Φοβού τα ελληνικά Ταμεία...

Υπό κανονικές συνθήκες το αθηναϊκό μελόδραμα των δομημένων ομολόγων ελάχιστα θα κινούσε το ενδιαφέρον της Wall Street ή του City. Όμως, ένα από τα πρόσωπα του δράματος δεν είναι άλλο από την JP Morgan. Και η υπόθεση αξίζει να συζητηθεί, δεδομένου ότι θέτει δύσκολα ερωτήματα για όλους τους ”γκουρού” που θέλουν να κάνουν δουλειές σε λιγότερο ανεπτυγμένες χρηματοοικονομικές αγορές της Ευρώπης.

Δημοσιεύθηκε: 4 Μαΐου 2007 - 11:00

της Gillian Tett

Ας υποθέσουμε ότι είστε επενδυτικός τραπεζίτης στο Λονδίνο. Εμφανίζεται ένας Έλληνας κυβερνητικός αξιωματούχος και σας ζητά να αναλάβετε μια άκρως απόρρητη έκδοση δομημένου ομολόγου 280 εκατ. ευρώ για την αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού.

Στη συνέχεια, ένα hedge fund με δυνατούς ελληνικούς δεσμούς εμφανίζεται και δέχεται να αγοράσει όλο το ομόλογο σε καλή τιμή -επίσης απορρήτως. Μήπως θα πρέπει να υποψιαστείτε κάτι;

Πιστεύω ότι παρόμοια ερωτηματικά κυκλοφορούν έντονα αυτές τις ημέρες στους διαδρόμους της πανίσχυρης JP Morgan. Τις τελευταίες εβδομάδες έχει ξεσπάσει στην Αθήνα ένα πολιτικό μελόδραμα σχετικά με το γεγονός ότι ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία αγοράζουν τα τελευταία χρόνια σύνθετα δομημένα προϊόντα σε ”φουσκωμένες” τιμές.

Υπό κανονικές συνθήκες αυτή η υπόθεση ελάχιστα θα κινούσε το ενδιαφέρον της Wall Street ή του City. Όμως ένα από τα πρόσωπα αυτού του αθηναϊκού δράματος δεν είναι άλλο από την JP Morgan. Και η υπόθεση αξίζει να συζητηθεί, δεδομένου ότι θέτει δύσκολα ερωτήματα για όλους τους ”γκουρού” που θέλουν να κάνουν δουλειές σε λιγότερο ανεπτυγμένες οικονομικές αγορές της Ευρώπης.

Η JP Morgan δηλώνει οτι λειτούργησε με καλή τη πίστη και δεν γνώριζε ότι τα ομόλογα θα πωλούνταν στα Ταμεία. Πράγματι, τα κορυφαία στελέχη της τράπεζας φαίνεται ότι αποφάσισαν πριν από λίγα χρόνια να αποφεύγουν τις άμεσες δοσοληψίες με την ελληνική βιομηχανία ασφαλιστικών ταμείων, ακριβώς επειδή φοβούνταν διακύβευση της φήμης τους.

Έτσι, η αμερικανική τράπεζα τονίζει ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν στο τι έγινε αφότου πούλησε τα ομόλογα. Κι αυτό είναι κάτι που σίγουρα προκαλεί ερωτηματικά: σε αντίθεση με τη συνήθη πρακτική στην αγορά, το ομόλογο δεν διανεμήθηκε σε ευρύ φάσμα, αλλά τοποθετήθηκε εξ ολοκλήρου στη North Asset Management, λονδρέζικο hedge fund με δυνατές ελληνικές διασυνδέσεις.

Η North πούλησε τα εργαλεία στη συνέχεια στη χρηματιστηριακή Acropolis μέσω της Hypovereins Bank. Στη συνέχεια πουλήθηκαν στα ταμεία. Όλες οι πλευρές δηλώνουν οτι λειτούργησαν με καλή τη πίστη, αλλά τα ελληνικά σωματεία ζητούν από τις βρετανικές αρχές τη διεξαγωγή έρευνας.

Θα πείτε τι μας νοιάζουν όλα αυτά. Στο κάτω - κάτω ο μέσος επενδυτικός τραπεζίτης παραδοσιακά δεν έχει λόγους να επισκέπτεται την Ελλάδα, εκτός αν θέλει να πείσει εφοπλιστές να επενδύσουν σε hedge fund. Όμως, καθώς οι επενδυτικές επιλογές επί κεφαλαιαγορών επεκτείνονται σε όλη την Ευρώπη, ορισμένες από τις πιο ”άγριες” γωνιές της ηπείρου γίνονται πιο σημαντικές για τους επενδυτικούς τραπεζίτες και για τα έσοδα του City.

Γιατί εκτός από τις παχυλές προμήθειες ιδιωτικοποίησης ή εισαγωγής στο χρηματιστήριο, οι χρηματοοικονομικές μεταρρυθμίσεις δημιουργούν ευκαιρίες πώλησης προϊόντων με μεγάλα περιθώρια κέρδους, σε τόπους όπου δεν το περιμένει κανείς. Δεν είναι μόνο τα ελληνικά ομόλογα ή οι ρωσικές μετοχικές εκδόσεις. Το ίδιο ισχύει και στην ανθηρή αγορά πώλησης περίπλοκων εργαλείων στις γερμανικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τις Mittelstandt.

Είναι όμως κανόνας ότι τα μεγάλα περιθώρια κέρδους έχουν και υψηλό παράγοντα κινδύνου, που στις χώρες συχνά αφορά στη φήμη. Και μολονότι οι επενδυτικές τράπεζες χωρίς αμφιβολία προσπαθούν να περιορίσουν τον κίνδυνο, το αθηναϊκό δράμα αποδεικνύει τα προβλήματα.

Με άλλα λόγια, μπορεί να είναι η JP Morgan στο επίκεντρο σήμερα, αλλά και οι ανταγωνιστές της κινδυνεύουν να βρεθούν σε παρόμοια θέση. Αν μη τι άλλο, η ελληνική κυβέρνηση απειλεί να προσφύγει εναντίον 50 περίπου άλλων δομημένων εκδόσεων που έχουν πουληθεί σε ταμεία από το 1999. Και ποιός ήταν ανάδοχος σε αυτές τις εκδόσεις; Ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του City.

© The Financial Times Limited 2007. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation