H ανάκτηση μέρους από το χαμένο έδαφος των τελευταίων συνεδριάσεων (ξανα)φέρνει τους long κόντρα
στους short.

Στις 838,94 μον. ο ΓΔ, με τους μεν να επιδιώκουν την προσέγγιση (και υπέρβαση) των 853 και τους δε τη διόρθωση χαμηλότερα των 820 μονάδων.

Για τον δεικτοβαρή ΔΤΡ (στις 546,38), τα σημεία αναφοράς είναι οι 560 και 530 μονάδες αντίστοιχα,
ενώ για τον FTSE25 (στις 2.028,26) οι 2.047 και 1.990 μονάδες.

«Κλειδί» ο S&P500 (3.789,98), με ελάχιστη προϋπόθεση την υπέρβαση των 3.810 μονάδων.

Στήριξη στις 3.742 μονάδες, που σε περίπτωση πειστικής διάσπασης ενεργοποιεί τον μηχανισμό των short με στόχο τις 3.500 μονάδες.

Ασφυκτική η πίεση στα κρατικά ομόλογα συνολικά της ευρωζώνης. Πιο ασφυκτική ωστόσο για αυτά των χωρών του Νότου, με ενδεικτικό το «εκρηκτικό» 4,701% για το ελληνικό 10ετές.

Προφανώς και προβληματίζει -και πολύ μάλιστα- η κατακόρυφη επιβάρυνση του κόστους, εκτείνεται δε από την πραγματική οικονομία και την επιχειρηματικότητα μέχρι, αναπόφευκτα, και την κοινωνία. 

Ωστόσο για τη Φρανκφούρτη ο εφιάλτης δεν είναι το ελληνικό διαχειρίσιμο (και εγγυημένο από ΕΚΤ και ESM) χρέος, αλλά το ιταλικό. Ένα δημόσιο χρέος που λόγω μεγέθους (2,6 τρισ.), υποχρεώσεων πληρωμών/κάλυψης (400 δισ. μόνο για το 2022) και μάλιστα στα χέρια όχι των ΕΚΤ και ESM αλλά των αγορών, είναι το πολύ μεγαλύτερο... θήραμα, πολύ πολύ μεγαλύτερο από το ελληνικό. Αυτό εξηγεί και την κινητοποίηση της κεντρικής τράπεζας.

Από τις μετοχές που διαφοροποιήθηκαν θετικά στο sell off της Παρασκευής. Εάν εξαιρεθεί η Sarantis -η μόνη μία και μοναδική από τις 25 του δείκτη FTSE, με θετικό πρόσημο-, η ΕΛΛΑΚΤΩΡ είχε τις λιγότερες απώλειες (0,35%) στη συνεδρίαση και μία από τις εξαιρέσεις που σε διάστημα εβδομάδας δεν «έκλεισε» με αρνητικό πρόσημο.

Σταθερή διακύμανση -από τις αρχές Μαΐου- χάρη στα φράγματα αγορών από «ισχυρά χέρια», απόρροια των σημαντικών εξελίξεων που διαδραματίζονται στον όμιλο ισχυροποιώντας τη θέση του, όπως αυτή αποτυπώνεται και στο χρηματιστηριακό ταμπλό. Συνδυαστικά η εκδήλωση προαιρετικής δημόσιας πρότασης από τον βασικό μέτοχο (Reggeborgh) και την αδιαμφισβήτητη ισχυροποίηση με την είσοδο στο μ.κ του ομίλου Motor Oil.

Εφιαλτικά σενάρια ΕΚΤ για ύφεση και πετρέλαιο στα 175 δολάρια, με την Ελενα Λάσκαρη να αναλύει το γιατί και πώς, μετά τη χθεσινή προαναγγελία για αύξηση επιτοκίων, κατά 25 μ.β. τον Ιούλιο και νέα τον Σεπτέμβριο.

Η ανακοίνωση και μόνο πυροδότησε ντόμινο πωλήσεων στα κρατικά ομόλογα (χρέος) και των 4 χωρών του Νότου, με την πίεση να φτάνει μέχρι το γαλλικό (*) και γερμανικό, συνεπώς δεν συνιστά μεμονωμένο πρόβλημα της Ελλάδας, ή της Ιταλίας, ή Ισπανίας-Πορτογαλίας.

Τι σημαίνει αυτό; Πως πιθανότατα σε Βρυξέλλες και Βερολίνο ή θα «ξυπνήσουν» και θα υποχρεωθούν να ακολουθήσουν λύσεις κοινής λογικής ή τα υφιστάμενα χάσματα (παλαιών χωρών της Δυτικής Ευρώπης - νέων της Ανατολικής, Βορρά-Νότου) θα διευρυνθούν μέχρις σημείου διάρρηξης.