Τι απέγιναν οι «αμαρτωλοί» τραπεζίτες

Υπάρχει ακόμη ελπίδα για τον Fred Goodwin, τον πρώην CEO της Royal Bank of Scotland. Οι άνδρες που κρατούσαν τα ηνία των μεγαλύτερων δυτικών τραπεζών όταν ξέσπασε η κρίση του 2007-08 αλλάζουν ρότα και βρίσκουν ρόλο στη μετά κρίση εποχή.

Αυτόν τον μήνα, ο Sandy Weill, ο δημιουργός της αυτοκρατορίας της Citigroup που ήταν το μεγαλύτερο θύμα στις ΗΠΑ από την κρίση, έγινε πρόεδρος του νέου αντασφαλιστικού ομίλου από τις Βερμούδες, Hamilton. Η επιχείρηση, τι σύμπτωση, ειδικεύεται στην αντιμετώπιση καταστροφών.

Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, ο Bob Diamond, που ανεπισήμως εκδιώχθηκε από την Barclays το καλοκαίρι του 2012 λόγω της εμπλοκής του στο σκάνδαλο χειραγώγησης του Libor, εμφανίστηκε με ένα τολμηρό επιχειρηματικό σχέδιο για τον αφρικανικό τραπεζικό κλάδο. Ένωσε τις δυνάμεις του με τον επιχειρηματία από την Ουγκάντα, Ashish Thakkar, και πραγματοποίησε μία έμμεση αλλά επιδεικτική επιστροφή στην πρώτη γραμμή, παρουσιάζοντας στο Λονδίνο ένα όχημα εξαγορών, την Atlas Mara.

Στα τέλη του προηγούμενου έτους, ο Martin Sullivan, διευθύνων σύμβουλος της ασφαλιστικής AIG, του μεγαλύτερου χρηματοοικονομικού ομίλου που στηρίχθηκε από κρατικά κεφάλαια, ορίσθηκε πρόεδρος της Antares, της Lloyd’s of London.

Μήπως ο κόσμος ξεχνά και συγχωρεί;

Η απάντηση δεν είναι τόσο απλή. Κατ’ αρχάς κανένας από τους τρεις δεν έχει πλέον κάποιο πραγματικά σημαντικό πόστο. Κανείς τους επίσης δεν σπιλώθηκε ανεπανόρθωτα από την κρίση. Εν αντιθέσει με όσα συνέβησαν σε πολλούς ανταγωνιστές της, η Barclays επιβίωσε σχεδόν αλώβητη. Στη Citi, ο κ. Weill σταμάτησε να είναι διευθύνων σύμβουλος το 2003 (αν και παρέμεινε στην προεδρία μέχρι το 2006) και ο κ. Sullivan ανέλαβε τα ηνία της AIG έναν χρόνο πριν από την κρίση, παραλαμβάνοντας μία βυζαντινού τύπου αυτοκρατορία από τον αρχιτέκτονά της, τον Hank Greenberg.

Και δεν είναι οι πρώτοι που εμφανίζονται στο προσκήνιο. Ο κ. Sullivan πράγματι ήταν από τους πρώτους που επανεμφανίστηκαν μετά την κρίση, όταν διορίστηκε αναπληρωτής πρόεδρος της γιγάντιας μεσιτικής για τον ασφαλιστικό κλάδο, Wilis, το 2010, όπου έμεινε δύο χρόνια.

Ορισμένοι από τους τραπεζίτες με τα γρηγορότερα comeback μετά την κρίση ήταν μεταξύ εκείνων που επικρίθηκαν πιο σκληρά για κακοδιαχείριση. Ο Marcel Rohner, που κατηγορήθηκε για «υπερβολική άγνοια» από βουλευτή, έφυγε από τη UBS με τόσο κακές συνθήκες που νόμιζε κανείς ότι η καριέρα του είχε τελειώσει. Προ τριετίας όμως, διορίσθηκε στο διοικητικό συμβούλιο της ανταγωνιστικής της UBS, της ελβετικής Union Bancaire Privée.

Ο πρώην συνάδελφος του κ. Rohner στη UBS, ο επικεφαλής του τμήματος επενδυτικής τραπεζικής Huw Jenkins, επίσης επανήλθε και τώρα είναι ανώτατο στέλεχος στη βραζιλιάνικη τράπεζα BTG Pactual που καταγράφει εντυπωσιακή ανοδική πορεία.

Άλλοι απολαμβάνουν ταχεία επάνοδο εκτός τραπεζικού και χρηματοοικονομικού κλάδου. Στις αρχές του 2008 και αφού είχε επικριθεί δριμύτατα και είχε εκδιωχθεί από το τιμόνι της Merrill Lynch, o Stan O’Neal διορίσθηκε στο διοικητικό συμβούλιο του κολοσσού στον χώρο του αλουμινίου, στην Alcoa, όπου παραμένει και σήμερα.

Ο Andy Hornby ούτε καν πρόλαβε να ξεκουραστεί αφότου έφυγε από την HBOS μετά την εξαγορά της από τη Lloyds και ανέλαβε διευθύνων σύμβουλος της φαρμακευτικής αλυσίδας Alliance Boots το 2009. Τώρα είναι διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας στοιχημάτων Coral.

Τα comeback των τραπεζιτών -εκ των οποίων κάποια είναι πολύ επιτυχημένα- ξεπερνούν κατά πολύ την αντίδραση της κοινής γνώμης που ζητούσε διασυρμό και εξοστρακισμό. Μόνο ένας επικεφαλής τράπεζας, ο Stefan Ortseifen της γερμανικής ΙΚΒ, έλαβε ποινή φυλάκισης (έστω και 10 μηνών με αναστολή, για χειραγώγηση της αγοράς).

Σε κάθε περίπτωση, η πλειονότητα των πάλαι ποτέ αστέρων του τραπεζικού κλάδου έχει σήμερα χαμηλότερες θέσεις, πολλοί από αυτούς σε αξιοπρεπείς ρόλους όπως σύμβουλοι - ο Johnny Cameron, ο πρώην επικεφαλής επενδυτικής τραπεζικής στην RBS, βρίσκεται στην Gleacher Shacklock, ο Eric Daniels πρώην επικεφαλής της Lloyds βρίσκεται στη Stormharbour Capital, ο Rodrigo Rato, πρώην υπουργός Οικονομικών της Ισπανίας και γενικός διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ο οποίος επέβλεψε τη χρεοκοπία της Bankia, αρκείται σε μία έδρα του 11μελούς συμβουλίου της Santander.

Ο Dick Fuld, ο άνθρωπος που βρισκόταν στο τιμόνι της Lehman Brothers όταν κατέρρευσε, προσπάθησε αρκετά γενναία να ανακάμψει. Το 2009 ίδρυσε τη Matrix Advisors, μία μπουτίκ συμβουλευτική για εξαγορές και συγχωνεύσεις, αλλά δεν κατάφερε πολλά. Ο Jimmy Cayne, ο πρώην επικεφαλής της Bear Stearns, έχει αφιερώσει πλέον τη ζωή του στο μπριτζ.

Για τον κ. Goodwin -τον πρώην επικεφαλής της Royal Bank of Scotland που στιγματίστηκε περισσότερο από όλους τους τραπεζίτες- η λύτρωση είναι ακόμη μακριά. Με εξευτελιστικό τρόπο του αφαιρέθηκε ο τίτλος του Ιππότη, σε ένα λαϊκιστικό χτύπημα από τον πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον. Και η μία μικρή θέση που βρήκε -ως σύμβουλος σε μία αρχιτεκτονική εταιρεία της Σκωτίας- έληξε όταν φάνηκε ότι δεν είχε αρκετή δουλειά να κάνει.

Ακόμη και εκείνοι που επανήλθαν με επιτυχία δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι έχουν επανενταχθεί πλήρως  στα επίπεδα των ισχυρών. Αρκεί μία ματιά στις αποστολές που συμμετέχουν στο πάρτι του καπιταλισμού στο Νταβός. Ο κ. Jenkins είναι εκεί, όπως και ο κ. Diamond. Είναι όμως οι ελάχιστες εξαιρέσεις πραγματικής φιλοδοξίας για επάνοδο. Η πλειονότητα των αστέρων του παρελθόντος είτε δεν θέλει είτε δεν μπορεί να λάμψει ξανά.

© The Financial Times Limited 2014. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation