Heavy Industry (Yangzhou) στην Κίνα.